My Chosen Slave

Hindi ako gamit ngunit ganoon ang turing sa akin ni Alejandro. I endured a loveless marriage with a man who only saw me as a tool to continue his bloodline.

My billionaire husband was desperate for an heir, but refused to admit the truth that he was the reason why we could never have a child.

"No!" sigaw ko bigla.

Alejandro wants me to have sex with another man so that we could have a child publicly. Maraming tao ang nagdududa na sa amin dahil ilang taon na kami ngunit wala pa kaming nabubuo.

Maging ang mga magulang niya ay nagtatanong na rin tungkol sa amin. We're both pressured by our parents to have a child. Willing akong magkaanak kami, handa na ako. Ngunit si Alejandro, alam kong hindi pa siya handa.

Kung hindi pa handa, puwede namang maghintay sa tamang panahon, 'di ba? Why do I need to do this?

"This is for us, Chiara! We need a child!" pagpapaliwanag ni Alejandro.

"Kung gusto mo rin pala ng anak, ba't hindi na lang tayo ang gumawa, Alejandro? Bakit sa ibang lalaki pa?" halos tunog pagmamakaawa pa iyon. Bagay na ni kahit minsan ay hindi ko nakita ang sarili kong magkakaganito.

Mapakla akong natawa. Kung gagawin ko ba ito ay mamahalin niya na rin ako?

"Chiara, sa 'yo pa rin naman ako. Akin ka pa rin. Atin pa rin ang bata. Para sa atin din naman itong pinapagawa ko sa 'yo," mahina at mabagal ang bawat salita niya—sa paraang gusto niyang malinaw ko siyang maintindihan.

Ngunit kahit saang parte, hindi ko talaga siya maintindihan!

Kaya ko pang tiisin ang malamig na pakikitungo niya sa akin. Hindi iyong ganito...

Bumaba ang tingin ko sa mga larawan at pagkakakilanlan ng mga aplikante na parang nag-audition lang sa isang talent contest. Ang kaibahan lang dito, they will perform sex with me just to bear a child that my husband cannot give me.

"Chiara, you are safe. Okay? I'll make sure of it. Look, bago kayo magtalik ay nag-undergo muna sila ng medication. You think that I will put you in danger? Of course not. You're my wife!" pagpapakalma niya pa sa akin.

My heart hurt. In our entire marriage, I've never seen lust or desire in his eyes. Bagay na hindi ko kayang paniwalaan. Before our marriage, maraming lalaki ang nakatingala sa akin at hindi nawawala ang pagnanasa at paghanga sa mga mata nila kapag nakatingin sa akin.

Kinuha niya ang kamay ko at bahagyang hinalikan iyon. Napasimangot ako. How can I easily melt down when it comes to him?

I was desperate for his love that I found myself gradually nodding. "P-payag na ako."

I accepted the humiliation that my husband can't even touch me—na ayaw niyang magkaroon ako ng anak sa kaniya.

"Wow, really? Thank you so much, Chiara." Hinila ako ni Alejandro at hinalikan sa pisngi.

In a snap, nahanap ko ang sarili ko patungo sa isang kwarto kung saan naghihintay ang mga lalaking mapipili ko.

Nang makarating sa kwarto ay agaran akong pumasok doon. Isang malamig na buga ng aircon ang unang yumakap sa akin.

Inilibot ko ang paningin ko sa loob ng kwarto. Dumako ang tingin ko sa mga lalaking nakatayo nang matuwid. I surveyed all of them. They were all good-looking and had good body posture. Halos lahat ay walang t***n.

May iniabot sa akin ang isang babae. Mga dokumento iyon ng mga lalaking nagsisilinyahan na para bang nasa military training sila. Tinanggap ko ang dokumento at isa-isang pinasadahan ang mga aplikante.

"Sila na po iyong mga ipinadala ni Sir, Ma'am," wika niya na para bang parcel ang mga ito na ipinadala sa bahay. "Huwag po kayong mag-alala, kumpleto po sila sa—"

"Alam ko. That's why I don't need that document. Lumabas ka na. Ako na ang bahala rito." Natigilan ang babae sa sinabi ko.

"P-pero, Ma'am... sabi ni Sir ay samahan kita," kitang-kita ang takot sa mga mata ng babae. Ni hindi niya magawang tumingin sa mga mata ko.

Napataas ako ng kilay. "I want to see them naked. Manonood ka rin?"

"P-po, Ma'am?" halos hindi maibulalas ng babae ang sinasabi ko.

"Papahubarin ko sila. Kaya lumabas ka na." Napalunok siya, ngunit sa huli ay napabuntong-hininga ito at parang wala nang nagawa kung hindi lumabas na lamang.

Nang mawala ang babae sa paningin ko, nagsimula akong maglakad-lakad. Tinitingnan ko sila isa-isa mula ulo hanggang paa.

Ang hirap namang pumili! Lahat ay makalaglag-panga at panty ang datingan.

They are all different. Iba-iba ang lahi nila. Some had different eye and skin colors. But my eyes stuck to the last man who was standing steadily. His eyes were ash gray, he had a perfect nose line, and heart-shaped lips. His body was broad and mature. Hindi ko maalis ang titig sa kaniya.

Ngunit may napansin ako. He had a scar on his face. When our eyes met, he looked at me blankly. Lumipat ang tingin ko sa ibang lalaki and went back to the last man in line. I can't help but wonder, kakaiba ang mga mata niya. Hindi ko mawari kung bakit parang hinihigop ako noon pabalik kahit wala naman siyang ginagawa.

"Take off all your clothes." Parang robot na sinunod nila ang utos ko.

Sinimulan ko muli silang pasadahan lahat. At habang ginagawa iyon, hindi ko maiwasang isipin kung gaano katalino ang asawa ko para maisipan ang bagay na ito.

I surveyed all their bodies. They were perfect. Four-pack abs. Six-pack abs. Dumako ang mata ko sa walong pandesal. Ngunit hindi roon ang atensyon ko kundi sa mga peklat na mayroon doon. He had tan skin, but his old scars were visible. Mukhang may lalim na pinanggagalingan o pinagdaanan ang mga iyon. Napatingin muli ako sa abo niyang mga mata. Nanatiling blanko pa rin iyon kahit alam kong ramdam niyang titig na titig ako roon.

"Hubarin niyo ang pantalon niyo," I demanded. Agaran naman nilang hinubad iyon. No complaints. Just do their job.

Halos lumuwa ang mata ko. Hindi ko man nakikita ang nakatagong armas nila, alam kong malalaki ang mga iyon. Iba-iba ang haba at laki nga lang. Kumbaga sa ulam, iba-iba ang putahe. If I'm not that greedy, baka pinatanggal ko na sa kanila pati ang boxer.

Ngunit para na naman akong hinigop ng lalaking may abong mga mata. Ang laki at mukhang mataba ang nasa kaniya.

Napalunok ako. This time, I made a choice.