تسجيل الدخول“Samuel Bakit ang tagal tagal niyong nakabalik?
“Pasensya na papa nasiraan kasi Kami sa daan, diba Sheila? " Ah— opo Don Arhuro pero nahatid nalang naming ng maayos sa kleyente yong pinapabigay into. “Mabuti naman, Samuel? " “Opo Papa." “Bumili kana ng bago mong sasakyan , at ng di ka palaging nasisiraan." “Opo Papa." “Bantayan mo 'yang Mabuti si Sabrina at baka lumabas 'yan mag-isa baka bumalik sa Kanila," paalala ni Don Arthuro Kay Samuel. “Hindi 'yan mangyayari papa mpossible 'yan ang ganda ganda na ng Buhay niya dito, babalik pa sa bahay nila along gusto niya magpabugbog nanaman sa ama niyang lasinggo, at sogarol." Hindi nga nagkakamali si Samuel sa kanyang mga sinabi kung si Sabrina at napakagaan no ng buhay niya sa bahay ni Don Arthuro ang ina naman nito ay nagdurusa parin sa piling ng ama nitong lasinggo. Saktong paglabas ng kwarto narinig niya ang pag-uusap ni Don Arturo, at no kanyang anak-anakan na so Samuel. “Tama ka ang sarap ng buhay niya dito tapos babalik s'ya sa dating buhay nya kasama ang amazing n'yang lasinggo nakakaawa nga naman and kanyang ina." Kahit papano ng marinig niya ang sinabi ni Don Arthuro at nasabi niya na may puso din pala ang matandang ito. “Kumusta na Kaya ang Mama kailangan kung makita ang sitwasyon ni Mama " Tama nga ang sinabi ni Samuel na nakakaawa ang sitwasyon ng ina ni Sabrina sa piling ng ama nito. “Lasing kana naman!" Galit na tanong ni Donya Leticia kay Don Rafael. “Ano bang pakialam mo, bayad na ako sa utang ko!" “Wag mong kakalimutan na may kulang pa tayo kay Don Arthuro, at aalahanin mo ang anak mo nasa kanila! ang anak mo ang nagbabayad ng utang mo, at naduudusa sa kapabayaan mo!" “Hindi nagdudusa and anak mo kung alam mo lang ang sarap ng buhay nga no anak mo!" “Bakit mo alam?' “Nakita mo naman diba malaki ang gusto sa kanya ni Arthuro kaya ibibigay ni Arthuro ang lahat ng gusto nya para mahulog lang ang loob ng anak mo sa kanya at magiging mayaman na unit tayo... kahit Kailan talaga Leticia hindi ka nag-iisip!" “Ginagawa mo lang pangbayad ng utang mo ang anak natin Arthuro!" “Anong gusto mo ikaw ang ipangbayad ko, magkakagusto ma kaya 'yon sa matandang kagaya mo." Hindi mapigilan maiyak ni Donya Leticia dahil sa mga sinasabi ni Don Rafael. “kahit kailan hindi kana talaga magbabago Rafael. Hindi kana naawa sa anak mo! magbago kana kaya itigil mo na ang kaiinom mo, hindi ka naman dating ganyan."“ Hindi talaga nakinig si Don Rafael sa sermon no Asama at nagpatuloy paring it said kanyang pag-inom." Hindi mawala kay Sabrina ang mag-alala para sa kanyang ina kung kaya ay nagdesisyon itong magpaalam kay Don Arthuro para dalawin ang kanyang ina. “Don, Arturo?" “O Sabrina anong problema?" Pinangunahan ng kaba ang dalaga at hindi alam kung paano nya sisimulan. Dahil sa oras na iyon ay nag-uusap pa sila ng kanyang anak na si Samuel. “ah— ah—" “Ano may gusto ka bang sabihin? wag kang matakot sabihin mo na." “Gusto ko sanang dalawin ang Mama kung okay lang? nag-aalala na kasi ako sa kalagayan niya ngayon." “Sige Payag ako pero sasamahan ka ni Samuel." “Okay lang po sa akin makita ko lang po si Mama." “Bukas nalang kasi gabi na pero bago kayo pumunta doon, bumili muna kayo ng mga pagkain, at bumili narin kayo ng ibang kailangan ng Mama mo." “Maraming salamat po talaga Don Arthuro." Tsaka bumalik si Sabrina sa kanyang kwarto. Balik si Don Arthuro,at so Samuel sa kanilang pag-uusap. “Anh ganda talaga ni Sabrina, makukuha ko rin ang loob mo." “Oo papa ano paba ang magagawa ng salapi Papa." “Totoo 