LOGIN
A Quiet Kind of Ruin
4
Share:
Report
After a vicious family power struggle, I fled to a small border town in the south. I took on a new identity and found work in a flower shop. Everyone believed I was dead. Then one day, someone from the family came to the shop to order flowers for the birthday party for Roman Jackson, the head of the Jackson family. The person who arrived was my former Underboss. She stared at me in shock and demanded to know why I had not returned to the Jackson family if I was still alive. She told me that Roman had kept watch over my grave for two years and that he had attempted suicide three times in the cemetery, each time stopped by someone else. Roman was my ex-husband. He had an adopted sister, Liliana. Fifteen years ago, her parents were gunned down while covering Roman's father's escape from a rival family. After that, Liliana became Roman's most cherished sister. She tampered with my armored car. The brakes failed, and the vehicle plunged off a cliff. I broke three ribs. Roman mobilized every resource the family had and pulled me back from the brink of death. She bribed my bodyguard and laced my red wine with a neurotoxin. I lay unconscious in the villa for three days and nights. Roman sealed off the entire city, hunted down everyone involved, and made them pay in blood. She tried to kill me, and he saved me. This absurd cycle went on for three years. Until the last time. She detonated a bomb at an arms deal I was overseeing, burning seventy percent of my body. As I was lifted onto the ambulance stretcher, I clutched Roman's suit and, with the last of my strength, begged him. "Kill her, Roman. She sabotaged the deal. Those are the family rules." He crouched down, his fingers brushing my bloodstained face. His voice was calm, almost cruel. "Liliana didn't mean to. Let it go. For the sake of what her parents sacrificed for the family." In that moment, my heart to him died completely.
View MoreChapter 1
Chapter 1
เมื่อเลิกเรียนสองสาวคู่ซี้ก็ชวนกันไปกินข้าวกันรดาภรณ์จูงมือฉัตรวี เดินตรงเข้าไปในร้านอาหารแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากมหาลัยนัก เมื่อเดินเข้ามาในร้านอาหารสองสาวยังไม่ทันได้นั่ง ก็บังเอิญเจอกับญาติผู้ใหญ่ของรดาภรณ์ สองสาวเลี่ยงไม่ได้ที่จะทักทายตามมารยาท รดาภรณ์จึงจูงมือฉัตรวีเข้าไปทักทาย "สวัสดีค่ะคุณอา"รดาภรณ์ทักขึ้นเมื่อเห็นหนุ่มใหญ่ร่างสูงโปร่ง แต่งตัวภูมิฐานเดินเข้ามาในร้าน "หวัดดีรดา "เขาเอ่ยเสียงทุ้มฟังดูรื่นหูพร้อมรอยยิ้มอ่อน "นี่ฉัตรวี...เพื่อนรดาเองค่ะ"รดาภรณ์แนะนำเพื่อนสนิทให้รู้จักกับคุณอา เมื่อบังเอิญมาทานข้าวแล้วเจอกัน ฉัตรวีเงยขึ้นมองหน้าชายวัยกลางคนที่เพื่อนเรียกคุณอาช้าๆ ดูแล้วผู้ชายคนนี้ไม่น่าจะถึงสี่สิบอย่างมากก็คงอายุมากกว่าพวกเธอแค่ไม่กี่สิบปี หน้าตาคมคายหล่อเหลาเอาการทีเดียวเสียงทุ้มละมุนหู "สวัสดีค่ะ...