ANG KONTRATA NG BIYONARYONG ASAWA KO

Chapter 1

The Offer

“Sigurado ka bang gusto mong kunin ang trabaho?”

Napatingin ako kay Mara. Nasa harapan namin ang isang maliit na mesa na puno ng mga dokumento. Kanina pa niya ako kinukumbinsi na tanggapin ang alok, pero hanggang ngayon ay nagdadalawang-isip pa rin ako.

“Personal secretary?” tanong ko.

“Yes. Personal secretary ni Adrian Valdez.”

Napahawak ako sa strap ng bag ko. Narinig ko na ang pangalan niya. Sino ba naman ang hindi nakakakilala kay Adrian Valdez? Isa siya sa pinakamayamang negosyante sa bansa at may hawak ng ilang malalaking kumpanya.

“Bakit ako?” tanong ko.

“Hindi ko alam,” sagot ni Mara. “Pero ikaw ang pinili nila mula sa mga aplikante.”

Napakunot-noo ako. “Wala naman akong experience bilang personal secretary.”

“Pero may office experience ka. Marunong kang mag-organize ng documents, sumagot ng calls, at gumawa ng reports. Baka iyon ang hinahanap nila.”

Hindi ako agad nakasagot.

Kailangan ko ng trabaho. Ilang linggo na akong naghahanap pero wala pa ring maayos na resulta. Hindi ko na kayang patagalin pa. May mga bayarin akong kailangang asikasuhin at paubos na rin ang ipon ko.

“Magkano ang sahod?” tanong ko.

Inabot sa akin ni Mara ang folder.

Binuksan ko iyon at tiningnan ang offer letter. Nang makita ko ang monthly salary, napatingin ako ulit sa kanya.

“Sigurado ka bang tama ’to?”

Tumawa siya. “Sabi ko sa’yo, mataas.”

“Ang laki nito.”

“May accommodation din, transportation allowance, at medical benefits.”

Hindi ko alam kung matutuwa ako o mas lalo akong kakabahan.

“May catch ba?”

“Wala naman daw.”

“Daw?”

Umirap siya. “Hindi ko pa rin kasi kilala nang personal si Mr. Valdez. Pero sabi ng recruiter, professional siya at very strict sa trabaho.”

Napabuntong-hininga ako.

Strict.

Parang iyon pa lang, alam ko nang hindi magiging madali ang trabaho.

Pero kailangan kong subukan.

Kinuha ko ang ballpen at nilagdaan ang offer letter.

“Okay. Tatanggapin ko.”

Ngumiti si Mara. “Good decision.”

Hindi ko alam kung good decision nga ba iyon.

Kinabukasan, alas-siyete pa lang ng umaga ay nasa harap na ako ng Valdez Corporation. Habang nakatayo ako sa lobby, paulit-ulit kong tinitingnan ang ID na ibinigay sa akin ng HR.

Elena Reyes — Personal Secretary

Huminga ako nang malalim bago pumasok sa elevator.

Thirty-second floor.

Habang umaakyat ang elevator, mas lalo akong kinakabahan.

Pagdating ko sa executive floor, agad akong sinalubong ng isang babae.

“You’re Elena Reyes?”

“Yes.”

“I’m Clara, Mr. Valdez’s executive assistant. Follow me.”

Tahimik akong sumunod sa kanya.

Huminto kami sa harap ng isang malaking glass door.

“Mr. Valdez is inside. He’s expecting you.”

Tumango ako.

Bago ko pa mahawakan ang doorknob, bumukas ang p***o mula sa loob.

Napahinto ako.

Isang lalaki ang nakatayo roon.

Matangkad, naka-black suit, at seryoso ang mukha. Hindi siya ngumiti nang makita ako.

Adrian Valdez.

Diretso siyang tumingin sa akin.

“You’re late.”

Napatingin ako sa relo ko.

“Seven fifty-eight pa lang po. Eight o’clock po ang schedule ko.”

Bahagyang kumunot ang noo niya.

“Then you’re on time.”

Tumabi siya at binuksan nang buo ang p***o.

“Come in.”

Pumasok ako.

Hindi ko pa alam na ang unang pagkikita naming iyon ang magiging simula ng isang kontratang hindi ko kailanman inakala na pipirmahan ko.

At lalong hindi ko alam na balang araw, si Adrian Valdez ang tatawagin kong asawa.