'yan iibig din sa akin ang dalagang 'yan." Pero hindi ganyan ang nasa isip ni Samuel kabaliktaran ng mga sagot niya sa kanyang Papa. “Hindi mo sya makukuha Papa, uunahan parin kita sa bagay na 'yan." “Sige na Hijo, matulog na tayo dahil bukas may lakad tayo. Dapat maaga kayong pumunta sa bahay ni Rafael para makabalik kayo agad. Magdala ka narin ng dalawang tauhan natin." “Sige po Papa." Si Sabrina naman hirap makatulog dahil naninibago parin kaya pumunta ito sa terrace ng kanyang kwarto ,at nagpahangin,at dahil halos magkaharap lang ang terrace ,at kwarto ni Samuel na may maliit din na terrace ay nakita niya itong naka pajama lang at walang suot na damit pang itaas at kitang kita ni Samantha ang porma ng malahunk na katawan nito. Pilit na iniiwasan ni Samantha ang tumitig sa mga abs nito na klarong klaro kahit medyo malayo dagdag pa ang kagwapuhan nito. Alam ni Samuel na nakatingin si Sabrina sa maskulado niyang katawan pero hindi niya pinahalata sa dalaga na alam nito na sa kanya nakatingin si Sabrina patay mali lang ito habang tinatapos ang pag inom ng isang bote ng whisky. Bumalik pa si Samuel sa kanyang kwarto at hinubad ang pajamang suot, at bumalik sa terrace. Klaro na klaro ni Sabrina ang porma ng kanyang ibabang parte dahil nakaboxer na ito ng bumalik sa terrace,at tila sinasadya pa nito. Kaya nagdesisyon nalang pumasok si Sabrina sa kanyang kwarto. Napangiti nalang si Samuel. “Grabe naman, Sabrina umayos ka wag kang magpahalata dyan," sabi nito sa kanyang sarili at tinatakpan ng unan ang kanyang ulo para kalimutan ang mga nakita nito kay Samuel, ngunit pabalikbalik ito sa kanyang isip hanggang sa nakatulog nalang sya.“Akala mo hindi ko napapansin." at uminom pa ito ng isang baso habang nakatingin sa kwarto ng dalaga, naghihintay na bumalik ito sa labas. Kinaumagahan ay maaga silang umalis pagkatapos nilang kumain namelengke muna, at naggrocerry bago pumunta sa kanilang bahay para dalawin ang kanyang ina. “Wagkang magtatagal Sabrina kailangan kung bumalik dahil may ipinapagawa si Papa sa akin." “Oo, hindi ako magtatagal dadalawin ko lang naman si Mama. Maraming salamat nga pala sa pagsama." “Walang anuman utos to ni Papa sa kanya ka magpasalamat," sabi nito habang pinapaandar ang sasakyan. Bumaba si Sabrina sa sasakyan, at nakita na nitong nakadungaw sa bintana ang kawawang ina. Kaya bumaba narin si Donya Leticia para salubongin ang anak. “Sabrina, mabuti at dumalaw ka," sabi ni Donya Leticia. Kapansin-pansin naman ang pasa nito sa kanyang kanang braso. Kaya naawa si Sabrina sa kalagayan ng ina. “Mama, anong nangyari at may pasa kana naman sinaktan kaba ni Papa?" “Wag mo akong aalahanin anak okay lang ako." “Hindi ka okay Mama kukunin kita dito, at ilalayo kita kay Papa." Biglang dumating ang lasing na lasing na ama nito. “Nandito na pala ang mabait kung anak may pera ka bang dala?" “Wala bakit ipangbibili mo na naman ng alak." Galit na sinagot ang ama. “abaaaah! sumagot kana." Biglang lumapit si Don Rafael at sinapak ito sa mukha. Napasigaw nalang ang Mama nito. Dahil sa narinig ni Samuel ay napatakbo ito sa loob. May dala itong baril. “Anong nangyari dito? wala kang silbing ama! ipinangbayad mo na nga anak mo pinapagalitan mo pa dahil hindi ka binibigyan ng pera, gusto mo tapusin tapusin nalang kita!"Galit na tinutokan ng baril ni Samuel si Don Rafael. “Samual, tama na," pakiusap ni Sabrina hayaan mo na s'ya..Lumipas ang mga buwan matapos ang madilim na yugto sa kanilang buhay. Unti-unting naghihilom ang sugat ng nakaraan, at sa bawat araw na lumilipas, mas lalo pang tumitibay ang pagmamahalan nina Sabrina at Samuel.Sa isang simpleng simbahan, sa harap ng kanilang pamilya at mga taong naging saksi sa kanilang pinagdaanan, naganap ang pinakahihintay na araw.