คุณอา"ฉัตรวีเอ่ยออกมาแบบไม่เต็มเสียงนัก เธอไม่กล้ามองหน้าเขาตรงๆ แค่เหลือบมองครู่หนึ่งแล้วก้มหน้าลง แต่ก็ทันได้เห็นความหล่อเหลาคมเข้มบนใบหน้านั้น ก่อนจะก้มหน้าลงมองที่มือตัวเอง "หวัดดี...ไว้เจอกันนะอามีนัดสำคัญ ต้องไปก่อน"ตรีภพเอ่ยขึ้นพร้อมขอตัว เขามีนัดกับลูกค้าที่ร้านอาหารแห่งนี้ใกล้ถึงเวลานัดแล้ว จึงทักทายพวกเธอตามมารยาทเท่านั้นแล้วขอตัวไปทำธุระต่อ หลังจากวันนั้นฉัตรวีก็ไม่เคยเจอกับคุณอาของรดาภรณ์อีกเลย จนเธอเรียนจบผ่านไปเกือบสองปีฉัตรวีได้ไปสมัครงานที่บริษัทแห่งหนึ่ง ซึ่งตอนนั้นรดาภรณ์ไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ ทั้งคู่จึงต้องแยกกันฉัตรวีต้องไปสมัครงานตามลำพัง "โชคดีนะที่ได้งานที่นี่...ไม่งั้นคงแย่แน่"ฉัตรวีบ่นกับตัวเองเธอหางานมาหลายที่ แต่ส่วนใหญ่จะบอกว่าเธอไม่มีประสบการณ์ แต่ที่บริษัทนี้กลับบอกเธอว่าประสบการณ์หาได้ แค่ไม่เลือกงานขยันซื่อสัตย์และอดทนก็พอ สัมภาษณ์งานเสร็จเธอก็ตรงไปที่ห้องเช่าเลยเพราะมีเวลาเตรียมตัวน้อยมาก ยังไม่ทันได้เรียกรถกลับเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น "ตื๊ด...ตื๊ด..ตื๊ด"หญิงสาวหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมารับก็ได้ยินเสียงต้นสายดังขึ้นเหมือนกำลังตกใจ เสียงสั่นเครือด้วยความตกใจ "พี่แย่แล้ว!...พ่อ พ่อโดนรถชน!" หนุ่มน้อยปลายสายเอ่ยด้วยน้ำเสียงตกใจเขาเองก็เพิ่งรู้ข่าวจากแม่ ตอนนี้พ่ออยู่ที่โรงพยาบาลในห้องฉุกเฉินเป็นตายเท่ากัน ฉัตรวีวางสายก็รีบเรียกแท็กซี่ไปที่โรงพยาบาลทันที เมื่อมาถึงโรงพยาบาลก็เจอน้องกับแม่นั่งรอที่หน้าห้องฉุกเฉิน ส่วนพ่อของเธอหมอกำลังช่วยชีวิตอยู่ไม่นานนักหมอก็เดินออกมา "พ้นขีดอันตรายแล้วครับ แต่ต้องผ่าตัดด่วน"คุณหมอบอกญาติคนไข้แล้วให้แม่ของเธอเซ็นเอกสารบางอย่าง แล้วเรียกให้ญาติเข้าไปฟังรายละเอียดที่ห้องทำงาน "อาการของคุณผาสุขไม่น่าเป็นห่วง พ้นวิกฤติไปแล้วเหลือแค่ผ่าตัด แต่ญาติต้องเตรียมค่าใช้จ่ายในการผ่าตัดไว้ด้วยนะครับ ราวๆ หนึ่งแสนเก้าหมื่นบาท"คุณหมอยื่นเอกสารฉบับหนึ่งให้ฉัตรวี "ถ้าอ่านเข้าใจแล้วก็เซ็นเถอะครับ ผมจะจองผ่าตัดให้เร็วที่สุดมันจะเป็นผลดีกับผู้บาดเจ็บครับ" เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแม่กับน้องก็กลับบ้าน ส่วนฉัตรวีเธอยิ่งกลุ้มใจหนักกว่าใครๆ ตอนนี้ต้องหาเงินค่าผ่าตัดให้พ่อ ฐานะทางบ้านเธอไม่ได้ร่ำรวยอะไรพ่อขับวินมอไซด์ส่วนแม่ทำขนมขายอยู่หน้าปากซอย ส่วนน้องชายยังเรียนอยู่ปีหนึ่งเธอเองก็เพิ่งเรียนจบ "เพื่อนๆ ฉันอยากหางานพิเศษ ขอเงินดีๆ นะต้องใช้เงินด่วน" ฉัตรวีส่งข้อความเข้าไลน์กลุ่มให้เพื่อนแนะนำงานให้ส่วนใหญ่ เพื่อนสนิทหลายคนก็ไม่ได้ฐานะดีต้องทำงานและเรียนไปด้วย "งานดีได้เงินเยอะน่ะเหรอ...ก็มีนะฉัตรแต่...."เพื่อนสาวส่งข้อความมาแค่นั้น ยังไม่ทันได้รู้เรื่องกดออกจากแชท "อะไรของมันนะ อยู่ๆ ก็ออกจากแชทเฉยเลย"เพื่อนคนหนึ่งส่งข้อความมา "งั้นฉันไปแล้วนะ ทิ้งข้อความไว้แล้วกันถ้ามีงานเงินดีน่ะ" ฉัตรวีบอกเพื่อนๆ ในกลุ่มแล้วก็ออกจากแชทเช่นกัน ไม่ถึงห้านาทีบัวชมพูก็โทรเข้าฉัตรวีเดาไว้ไม่ผิดต้องเป็นเรื่องงานแน่ แต่บัวชมพูอาจคุยในแชทไม่ได้จึงออกจากแชท เพื่อคุยกับเธอส่วนตัว "งานอะไรหรือบัว...