首頁 / Romance / ANG KONTRATA NG BIYONARYONG ASAWA KO / Ang Huling Mensahe ni Gabriel

分享

Ang Huling Mensahe ni Gabriel

作者: Che2015
last update publish date: 2026-09-20 13:34:45

CHAPTER 27

“Gabriel!”

Hindi ko na napigilan ang sarili ko.

Tinangka kong tumakbo papunta sa kanya, pero mahigpit pa rin ang hawak ni Adrian sa braso ko.

“Bitawan mo ako!”

“Hindi puwede.”

“Nasasaktan siya!”

“Alam ko.”

“Then let me go!”

Tumingin siya sa akin.

“May bumaril sa kanya. Hindi natin alam kung nandito pa ang taong iyon.”

Nanigas ako.

Bumaril.

Iyon ang dahilan ng malakas na tunog.

Hindi ko alam kung bakit, pero bigla akong nakaramdam ng matinding takot.

Hindi para sa sarili ko.

Para kay
在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP
已鎖定章節

最新章節

  • ANG KONTRATA NG BIYONARYONG ASAWA KO   Ang Lalaking Tinawag Kong Ama

    CHAPTER 30“Anak…”Isang salita lamang.Pero parang gumuho ang buong mundo ko.Nakatayo ang lalaki sa harap ko, ilang hakbang lamang ang layo.Matagal ko siyang tinitigan.Hindi ako makagalaw.Hindi ako makahinga.Hindi ko alam kung dapat ba akong tumakbo papunta sa kanya o umatras.Labinlimang taon.Labinlimang taon kong inisip na wala na siya.Labinlimang taon akong nabuhay na walang ama.At ngayon, narito siya.Buhay.Nakatayo sa harapan ko.At tinatawag akong anak.“Hindi…”Napailing ako.“Hindi puwede.”Lumapit siya nang kaunti.Agad namang humarang si Adrian.“Stop.”Tumingin ang lalaki kay Adrian.“Hindi mo na kailangang protektahan siya mula sa akin.”“Hindi ko alam kung ikaw nga ang dapat niyang pagkatiwalaan.”Napatingin ako kay Adrian.“Adrian…”Tumingin siya sa akin.“Please.”“Hindi pa ligtas.”“Siya ang ama ko.”“Alam ko.”“Then let me talk to him.”Sandali siyang nagdalawang-isip.Sa huli, umatras siya.Dahan-dahan akong lumapit sa lalaki.Bawat hakbang ay parang napaka

  • ANG KONTRATA NG BIYONARYONG ASAWA KO   Ang Pangalan sa Lumang Dokumento

    CHAPTER 29 “Ang taong iyon ang dahilan kung bakit nawala ako sa buhay mo.” Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Ang mga salitang sinabi ng ama ko… O ang boses na narinig namin mula sa itaas. Nakatayo kaming lahat sa ilalim ng bahay. Madilim. Tahimik. At walang sinuman ang gumagalaw. “Papa,” bulong ko, “kilala mo siya.” Hindi siya sumagot. “Papa…” Dahan-dahan niyang hinigpitan ang hawak sa kamay ko. “Hindi mo pa siya dapat makita.” “Bakit?” “Dahil kapag nakita ka niya, malalaman niyang nabigo ako.” “Nabigo sa ano?” “Na protektahan ka.” Napailing ako. “Hindi mo na kailangang protektahan ako ngayon. Sabihin mo sa akin ang totoo.” Tumingin siya sa akin. “Hindi lahat ng katotohanan ay kayang tanggapin sa isang gabi.” “Labinlimang taon kong hinintay ang katotohanang iyon.” Natahimik siya. “Karapatan kong malaman.” Tumango siya. “Tama ka.” Lumapit siya sa mesa. Kumuha siya ng maliit na flashlight at inilapag sa gitna. Unti-unting lumitaw ang mga kahon at

  • ANG KONTRATA NG BIYONARYONG ASAWA KO   Ang Lalaki sa Dilim

    CHAPTER 28Biglang bumagsak ang katahimikan sa buong bahay.Walang ilaw.Walang tunog mula sa labas.Tanging mabilis na tibok ng puso ko ang naririnig ko.Mahigpit na hinawakan ni Adrian ang kamay ko.“Stay close.”Tumango ako.Dahan-dahan kaming lumabas ng study.Madilim ang hallway.Ang tanging liwanag ay nagmumula sa cellphone ni Adrian.“May flashlight sa drawer sa ibaba,” bulong niya.“Hindi ba puwedeng tumawag tayo ng tulong?”“Kapag tumawag tayo ngayon, malalaman nilang hindi tayo umalis.”“Sino sila?”Hindi siya sumagot.Muli naming narinig ang kalabog.BANG!Napapitlag ako.Galing iyon sa ibaba.May tao.At nasa loob siya ng bahay.Dahan-dahan kaming bumaba ng hagdan.Pagdating namin sa sala, nakita namin ang bukas na pinto.Umihip ang malamig na hangin papasok.“Adrian…”“Stay here.”“Hindi.”Tiningnan niya ako.“Hindi kita iiwan.”Bahagya siyang napangiti.“Matigas talaga ang ulo mo.”“Kasalanan mo.”“Bakit?”“Dahil ikaw ang nagturo sa akin na huwag basta magtiwala.”Hindi

