Kabanata 2

Napantig ang tenga ni Maia dahil sa narinig.

Hindi niya inasahan na si Celeste, na karaniwang tahimik at reserved, ay magsasabi ganoong klaseng bagay. But what she didn't expect even more was that Drake Monteverde, that scumbag, could be so humiliating.

Sunod-sunod na napamura si Maia sa kanyang isipan. “Hindi ko na gagamitin ang Flash Delivery. Ako mismo ang maghahatid nito sa’yo, and then I'll come back to work overtime.”

How could a two-wheeled Flash Delivery beat her four wheels?

Pagkatapos ng kanilang tawag ay muli niyang binaba ang phone sa dibdib at tumitig sa kisame. Hiindi rin inasahan ni Celeste na magiging ganito siya ka-tapat.

Perhaps, matagal nang nakabaon sa kanyang puso ang pakiramdam na ito. Sobrang nakabaon na halos hindi na siya komportable at puno ng sama ng loob.

Ganito ang pakiramdam niya noong gabing iyon sa club, nang sinabi ni Drake na hindi niya siya hinawakan. Walang maniniwala kung sasabihin niya, pero pagkatapos ng limang taon ng kasal, she’s still a virgin.

Noong una, naisip niya kung may problema si Drake sa bagay na iyon. Ngunit kalaunan, nahuli niya ang binata sa study room nang higit sa isang beses, pinaglalaruan ang sarili habang nakatingin sa mga photo album.

The man's muffled groans.

It felt like a series of slaps across her face.

Nang malaman ni Drake na nahuli niya ito, siya nitong niyakap, hinaplos ang leeg niya at paliwanag sa mababang boses, “Celeste, I’m sorry. I can’t bear the thought of hurting you by doing ‘it’, so I could only look at your picture…”

Nakakatawa man, naniwala si Celeste sa kanya. At nag-blush pa talaga siya!

Ngunit gabing iyon, pagbalik ng Cebu, kinuha niya ang gamot para sa lagnat at gamit ang natitirang kaliwanagan ng isip, tumakbo siya papunta sa study room at binuksan ang cabinet na palaging nakasarado.

Doon niya nakita ang photo album.

It was filled to the brim, filled entirely with pictures of Estella, the vibrant and captivating Estella. Every smile and frown was treated like a precious treasure by Drake, her husband.

Celeste felt like she was a joke.

Sa pagkahilo, naalala niya ang nakaraan—kung paano niya sumusunod kay Drake na parang buntot. Actually, she wasn’t really following him. Magkasama kasi ito at ang kanyang Kuya palagi kaya naman palagi niya itong nakikita.

He was a gentleman. Kaya agad siyang nahumaling dito. She even thought that marrying him would be wonderful. He had an excellent temper, patient and gentle, and always remember to bring her gifts whenever he visits his brother.

Siya ang pinaka-gentleman sa mga kaibigan ng kanyang kapatid.

This same gentleman would rather m*sturbate in front of his sister-in-law than touch his wife, who was right next to him.

Naputol ang kanyang pagmomonologo nang makarinig siya ng door bell. It must be Maia. It sounded like the doorbell was about to drag her and Drake to complete the paperwork if the Civil Affairs Bureau hadn't already closed.

Pagkatangggap ni Celeste ng dokumento mula sa kanyang matalik na kaibigan ay agad itong nagpaalam dahil mayroon pa itong mga importanteng lakad.

Bahagya siyang nakaramdam ng kaginhawaan nang madama ng kanyang kamay ang divorce paper na kanyang hawak. Ngunit nakuha ng kanyang atensyon ang ingay mula sa second floor ng bahay.

Bago pa siya makapag-isip, bumaba si Aling Sharon na may maputlang mukha, at nag-aatubiling magsalita, “Young Madam…”

“Ano iyon?” She frowned.

“Ang family photo na nasa kwarto mo… nasira ni Liam.”

Akala ni Celeste ay simpleng frame lang ang nasira, pero nang inabot sa kanya ni Aling Sharon ang ilang piraso ng papel ay agad na namutla ng kanyang mukha.

When she was five, namatay ang kanyang mga magulang sa isang aksidente, at ang larawang ito lang ang naiwan sa kanya.

It was her only memento.