ฉันรู้ว่าเธอลำบากจะคุยในกลุ่ม"ฉัตรวีพูดขึ้นอย่างรู้ทัน "คือเฮียเจ้าของร้านฉัน อยากได้เด็กเสริฟหน้าใหม่น่ะอาทิตย์หน้าจะมีแขกวีไอพีมาที่ร้าน"บัวชมพูพูดตามความจริงลูกค้าคนสำคัญมา เฮียเจ้าของร้านจึงอยากได้เด็กสาววัยใสมาไว้บริการ ดูแลแขกวีไอพียิ่งสะอาดยิ่งดี "อืมฉันเข้าใจความหมายของเธอนะบัว ขอบใจนะที่หางานให้ ฉันรับงานนี้เงินค่าผ่าตัดของพ่อยังต้องหาอีกเยอะเลย" ฉัตรวีเอ่ยอย่างหนักใจ "เธอลองดูก่อนนะฉัตร งานแบบนี้ได้ทิปหนักเธออาจโชคดีก็ได้นะถ้าเจอลูกค้าใจดี" บัวชมพูเอ่ยให้กำลังใจเพื่อนเพราะงานแบบนี้ ทำให้เธอมีเงินได้เรียนมหาลัยเหมือนคนอื่นๆ ถึงจะไม่มีเกียรติแต่เธอก็เรียนจบเหมือนเพื่อนคนอื่น เช้าวันต่อมาฉัตรวีก็ได้เริ่มงานที่บริษัทเอกชนแห่งหนึ่งซึ่งเธอเริ่มต้นแค่เด็กฝึกงานระดับล่าง แต่เงินเดินก็ถือว่าได้เยอะ พอเลิกงานฉัตรวีก็ไปทำงานพิเศษที่ร้านเหล้าแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นร้านเดียวกันกับบัวชมพูเพื่อนของเธอทำอยู่ ห้อง vip... ฉัตรวีเดินเข้ามาพร้อมกับเหล้าขวดหนึ่งซึ่งแพงกว่าค่าตัวเธอเสียอีก เธอเสริฟเหล้าให้แขกวีไอพีเหล่านั้นอย่างสุภาพ ผ่านไปเกือบชั่วโมงผู้คนเหล่านั้นเริ่มเมาได้ที่ มีผู้ชายร่างสูงคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องวีไอพีในขณะที่คนอื่นเริ่มเมากันหมดแล้ว "อ้าวภพ...มาๆ นั่ง มาสายตลอดเลยนะเพื่อน"ชายหนุ่มวัยกลางคนชวนเพื่อนนั่ง ครั้งนี้เพื่อนเก่าสมัยเรียนมารวมตัวกันเกือบครบ ตรีภพปฎิเสธไม่ได้จึงจำใจต้องมาร่วมด้วย เพื่อนๆ ของเขาแต่งงานกันไปเกือบหมดแล้วเหลือเพียงไม่กี่คน และยังมีตรีภพอีกคนที่ยังโสดสนิทอายุสามสิบแปดแล้วยังไม่มีแม้กระทั่งแฟน เพื่อนๆ ของเขาจึงถือโอกาสนี้หาผู้หญิงมาปรนนิบัติเขา ยอมวางยาปลุกเซ็กลงในแก้วเหล้าของตรีภพ "มาช้านะมึง...ดื่มเหล้าแก้วนี้ให้หมดนะถือว่าเป็นการลงโทษที่มึงมาช้า" ยศกรเอ่ยขึ้นพร้อมยกแก้วเหล้าส่งให้เพื่อน แล้วยิ้มอย่างมีเลศนัย "เฮ้สาวๆ ...มาๆ นั่งกับเฮียเขาหน่อย" ภูฤทธิ์เรียกสาวๆ ที่เตรียมไว้เข้ามาในห้อง แล้วบอกสาวสวยสองสามคนเข้าไปดูแลตรีภพ ตรีภพยกเหล้าแก้วนั้นขึ้นดื่มจนหมดแก้ว แต่เขากลับปฎิเสธสาวสวยพวกนั้นไล่ให้พวกเธอออกไปห่างๆ เหมือนหลายๆครั้งที่ผ่านมา เขาไม่เคยแตะต้องผู้หญิงเลยสักครั้งตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัย จนทุกวันนี้เขาก็ยังไม่เคยคบกับผู้หญิงคนไหนเลย "เอาน่าภพ...สนุกบ้างคลายเคลียดมั่งเถอะ มาๆ น้องมาดูแลเฮียเขาหน่อย"ผ่านไปไม่ถึงห้านาทียาก็เริ่มออกฤทธิ์ ตรีภพไล่สาวสวยเหล่านั้นอีกครั้ง เมื่อพวกเธอเริ่มเข้ามาวุ่นวายกับเขา สายตาเหลือบไปเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังยกเหล้าเข้ามาเพิ่ม เป็นรอบที่สองเขาลุกขึ้นเดินเข้าไปคว้าข้อมือเรียวไว้ เมื่อเธอจัดวางขวดเหล้าเหล่านั้นลงบนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว "โอ๊ยยย.."หญิงสาวร้องเสียงดังด้วยความเจ็บเมื่อถูกมือใหญ่รวบที่ข้อมือเธอแรงๆ
Latest chapter
A Quiet Kind of Ruin Chapter 9