“Nagpapasalamat ako sa lahat ng nangyari sa buhay ko,” maluha-luhang sabi ni Sabrina habang nakatingin kay Samuel. “Dahil sa huli, ikaw pa rin ang pinili ng puso ko.”Ngumiti si Samuel at hinawakan ang kanyang kamay. “At ako… pipiliin ka sa araw-araw, sa hirap at ginhawa.”Sa harap ng pari, nagpalitan sila ng sumpaan.“Sa ngalan ng pag-ibig… ipinapahayag ko kayong mag-asawa.”Palakpakan ang lahat habang naghalikan ang dalawa—isang halik na sumisimbolo ng bagong simula.Hindi naging madali ang kanilang buhay pagkatapos ng kasal, ngunit magkasama nilang hinarap ang bawat hamon. Sa kabila ng lahat, natutunan nilang pahalagahan ang bawat s
Nagpatuloy si Samuel sa pagsunod sa bakas hanggang makarating siya sa likurang bahagi ng warehouse. Doon, may isang lihim na daanan na tila matagal nang hindi ginagamit—ngunit may sariwang bakas ng paa. “Dito sila dumaan…” bulong niya. Dahan-dahan siyang pumasok, handang harapin ang kahit anong naghihintay sa kanya. Sa loob ng madilim na silid, bumungad sa kanya ang isang eksenang nagpigil sa kanyang hininga. Nakatali si Sabrina sa isang upuan, mahina at pagod, habang sa kabilang bahagi naman ay si Don Arturo—nakagapos din at pinapahirapan ng mga tauhan ni Maureen. “Tumigil kayo!” sigaw ni Samuel habang mabilis na lumapit. Nagulat ang mga tauhan, ngunit bago pa sila makakilos, lumabas mula sa anino si Maureen. “Ah… dumating ka rin,” malamig niyang sabi. “Maureen, ano na naman ‘to? Hindi ka pa ba tumitigil?” galit na tanong ni Samuel. Ngumiti si Maureen, ngunit halatang may lungkot sa kanyang mga mata. “Ginagawa ko lang ang nararapat. Hindi pa tapos ang lahat hangga’t hindi ko
Hindi naging madali ang mga sumunod na araw matapos ang komprontasyon sa pagitan ni Maureen at Don Arturo. Bagama’t napilit niya ang matanda na makipag-ugnayan sa abogado, hindi pa rin agad naisakatuparan ang paglipat ng lahat ng kayamanan sa kanyang pangalan. May mga proseso, may mga hadlang—at higit sa lahat, may mga taong handang pigilan siya. “Hindi pwede ‘to…” mariing bulong ni Maureen habang paulit-ulit na binabasa ang mga dokumento sa kanyang harapan. “Hindi pwedeng kalahati lang. Gusto ko lahat.” Sa kabilang banda, lihim na gumagawa ng paraan si Don Arturo upang protektahan ang natitira niyang ari-arian. Sa tulong ng kanyang mga abogado at pinagkakatiwalaang tauhan, sinisikap niyang pigilan ang tuluyang pagbagsak ng kanyang imperyo. Ngunit hindi niya alam—mas malalim at mas madilim ang plano ni Maureen. Isang gabi, habang tahimik ang buong mansyon, nakaupo si Maureen sa loob ng kanyang kotse. May kausap siya sa telepono, malamig at seryoso ang tono ng kanyang boses. “Sigu
“mabuti pang puntahan natin ang papa mo at naka hindi natin alam kung anong ginagawa ngayon sa kanya itabi mo muna ang galit mo sa kanya ama mo pa rin siya," sabi ni Gabriel. Kaya pumayag si Sabrina na puntahan ang kanyang ama hindi dahil gusto niya kundi dahil ito ang gusto ni samuel. “Akala mo ba nakalimutan ko na?” mariin niyang sabi habang pinipisil ang baso. “Akala mo ba hahayaan kitang mamuhay nang masaya matapos mong sirain ang buhay ko?”Unti-unti niyang ibinaba ang baso at tumalikod sa bintana. Sa mesa ay nakalatag ang mga dokumento—mga papeles na matagal niyang pinagplanuhan. Mga kontrata, bank statements, at mga lihim na kasunduan na kayang magpabagsak sa pangalan ni Don Arturo.Matagal na niya itong pinag-isipan. Hindi siya kikilos nang padalos-dalos. Ang bawat hakbang ay planado, bawat galaw ay may layunin.“Kung kinuha mo ang lahat sa akin noon… kukunin ko rin ang lahat sa’yo ngayon.”Kinabukasan, abala ang buong bahay ni Don Arturo. May mahalagang pulong na magag