Kinuha ni Celeste ang larawang punit-punit at mabilis na umakyat sa pangalawang palapag. She caught Estella carrying her son out of Celeste’s room.

Malamig niya itong tinignan. “Estella, anong ginagawa niyo sa silid ko?”

“Sabi ni Tito, ito na raw ang magiging bahay namin mula ngayon!” Galit na sumigaw ang bata. “Sabi rin ni Tito, aalagaan niya si Liam at si Mommy tulad ng ginagawa ni Daddy.”

Natawa si Celeste nang makitang wala man lang balak si Estella na pagalitan o turuan ng magandang asal ang anak nito.

Tumingin siya kay Liam. “Do you know what Santa Claus will do to you on Christmas a few days from now?"

Nag-angat ng tingin sa kanya ang bata. “Bibigyan niya ako ng maraming candy!”

“Hindi.” Umiling siya at ngumiti. “Puputulin niya ang mga kamay mo na sumira sa litrato ko, ilalagay sa oven, at ipapakain sa halimaw.”

“Waah…”

Bata pa rin talaga siya.

Ganoon na lang ang takot ni Liam na agad itong yumakap sa ina at napaiyak nang tuluyan.

Nakunot ang noo ni Estella at masamang tiningnan si Celeste. “He’s still a kid, Celeste. Hindi mo kailangang takutin nang ganyan.”

“You can't even educate a child properly. Turuan mo muna ng maayos na pag-uugali ang anak mo,” Celeste said and swiftly returned to her room.

Hatinggabi nang mayroong isang itim na Raptor ang pumasok sa kanilang front lawn. Nakatayo si Celeste sa harap ng mga French window at nakita ang lalaking bumaba mula sa sasakyan—si Drake. Agad itong lumapit kay Estella.

Ang harmony nila ay para bang isang pamilya—tatlo silang kumpleto.

After a long while, there was movement at the door.

Pumasok si Drake sa kanyang silid, naka-puting polo, malalaki ang hakbang, at malamig ang tono. “Tinakot mo raw si Liam?”

“Oo.” Itinuro ni Celeste ang bagay sa bedside table. “Pinunit niya ang family photo ko.”

Nagulat si Drake. Doon niya napagtantong hindi nito alam ang buong pangyayari.

He raised his hand, trying to pat her head. Ngunit umiwas siya. And thinking she’s still mad at what happened, his voice softened.

“It was my fault, and I apologize to you on Liam's behalf. Is there anything you want? Babawi ako.”

Ngumiti si Celeste. “Kahit ano?”

He nodded his head, showing his sincerity. “Kahit ano.”

“I want these two things.” Pagkasabi niya ay ibinigay niya ang mga kasunduang binigay sa kanya ni Maia kaninang hapon.

Tinanggap ito ni Drake. He took a quick glance at them, and seeing they were property contracts, immediately signed his name.

Diretso itong tumungo sa signature line ng ikalawang kopya at mabilis na pumirma.

He was always generous with money.

Matapos pumirma, huminga siya nang malalim, saka iniakap ang braso sa baywang ni Celeste, pulling her closer to his chest. “Celeste, paano ka pinalaki ng kapatid mo para maging ganito ka kabait at masunurin?”

Celeste felt uncomfortable and was about to push him away when there was a knock on the half-open door. Pagkakita ni Drake kung sino ang na sa pinto, halos awtomatiko siya nitong itinulak palayo.

She was stunned for a moment, but then she understood. To show his loyalty to his beloved, he hadn't slept with her for five years of marriage. At ngayon na nasa iisang bubong na sila, mas lalo niyang kailangang magpakita ng “loyalty” rito.

Medyo balisa si Estella nang pumasok sa silid. “Drake, nag-iinarte si Liam. Gusto niyang katabi ka matulog.”

“Susunod ako,” sagot ni Drake at binalingan siya ng tingin. “Hindi ka ba magagalit?”

Celeste shook her head and forced a smile. “I’m not.”

Kitang-kita ang pag-aalangan sa mga mata nito ngunit sumunod na rin ito kay Estella.

Pag-alis ng binata, dahan-dahang inilabas ni Celeste ang pangalawang dokumento: the divorce agreement.

She was indeed obedient and sensible.

Kahit mismong divorce agreement nila ay siya pa mismo ang nag-asikaso.

What a joke, Celeste. You’re indeed a joke.