After that, things between us took a weird turn.Roman, who used to just creepily watch me from afar, suddenly got all up in my business, making his every move obvious.First, he started bringing me meals three times a day, and it was pretty clear he was the chef behind the not-so-great-looking grub.Then, every evening, like clockwork, he would show up with fresh flowers in hand.The flowers were from the shop where I clock in and out, a place where the owner once did me a solid.He sought my forgiveness in the most groveling way, bending over backward to win me over.However, how could one piece reshape a bond that had been shattered into bits?All I knew was that Roman, a germophobe, used to whip up meals for Liliana, while I only got a taste of his cooking when he felt guilty enough.All I knew was that Roman had showered Liliana with flowers time and again, yet that was the first time I was on the receiving end.His so-called sweet gestures felt more like he was keeping t
A Quiet Kind of Ruin Chapter 8
Nathasha was pleading with Roman to let go, but how could he just walk away from years of shared history?On that fateful day, they had a falling out, and Roman, in a huff, ditched the burdens of being the family patriarch, dumping all the responsibilities onto his younger brother.After that, he headed to Eleanor's city, snagged a quaint little house, and made it his new home.Regardless of whether he had spooked Eleanor the last time, his Underboss had offered no information since his departure....I holed up for quite a while, even asking the shop owner for some time off.A month passed before I mustered the courage to venture out again.Sitting at the flower shop's doorstep, the evening breeze was a gentle touch on my face as I sorted through orders for the next day. The fragrance of blooms was a sweet note in the air, and the calm afternoon painted everything in a perfect light.There was no chaos like in Hudson City here. Since I had left the Jackson family, I had not ev
A Quiet Kind of Ruin Chapter 7
Two years of grief thinned Roman to a shadow of his former self.Then, one day, an anonymous email landed in his inbox.He clicked it open, his heart skipping a beat.There, in a series of photos, was Eleanor, the very person he could not stop thinking about.The second he got the lead, he had his Underboss pinpoint Eleanor's location from the buildings in the snapshot. Learning her coordinates, he dropped everything, hopped on the next flight, and zoomed off without a second thought.His heart, locked in ice for two years, was then ablaze with hope, giving him a reason to live.He was desperate to see Eleanor.Even if she could not forgive his past wrongs, even if all he got was a glimpse of her from afar, it would be worth it.However, in the strange city, without knowing where to find her, he roamed the streets, a mess, circling again and again, hoping for a miracle.It seemed luck was on his side.Turning a corner, he spotted the woman he had not stopped thinking about fo
