Kabanata:3

“Anong ilalagay ko sa kasunduan papa?"seryusong tanong ni Samuel kay Don Arthuro.

“Ilagay mo sa kasunduan na 'yan na pag hindi pa sila nakabayad ay kukunin ko ang anak niya sa loob ng dalawang taon paghindinpa s'ya nakabayad ang huling kasubduan ay ipapakasal ni Rafael ang anak niya sa akin. Paghindi pumayag wala ng maraming tanong kunin mo na ang titulo ng bahay at lupa nila."

“Pero Papa, hindi ba 'yab labag sa batas. Hindi dahil dito alam mong sa atin ng galing ang ikinabubuhay ng mga tao kaya walang susuway sa gusto ko. Sige na."

Walang magawa si Samuel kahit labag sa loob niya ang gusto ng ama alam niya ang ugali ni Don Arthuro kung anong sasabihin nito ay ginagawa niya kung kailangan daanin sa dahas ginagawa ni Don Arthuro.

“Papa nagawa ko na po ang ipinapagawa niya."

“Mabuti, hintayin natin na matapos ang linggong ito at puntahan niyo agad ang mga Isidro pag hindi nakabayad dalhin niyo ang anak ni Rafael dito. Pag hindi sila pumayag palabasin niyo sila sa bahay kunin niyo ang lahat ng naiwang ari-arian nila."

“Opo Don Arthuro."

Habang hindi parin maalis kay Sabrina ang galit nito sa Ama.

“Nang dahil kay papa wala na ang lahat sa atin, dahil sa lintik na sugal na'yan!"

“Anak, patawarin mo nala'g ang Papa mo alam kung marami syang kasalanan sa atik anak pero wala na tayong magagawa nangyari na ang lahat anak."

“Bakit pinapagayagab niyo nalang na ganyanin kayo ni Papa." Naiiyak nitong tanong sa ina.

“Dahil ka asawa ko parin s'ya, at ama po parin s'ya anak."

“Leticia! Leticia!" tawag ni Don Rafael kay Donya Leticia sa malakas na boses.

“Hinahanap na ako ng Papa mo sandali lang anak ha."

“Anong kailangan mo?"

“May pera paba si Sabrina? sabihin mo ibili n'ya ako ng alak." Galit na utos nito.

“Rafael, tumigil kana sa kaiinom walang wala na tayo malaki pa ang kailangan natin bayaran."

“Ibenta mo 'yang anak mong wzlang silbi!"

“Sumusubra kana kung ikaw nalang ang ibigay namin kay Don Arthuro!" tsaka umakyat pabalik sa itaas ng bahay nila si Donya Leticia.

“Aalis ako Mama lalapit ako sa dati nating mga costumer baka matulungan nila tayo."

“Sige anak subukan mo munang lumapit sa kanila baka may maawa pa sa atin."

Umalis nga si Sabrina at kung saan saan na ito lumapit pero wala talagang naglakas loob na pahiramin sila dahil alam nilang wala ng mga ari arian si Don Rafael at saan ito kukuha ng ipangbabayad kung sakaling pautangin nila.

“Nandito na naman ang Isidro na 'yan, kung hindi ang Ama ang anak na naman ang lumalapit sa atin para manghiram hindi na talaga nahiya," sabi ng dati nilang costumer.

“Kung wala po kayong ipapautang wag nalang po kayong magsalita ng hindi maganda," galit na sabi ni Sabrina sa isang nilang costumer na mataray. “Halos isang araw na ako dito pero 500,000 lang ang nahiram po paano na'to."

“O anak bakit anong nangyari sayo?"

“Wala Mama wala talagang naglakas loob na pahiramin tayo, hindi ko na alam kung saan pa ako pupunta."

“Kung, ibigay nalang natin tong bahay sa kanila at ang lupa."

“Hindi pwede nay saan ka matutulog."

Ilang araw na ang nakalipas, hindi parin nadadagdagan ang 500000 nilang ipinahiram na costumer.

“Paano ba'to nay bukas na ang dealine."

“Hindi ko alam anak, grabe din naman tong ama mo wala manlang ginawang paraan."

“Mama, matulog na tayo bukas nalang natin to hahanapan ng paraan baka magbago pa ang isip nila ,at may taong biglang magpahiram sa atin ng pera baka mapakiusapan pa natin si Don Arthuro na sa gabi baka mabuo na ang pera."

“Sige anak mabuti pa nga."