  • ANG KONTRATA NG BIYONARYONG ASAWA KO   Ang Huling Mensahe ni Gabriel

    CHAPTER 27“Gabriel!”Hindi ko na napigilan ang sarili ko.Tinangka kong tumakbo papunta sa kanya, pero mahigpit pa rin ang hawak ni Adrian sa braso ko.“Bitawan mo ako!”“Hindi puwede.”“Nasasaktan siya!”“Alam ko.”“Then let me go!”Tumingin siya sa akin.“May bumaril sa kanya. Hindi natin alam kung nandito pa ang taong iyon.”Nanigas ako.Bumaril.Iyon ang dahilan ng malakas na tunog.Hindi ko alam kung bakit, pero bigla akong nakaramdam ng matinding takot.Hindi para sa sarili ko.Para kay Gabriel.“Please,” mahina kong sabi. “Tulungan natin siya.”Saglit siyang natahimik.Pagkatapos ay binitawan niya ako.Sabay kaming lumapit kay Gabriel.May dugo sa kanyang damit, pero humihinga pa siya.“Gabriel?”Dahan-dahan niyang iminulat ang kanyang mga mata.Nang makita niya ako, pilit siyang ngumiti.“Hindi ka dapat… pumunta rito.”“Bakit?”“Dahil… alam na nila.”“Sino?”Umubo siya.“Hindi…”Napayuko siya.“Hindi mo puwedeng manatili rito.”Lumuhod ako sa tabi niya.“Gabriel, sabihin mo s

  • ANG KONTRATA NG BIYONARYONG ASAWA KO   Ang Pagkikita

    CHAPTER 26Hindi ko maalis sa isip ko ang larawan.Ang lalaking matagal ko nang nakikita sa mga alaala ko.Ang lalaking sinabi ni Adrian na nagtaksil sa pamilya ko.At ngayon, gusto niya akong makausap.Hindi ko alam kung dapat ba akong matakot o magalit.Siguro pareho.“Adrian,” mahina kong sabi, “bakit niya gustong makipagkita sa akin?”“Hindi ko alam.”“Pero kilala mo siya.”“Oo.”“Then tell me who he is.”Napabuntong-hininga siya.“Ang pangalan niya ay Gabriel.”Gabriel.Paulit-ulit kong binigkas ang pangalan sa isip ko.Parang may kung anong pamilyar sa tunog nito.“Anong relasyon niya sa pamilya ko?”“Kaibigan siya ng ama mo.”“Kaibigan?”Tumango si Adrian.“Isa sa mga taong pinagkakatiwalaan niya.”Napatingin ako sa litrato.“Kung ganoon, bakit siya nagtaksil?”“Dahil may gusto siyang makuha.”“Ano?”“Kapangyarihan. Pera. At higit sa lahat…”Huminto siya.“Ano?”“Ang kontrol sa kompanya ng pamilya mo.”Napakunot ang noo ko.“May kompanya kami?”“Meron.”“Bakit wala akong alam?”

  • ANG KONTRATA NG BIYONARYONG ASAWA KO   Ang Taong Hindi Ko Dapat Pagkatiwalaan

    CHAPTER 25Hindi ako nakatulog nang gabing iyon.Paulit-ulit kong tinitingnan ang maliit na papel na hawak ko.HUWAG SI ADRIAN.Tatlong salita.Pero sapat para guluhin ang lahat ng pinaniniwalaan ko.Nakaupo ako sa gilid ng kama habang tahimik na natutulog si Adrian sa kabilang bahagi.O hindi ko alam kung natutulog ba talaga siya.Simula nang bumalik kami mula sa lumang bahay, halos wala na siyang sinabi.Nang tinanong ko kung sino ang sumulat ng mensahe, sinabi lamang niyang hindi niya alam.Pero ramdam kong nagsisinungaling siya.May alam siya.At kailangan kong malaman kung ano iyon.Dahan-dahan akong tumayo.Kinuha ko ang cellphone ko at lumabas ng kwarto.Pagdating ko sa hallway, huminto ako.May narinig akong tunog mula sa study.May kausap si Adrian.Tahimik akong lumapit.Bahagyang nakabukas ang pinto.“Hindi mo dapat siya pinadalhan ng sulat,” narinig kong sabi niya.Napahinto ako.Sino ang kausap niya?“Alam kong gusto mong malaman niya ang katotohanan,” pagpapatuloy niya.

更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status