Bumili ng bahay si Samuel para sa kanila ni Sabrina. “Ano 'to samuel?" nasupresa si Sabrina ng makita ang napakagandang bahay na hinanda ni Samuel para sa kanila. “Bahay natin," sagot ni Samuel habang nakayakap kay Sabrian. “Hindi ko alam na may plano ka palang ganito," manghang sabi ni Sabrina. “May balak na akong itakas ka noon paman," paliwanag nito. “Ang ganda, magiging maligaya na tayo, tayong dalawa na malayo kay Don Arturo, paano si Maureen?" tanong nito. “Hayaan mo siya eh hindi naman talaga yan ang plano niya gusto niyang maikasal kay papa at makuha ang lahat ng kayamanan niya," paliwanag ni Samuel. Nagtaka naman si Don Arturo dahil dalawang araw na ang nakalipas at hindi pa rin umuuwi si Samuel at Sabrina tumawag siya sa kanyang attorney para ilipat lahat ng kayamanan niya sa anak niyang si Sabrina nang marinig iyon ni Maureen ay galit ito. “Hindi maaari hindi pa ako nakakapaghiganti sa'yo matanda ka!" kaya pinuntahan niya ito agad. “Maaga pa para i
“Nakahanda na ba ang lahat," tanong ni Don Arturo. “Opo papa nakahanda na ang lahat," sagot nito. Kinabukasan ay maagang tumawag ang doktor dahil pwede ng kunin ang resulta ng mga DNA test. “Magandang umaga Doc," bati ni Samuel sa doktor. “Pwede mo ng kunin lahat ng resulta ngayon Samuel," sagot ng doktor. Dahil nga sa dami nito ay natagalan si Eamuel iniisa-isa muna niyang tingnan ang mga laman ng dna test ang hindi niya alam papunta na si Sabrina sa lugar kung saan gaganapin ang kasal nila ni Don Arturo, dahil pinilit na itong ipasakay sa sasakyan. “Napakadami naman nito, maabutan ko pa kaya si Sabrina," sabi nito sa mahinang boses Madami ang taong dumalo, at kakarating rin ng paring magkakasal sa kanila ni Don Arturo. Kinakabahan na si Sabrina at baka hindi siya maabutan ni Samuel. Ang balak ni Samuel ay ipapakidnap niya si Sabrina para hindi ito halata na siya ang nagpa-kidnap kay Sabrina nang matingnan na nga ni Samuel halos lahat ng sobre, ang sobre nalang ni
Kung saan-saan na lumapit si Sabrina para lang madagdagan ang kanilang pera na ipangbabayad sana kay Don Arthuro subalit hindi umabot kahit sampung Milyon ang kanilang pera kaya nawalan na sila ng pag-asa pang makabayad ng utang. “Mama, baka may paraan pa at baka pwede pang mapakiusapan pa natin
“Anong ilalagay ko sa kasunduan papa?"seryusong tanong ni Samuel kay Don Arthuro. “Ilagay mo sa kasunduan na 'yan na pag hindi pa sila nakabayad ay kukunin ko ang anak niya sa loob ng dalawang taon paghindinpa s'ya nakabayad ang huling kasubduan ay ipapakasal ni Rafael ang anak niya sa akin.
“Mama, ano po ang nangyari bakit parang natatakot po kayo?" “Hindi mo kilala si Arthuro anak natatakot lang ako baka anong gawin niya sayo." “Hindi Mama, ganito nalang ba palagi nagpapaapi nalang tayo sa kanila, anong manyayari kung makuha na nila ang lahat lahat ng meron tayo. Saan na tayo titi
Ang buhay ni Sabrina Isidro ay napakaperpekto na sana dahil isa s'yang anak ng mayamang ankan ng Isidro, si Don Rafael Isidro, at Donya Leticia Isidro nasa kanya na sana ang lahat ang ganda, yaman, at hinahangaan ng mga kalalakihan. Pero hindi perpekto ang kanyang pamilyang kinalakihan kahit nakuk