A Quiet Kind of Ruin Chapter 6
Roman stood there, stunned, his mind refusing to accept what he had just heard.A moment later, he grabbed the doctor by the collar, his voice thundering with rage."Don't play games with me. This isn't funny!"Right then, a gurney rolled out from the OR, a body hidden beneath a white sheet.Roman's hands shook uncontrollably. He needed to see if the person beneath the white sheet was truly Eleanor, but he was terrified of what he might find.As he gently pulled back the cloth, he was met with a face so marred it was unrecognizable. It was nothing like Eleanor's."This can't be Eleanor. It just can't be!"Eleanor is beautiful. How could she ever look like...like this? No, this isn't her!"The doctor sympathized with the family's devastation. Death was final, and there was no changing that. He did his best to offer comfort."Please, try to find peace. We were with her until the end..."Just then, Liliana walked in late and gasped at the sight of the mangled body on the bed."
A Quiet Kind of Ruin Chapter 5
However, Liliana was not satisfied yet.She pulled out her phone with a lazy grace, pointed it at me, and switched to video mode."Smile for the camera, Mrs. Jackson," she sneered, her eyes cruel and unblinking. "It'd be such a waste not to capture this moment."Tears covered my face, and just wh
You may also like
The Last Month of No Masters
Bagel14.1K viewsThe Don’s Favorite Lover Vanished
Melissa Z79.2K viewsThe Mafia’s Forgotten Wife: Pregnant and Abandoned
KarenW63.3K viewsMy Sister Stole My Groom I Married The Don
Peachy9.1K viewsHe Thought I Was Finally Learning. I Was Already Leaving.
Eternity107.3K viewsMy Fiancé Was Sexting My Best Friend
Crystal K21.5K views
Related Novels
New Release Novels
He Played Dead, I Played the Headlines
Knit Knot3.4K viewsNinety-Nine Times Too Many
coco1.8K viewsThe Don Drained Our Children's Marrow for His Sister-in-Law, I Left
Reneemoon2.8K viewsOne More Day to Love Myself
Sarah Lane1.3K viewsAfter Mother Died, the Don Followed Her
Redleaves379 viewsThe Ring He Gave to the Wrong Woman
Jasmine Flower325 views
To Readers
Welcome to GoodNovel world of fiction. If you like this novel, or you are an idealist hoping to explore a perfect world, and also want to become an original novel author online to increase income, you can join our family to read or create various types of books, such as romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel and so on. If you are a reader, high quality novels can be selected here. If you are an author, you can obtain more inspiration from others to create more brilliant works, what's more, your works on our platform will catch more attention and win more admiration from readers.
reviews