Novels by thisishowienjoy

“วันนี้พักสบายๆหาอะไรกินอีกวันพรุ่งนี้ก็กลับแล้ว” พี่วศินนอนลูบหัวผมที่นอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียง อาหารเช้าย่อยไม่ทันหมดผมก็หมดแรงจะนั่งรอ กรดจะไหลย้อนก็ไหลไปเถอะ“คราวหน้าพาเประไปเที่ยวด้วยสิ” ผมเสนอ จะความรักหรือมรดกผมก็แย่งมาจากเประหมดแล้ว นึกถึงนกแก้วปากขอที่ไม่เคยได้ออกไปเปิดหูเปิดตาตัวนั้นแล้วก็สง

บทรักของเราก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้งในอ่างอาบน้ำยามเราล้างตัว ฟอกสบู่ไม่ทันเสร็จผมก็ถูกควบขี่จากด้านหลัง ก้นกลมสั่นกระเพื่อมยามฝ่ามือฟาดลงมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่ทันสุขสมเราก็ชำระคราบไคลออกจากร่างกาย นิ้วมือเรียวยาวของพี่วศินบรรจุเจลหล่อลื่นเข้ามาในช่องทางอ่อนนุ่มของผมอีกครั้ง ไม่นานหลังจากนั้นเราจึงพากันร

ผมนอนหอบหายใจน้ำตาไหล นอกจากความเสียดเสียวที่ทำให้ผมรู้สึกคล้ายฉี่จะราดเสียให้ได้แล้วก็ไม่มีความเจ็บปวดใดเข้ามาแผ้วพานอย่างที่คิด พี่วศินขยับมาจูบไปทั่วกรอบหน้าผมเป็นการปลอบโยน มือขวาที่กระทำการอุกอาจเมื่อครู่กางแผ่อยู่ตรงหน้าผม ปลายนิ้วเพียงสี่ที่ฉ่ำแฉะแวววาว เขาลากมันลงบนแผ่นอกกระเพื่อมของผม“เสร็

“อ้าว.. เอ๊ะ อ๊ะ!”ผมไม่ทันผิดหวังกับคำปฏิเสธ ฝ่ามือใหญ่ก็ดันหน้าอกผมจนต้องนอนราบลงกับพื้นไม้ขอบสระ นิ้วมือผมหลุดออกจากอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายของตัวเองด้วยอารามตกใจ พี่วศินยึดต้นขาผมไว้ด้วยสองมือ เขาจับมันแยกอ้า เกี่ยวกางเกงในสีฟ้าให้พ้นทาง แล้วจึงลงลิ้นมา ทว่าไม่ใช่ที่ที่ผมตั้งใจ“พี่ว- อ๊า” ทันทีที่ปลาย

Deep Diveดวงไฟรอบสระกลายเป็นสปอตไลท์ พื้นที่ตั้งแต่ชานเรือนจนถึงสระว่ายน้ำกลายเป็นเวที เสียงลมเสียงคลื่นคือดนตรีประกอบ ผมและพี่วศินคือนักแสดงเจ้าบทบาทผู้ครอบครองเวทีอันแสนกว้างขวางนี้โดยมีมวลเมฆและดวงดาราเป็นผู้ชมเปรียบดังเราเป็นนักแสดงผู้เต้นรำอยู่บนปลายเท้า แสงไฟสีนวลฉายฉานทว่าอาภรณ์ฉูดฉาดระยิบร

“ผมก็สนิทกับคนไปทั่วแหละ” เพราะผมเกลียดบรรยากาศอึดอัดครับ เป็นมู้ดคอนโทรลเลอร์ประจำกลุ่มตลอด อยากให้ทุกคนสนุก ซึ่งกับบางกลุ่มก็กลายเป็นผมที่พยายามซะจนหมดสนุกเสียเอง “ดีนะสร่างเมาแล้วพี่ไม่อึดอัด แต่ผมอ้ะสร่างเมาแล้วเขินสุดๆ อยากตาย”พี่วศินรู้ว่าผมหมายถึงอะไร เขายิ้มกริ่ม ดวงตาสีดำของเขาหรี่ลง “พอเม