LOGINHINDI NA MAKAYANAN ni Phoebe ang bibig ni Kenan. Itinaas na niya ang kanyang kamay upang sampalin ang lalaki. But her hand was caught by the man in mid-air. His large hand was extremely strong. He grabbed her hand and then forcefully flung her away. Phoebe’s body was thrown back several steps. Kenan
NANATILING NAKATAYO ROON si Kenan, ang kanyang mga tingin ay matamang nakatuon na sa mukha ni Phoebe, na bumalik na sa dating inosenteng alindog ang mukha nang mabura ang suot nitong makeup. Malalim ang kanyang mga mata, ngunit nanatiling tahimik. Medyo kinabahan si Phoebe kaya parang tatalon na pal
KENAN REMAINED SILENT, observing the reactions of the people in the center of the room. Gusto na niyang magpakawala ng malutong na halakhak dahil sa kakapalan ng mukha ng babae. Bukod sa napagkamalan na siya kaninang maniac, gusto pa nitong gamitin ang sitwasyon kanina sa katangahan niya upang makuh
PHOEBE SUDDENLY CAME to her senses when someone placed a few pages of paper in her hand. Isa sa mga marshal iyon na nakangiti. “It's just a short scene to test, take a look first.” Tumango lang si Phoebe at sinipat na iyon. Umalis naman ang staff para iwanan siya dito. Phoebe quickly skimmed thro
MAY ILANG BULUNGAN na biglang narinig mula sa dating tahimik na karamihan si Phoebe, na sinabayan pa ng ilang mahinang tawanan. Medyo nakaramdam ng pagkapahiya ang dalaga dahil pakiramdam niya ay nainsulto siya ng tawanang iyon. Hindi niya binawi ang tingin sa mukha ng lalaking nakatikwas na noon an
THE AUDITION WAS supposed to start at 8 o'clock, but these people had been waiting here since 6 o'clock, and she didn't dare to be late, so Phoebe arrived at 6:30 and has been standing here for how many hours now. Patindi nang patindi pa ang sikat ng araw noon at pahaba nang pahaba rin ang pila. Kun
SINABI NIYA KAY Philip na hindi na siya gagastos ng isang sentimos sa kanya o tutulong sa pagpapagamot kay Lovely. Bahala na ito sa buhay niya. Wala na silang kinalaman sa isa't isa mula sa sandaling iyon. Hindi na siya magiging tanga. “Hindi mo pwedeng gawin sa amin ito ni Lovely, Paula. Nangako k
ISANG ORAS ANG lumipas bago bumukas ang pintuan ng emergency room. Lumabas doon si Uno. He was still wearing a green surgical gown, and only a pair of eyes were left on his face with a mask. In those eyes, there was not only a doctor's compassion, but also a trace of absolute calm indifference. Nagi
NAMULA PA ANG buong mukha ni Mallory na pinanlakihan na ng mga mata ang kapatid nilang panganay. Hinihiling na huwag na siyang ibuko nito. “Huwag ka ng tumanggi. Bukod sa nabasa ko ang diary mo, nakalimutan mo yata ang mga kwento mo sa akin noon? Natatandaan ko pa lahat ng sinabi mo.” Hindi na do
HABANG TAHIMIK NA nililibot ni Uno ang kwarto, hindi niya namalayang nainom niya na ang kanyang ginger tea. Nang walang laman na ang tasa sa kamay niya ay napatulala siyang napatitig kay Mallory. Tumagilid ang ulo ng lalaki upang silipin ang mukha ng nobya, matapos noon ay inilapag na niya ang walan







