Chapter 1

Chapter 1: Ang Lalaking Ayaw Malimutan

Hindi maintindihan ni Crealim kung bakit paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang lalaking nakilala niya kahapon.

Isang estranghero.

Isang lalaking hindi niya alam ang buong pangalan.

At isang lalaking malamang ay hindi na niya muling makikita.

Pero heto siya ngayon, nakatulala sa kisame ng kanyang kwarto habang hawak ang cellphone.

"Crealim!"

Napapitlag siya nang marinig ang sigaw ng kanyang ina mula sa ibaba.

"Bababa na po!"

Agad siyang bumangon at inayos ang sarili bago bumaba sa dining area.

Pagdating niya roon ay nadatnan niya ang kanyang mga magulang na naghahanda ng almusal.

Ngunit agad siyang napasimangot nang makita ang isang pamilyar na mukha.

Si Lance.

Nakaupo ito sa kanilang mesa na parang bahagi na ng pamilya.

"Good morning, Crealim," nakangiting bati nito.

Napalunok siya.

Hindi ba talaga ito napapagod?

"Good morning," malamig niyang sagot.

Napansin iyon ng kanyang ama.

"Crealim, bakit ganyan ka makitungo? Mabait naman si Lance."

Napairap siya.

"Dad, ilang beses ko bang sasabihin? Hindi ko siya boyfriend."

Tumikhim si Lance.

"Actually, Tito..."

Agad siyang napatingin dito.

At tila may masamang kutob siyang nararamdaman.

"May sasabihin sana ako."

Napataas ang kilay ng kanyang ama.

"Ano iyon?"

Huminga nang malalim si Lance.

"Kahapon po kasi... nakita ko si Crealim."

Napaawang ang labi ni Crealim.

Bwisit.

Hindi nito talaga pinalampas.

Kasunod noon ay ikinuwento ni Lance ang nangyari sa waiting shed.

Tahimik na nakinig ang kanyang mga magulang.

Habang siya naman ay palihim na humihiling na sana ay bumuka ang lupa at lamunin siya.

"Ano?" gulat na sambit ng kanyang ina. "May boyfriend ka na?"

Napakamot siya sa noo.

"Mom—"

"Bakit hindi mo sinabi sa amin?" tanong ng ama niya.

"Dahil wala naman talaga!"

Natahimik ang lahat.

Pati si Lance ay napatingin sa kanya.

"Wala?" tanong nito.

Huminga nang malalim si Crealim.

"Sabi ko lang iyon para tigilan na niya ako."

Natigilan ang tatlo.

At ilang segundo ang lumipas bago napabuntong-hininga ang kanyang ina.

"Crealim..."

"Mom, pagod na kasi ako."

Napatahimik ang kanyang mga magulang.

Ngayon lang nila nakita ang tunay na pagod sa kanyang mga mata.

Ayaw niyang maging masama.

Ayaw niyang makasakit.

Pero hindi rin niya kayang pilitin ang sarili niyang mahalin ang isang taong wala siyang nararamdaman.

Sa huli ay umalis si Lance na halatang dismayado.

At kahit papaano ay nakahinga nang maluwag si Crealim.

Ngunit hindi pa man siya nakakabalik sa kanyang kwarto ay nagsalita ang kanyang ama.

"Kung ganoon, sino ang lalaking kasama mo kahapon?"

Napakurap siya.

"Dad, estranghero lang iyon."

"Pero bakit ka niya ipinagtanggol?"

Natigilan siya.

Dahil iyon din ang tanong niya sa sarili.

Bakit nga ba?

---

Samantala...

Sa pinakamataas na palapag ng Alejandro Holdings Tower, tahimik na nakatanaw si Zalvie Alejandro sa malaking bintana ng kanyang opisina.

Sa ibaba ay makikita ang abalang siyudad.

Ngunit wala roon ang kanyang atensyon.

Nasa isip niya ang babaeng nakilala niya kahapon.

Napangiti siya nang maalala ang reaksyon nito nang bigla siyang sumabay sa pagpapanggap.

Hindi siya sanay na makialam sa problema ng iba.

Ngunit kakaiba si Crealim.

Direkta.

Matapang.

At higit sa lahat, totoo.

"Sir?"

Napalingon siya sa kanyang executive assistant.

"Nandito na po ang investors."

Tumango siya.

Ngunit bago pumasok sa conference room ay muling sumagi sa isip niya ang mukha ni Crealim.

Hindi niya alam kung bakit.

Pero gusto niya itong makita muli.

---

Kinahapunan, matapos ang kanyang klase, dumaan si Crealim sa isang convenience store malapit sa campus.

Mainit ang panahon kaya agad siyang nagtungo sa beverage section.

Ngunit habang kumukuha siya ng malamig na inumin ay may nabangga siyang tao.

"Sorry po!"

Mabilis siyang yumuko.

Ngunit nang marinig niya ang pamilyar na boses ay napatigil siya.

"It's okay."

Dahan-dahan siyang napatingin.

At agad na nanlaki ang kanyang mga mata.

"Ikaw?!"

Bahagyang ngumiti ang lalaki.

"Hello ulit."

Parang tumigil ang oras.

Hindi niya akalaing magkikita silang muli.

Sa dami ng tao sa lungsod...

Sa dami ng pwedeng mangyari...

Bakit parang paulit-ulit silang pinagtatagpo?

Hindi alam ni Crealim na ito pa lamang ang simula.

Dahil sa araw na iyon, magsisimulang baguhin ni Zalvie Alejandro ang takbo ng kanyang buhay.

At sa pagkakataong ito...

Hindi na siya papayag na mawala na lang muli ang babaeng hindi niya makalimutan.

To be continued...