CHAPTER 6

Kinabukasan, wala si Caleb sa office.

6am ako dumating, dala ko pa rin yung balde na puno ng tulo ng aircon. Pero wala yung black na kape nya sa table ko.

Si Ate Gina sabi nya, "Wala si Sir Caleb, nag resign na daw kahapon. Sabi ni Ma'am Reese umalis na daw papuntang Lipa."

Parang binuhusan ako ng malamig na tubig na galing sa aircon. Yung buong balde.

Lipa? Umuwi sya? Hindi man lang nagsabi?

Tinawagan ko si Ninong Boy, pero sabi nya wala pa daw si Caleb sa kanila.

Si Reese dumating mga 9am, naka sunglasses kahit nasa loob ng office. Kita ko mata nya medyo maga, parang umiyak.

"Amara, andito ka pa pala," sabi nya.

"Ate, san si Ninong?"

Umupo sya sa table ko, tinanggal sunglasses.

"Umalis na sya. Nag resign. Sabi nya pagod na daw sya sa tagas. Lahat daw ng aircon dito sa BGC may tagas, lahat ng kape mapait, lahat ng building nya puro glass pero walang tao sa loob. Sabi nya gusto nya magtayo ng bahay na hindi glass, yung may mangga sa gitna."

"Sa Lipa?"

Tumango sya. "Sabi nya sa lote nyo daw sa likod ng bahay nyo, yung 80sqm. Nung isang linggo pa sya nagpasukat, hindi mo alam?"

Hindi ko alam. Wala syang sinabi sakin.

Binigay ni Reese sakin isang brown envelope. Pag bukas ko, blueprint. Hindi BGC building. Maliit na bahay, 80sqm lang, isang kwarto lang, tapos sa gitna may drawing ng mangga na may bilog na nakalagay "DO NOT CUT."

Sa baba ng blueprint may sulat kamay, sulat ni Caleb:

_Para sa Pang 51, para hindi ka na makitira sa terminal. May isang pink na pader, sabi mo gusto mo pink. Ako na maghuhukay._

Naiyak ako dun sa office, sa harap ni Reese, habang tumutulo pa rin yung aircon sa balde. _Tok, tok, tok._

Sabi ni Reese habang inaabot sakin tissue nyang mamahalin ulit, "Alam mo Amara, nung una akala ko ikaw yung guard lang sa baba. Tapos nung nakita ko kayo kumakain ng panis na adobo sa ilalim ng table, nainggit ako. Kasi ako kahit kailan, walang kumain ng panis na kanin para sakin."

"Hindi ko sya mahal na parang boyfriend dati," sabi pa nya, "pero mahal ko sya bilang kaibigan. At alam ko mas kailangan ka nya kesa ako. Kasi ikaw lang marunong magluto ng adobo na kahit panis, kinakain nya pa rin."

Binigyan nya ako ng 1000 pesos, pamasahe daw papuntang Lipa.

"Hablin mo na. Baka naghuhukay na yun mag isa dun, madudumihan na naman white polo nya."

Sumakay ako ng bus ng 12pm, dala yung maleta kong pink na sira pa rin gulong, yung cactus na may pink ribbon na ngayon galing kay Reese, yung flats na bigay nya, at yung blueprint na may pink na pader.

Pagdating ko sa Lipa, hapon na. Pagbaba ko sa may amin, narinig ko agad tunog ng pala.

_Khal, khal, khal._

Andun sya sa likod ng bahay namin, sa may 80sqm na lote na damo lang dati at may isang malaking mangga sa gitna.

Naka white polo pa rin sya, pero puro putik na, pati mukha nya may putik. Naghuhukay mag isa. Walang tao tumutulong. Si Ninong Boy nasa gilid, nakaupo lang, nanonood habang may hawak na walis tingting.

Pagkita nya sakin, tumigil sya sa paghuhukay.

"Amara? Akala ko nasa BGC ka pa."

Sabi ko, hinihingal pa kasi tumakbo ako from kanto, "Ninong, bat ka naghuhukay mag isa? Architect ka diba, dapat may naghuhukay para sayo."

Sabi nya, pinunasan pawis, "Wala na akong firm sa BGC eh. Dito na ako. Gusto ko ako maghukay para sa bahay mo. Para pag tumayo to, alam ko bawat pako."

Lumapit ako, kinuha ko pala nya. Mabigat pala.

"Sabay tayo," sabi ko.

Kaya dalawa kaming naghukay dun sa ilalim ng mangga, habang si Ninong Boy sumisigaw, "Bilisan nyo! Bilisan nyo! Baka abutan ng ulan!"

At habang naghuhukay kami, walang aircon na tumutulo. Walang black na kape na mapait. Pero yung pawis namin tumutulo pareho sa lupa.

At dun ko naisip, baka yun yung tagas na hinahanap nya sa BGC. Yung pawis na galing sa paghuhukay para sa taong mahal mo, hindi yung tubig galing sa sirang aircon.