CHAPTER 7

Isang linggo na kami naghuhukay ni Caleb sa likod.

Hindi pa rin tapos yung hukay, kasi 80sqm lang sabi sa blueprint pero ang laki pala pag ikaw mismo maghuhukay. Tapos ang tigas pa ng lupa sa Lipa, may mga bato.

Araw araw, 5am gising na kami. Si Mama nagluluto ng tuyo at sinangag, tapos 3-in-1 na kape, hindi black na mapait tulad sa BGC. Si Caleb, dati ayaw nya ng 3-in-1, sabi nya pang matanda daw. Ngayon sya na mismo nagtitimpla.

"Amara, 3-in-1 mo, matapang," sabi nya kaninang umaga, inabot sakin baso na may pingas na konti.

Naka tsinelas lang kami pareho, pareho na madumi paa. Yung white polo nya dati, hindi na white ngayon. Naging brown na, butas pa sa may kili kili kasi nasabit sa kawayan.

Pero mas pogi sya ngayon tingnan kesa nung nasa BGC sya na malinis.

Isang hapon, habang nagbubuhos kami ng semento para sa unang poste, dumating yung buong barangay. Chismosa lahat.

"Amara! Sino yan kasama mo naghuhukay! Boyfriend mo?"

"Naku Ninong mo yan diba! Yung architect na galing Manila!"

Si Ninong Boy lumabas dala walis tingting, parang bodyguard.

"Oo! Inaanak nya yan! Pero hindi na ninong ngayon! Boyfriend na!"

Sigawan lahat. "Hala! Ninong naging boyfriend!"

Nahiya ako, gusto ko magtago sa likod ng sako ng semento.

Pero si Caleb hindi nahiya. Tumayo sya, punong puno ng semento kamay nya, tapos sabi nya sa mga tao:

"Opo, ako po yung dati nyang ninong. Pero hindi po sa simbahan, sa listahan lang ni Tito Boy ako ninong. Pang 51 sya sa listahan. Ngayon gusto ko po pang 1 na sya sa bahay na to."

Tahimik lahat. Tapos nag "aww" yung mga bata.

Kinagabihan, kami na lang dalawa natira sa may lote. May isang ilaw lang na nakasabit sa may mangga, yung dilaw na ilaw na parang sa BGC din pero hindi aircon, bumbilya lang na may gamu-gamo.

Pinipinturahan nya na yung isang pader. Maliit pa lang, isang pader pa lang ng 80sqm. Pero pink.

"Amara, halika," tawag nya.

Lumapit ako, hawak ko yung cactus na may pink ribbon galing kay Reese. Buhay pa rin kahit di ko masyado dinidiligan.

"Anong kulay?" tanong nya, hawak paint brush na may pink na pintura, tumutulo pa.

"Pink," sabi ko. "Yung sabi mo pangit dati, pang BGC daw dapat white."

Sabi nya, "Oo pangit nga dati tingin ko. Kasi sa BGC lahat white, lahat glass. Pero ngayon, pag nakikita ko pink, ikaw naalala ko. Yung Tupperware mo, yung maleta mo, yung ribbon mo nung 10 ka pa."

Nilagyan nya ng konting pink yung pisngi ko gamit yung brush. Tumawa ako.

"Ninong, madumi na ako!"

"Amara," sabi nya, seryoso bigla, pero may pink pa rin sa pisngi ko, "pwede ba wag mo na ako tawaging Ninong?"

"Eh anong itatawag ko?"

"Kahit Caleb lang. O kaya..."

Hindi nya tinuloy. Nahiya ata.

Pero lumapit sya, kinuha nya yung cactus sa kamay ko, nilagay nya sa may bintana nung pink na pader na kalahati pa lang.

"Tignan mo, buhay pa rin sya oh. Kahit binalot mo sa dyaryo, kahit nalaglag sa High Street, kahit iniwan ko sa office na may tagas yung aircon. Buhay pa rin."

Sabi ko, "Parang tayo?"

Sabi nya, "Parang tayo."

Tapos hinawakan nya kamay ko na may semento din.

"Amara, hindi pa tapos bahay natin, isang pader pa lang pink. Pero pwede ba dito ka na tumira? Kahit wala pang bubong, kahit may mangga pa sa gitna?"

Tumingin ako sa paligid. Wala pang bubong, wala pang p***o, isang pader pa lang na pink, lupa pa sahig, may mangga sa gitna na may ilaw na dilaw na may gamu-gamo.

Pero pag tingin ko sa kanya, na may putik sa mukha, na dating tag BGC, na kumain ng panis na adobo ko sa ilalim ng table...

Doon ko naramdaman na bahay na yun.

Sabi ko, "Oo. Dito na ako titira. Basta ikaw kasama ko maghukay."

Ngumiti sya. Yung ngiti nya na dati bihira sa BGC, ngayon lagi na.

At dun sa may pink na pader na kalahati pa lang, sa ilalim ng mangga na hindi nya pinutol, sa lote na 80sqm na pinagpawisan namin...

Dun nya ako unang hinalikan. Hindi sa pisngi, hindi sa noo.

Sa may labi na may konting pink na pintura na nalagay nya kanina.

At walang tumutulo na aircon sa taas. Ang tumutulo lang, yung pawis namin at yung pink na pintura sa pader na parang puso na kumakabog.