Novels by Loulan

“Then how about this…” panimula nito. “Find an opportunity in the next couple days to see him. Banggitin mo sa kanya ang kasal nila ni Cath.”Hindi lang si Celeste, pati si Secretary Cath ay nabigla.Talagang gusto ng matanda na siya pa ang mag-convince kay Rage na pumayag sa kasal.Nagkunwari naman

“WALA PO talaga akong oras,” mariing tanggi niya.A soft chuckle was heard from the other line. “I heard malapit nang bumalik si Attorney Maia Revamonte mula sa business trip niya?”“…”Humigpit ang kanyang pagkakahawak sa phone.Habang nasa biyahe patungo sa mansyon, puno ng kalkulasyon ang isip ni

​“Team Leader Celeste, I’m really sorry about yesterday. If I’d known those two were so petty, I never would’ve assigned them to your team.” “Ayos lang ‘yon.” Tipid siyang ngumiti. “You really can’t judge a book by its cover. Walang makakasiguro hangga’t wala pang nangyayari.”Saglit siyang tumigil

Kahit simpleng halik o yakap, pakiramdam niya’y magiging drain na siya. This lively young woman had been completely drained by work, leaving her with no energy for passion or desire.Malamig siyang tinignan ni Rage. “Then why don’t you go take a shower? Or are you waiting for me to sing you a lull

Noong bata pa siya, wala siyang tigil sa pagsasalita, laging kinukulit si Rage ng kung ano-anong kwento. Noon, laging mukhang inis si Rage. Ngayon, nakikita niya na sa tuwing nagre-report si Jerome at ang iba pa tungkol sa trabaho, sinusubukan nilang gawing pinakamaikli ang lahat hangga't maaari.Bi

MATAPOS KUMALMA, alam ni Drake na hindi niya pwedeng biglain nang husto si Celeste. But leaving her alone here also made him uneasy. It might give others an opportunity. Halimbawa na lang si Dr. Jack Lopez, na kaka-hatid lang dito pauwi.NANG MARINIG ni Celeste na titira si Drake sa unit sa baba niy

Nagkaroon ng bagong pang-unawa si Raia sa pisikal na lakas at endurance ni Thorn.Alam niyang malakas ang stamina nito, pero minaliit niya pala ang kakayahan ng binata. Hindi niya inaasahan na mapapanatili nito ang ganoong level kahit na may sugat ito.That's inhuman!Noong una ay akala niya ay dahil sa sugat nito ay hindi na ito makakagawa ng mabibigat na kilos, kaya nag-alok siyang siya na ang "magpapatakbo" ng gabi. Sa pisikal na lakas ni Raia, kaya niyang kontrolin ang sitwasyon nang isang beses lang, at tumatagal lang iyon ng maximum na sampung minuto.Ang plano niya ay pasayahin ito sa loob ng sampung minuto, at pagkatapos ay hahanap ng paraan para tapusin na agad ni Thorn. However, ten minutes later, Thorn forcefully seized control, demonstrating astonishing combat power.Pagkatapos, nahiga si Raia sa mga braso nito na tila nahihilo, pakiramdam niya ay siya pa ang dehado at nasaktan.That scoundrel! He made her feel so bad for nothing.Matapos masiyahan si Thorn, lalo itong nagi

The air seemed to freeze, and the ambiguous atmosphere vanished completely.Napakagat-labi ang dalaga at kitang-kita ang kanyang kaba. Nanatili naman ang ngiti sa mga labi ni Thorn, pero mariin itong nakatitig sa kanya.Pagkalipas ng ilang sandali, mahina siyang nagsalita. "Kung hindi po pwede, okay lang..."Gusto niya sanang idugtong na h’wag na lang, ngunit agad siyang pinutol nito.“Okay.”Natigilan siya sa narinig.Hindi niya inaasahan na papayag ito, at lalong hindi niya akalaing papayag ito kaagad. It was completely beyond her expectations.Handa na siyang ma-reject, at handa na rin siyang harapin ang galit ni Thorn. Nag-isip pa nga siya kung paano ito susuyuin kung magagalit, kundi ay hindi siya maglalakas-loob na humiling nang ganoon.To everyone's surprise, Thorn not only didn't get angry, but also agreed.LOOKING AT HER excited eyes, Thorn was glad he had agreed. Otherwise, the girl would have resented him again.Sa totoo lang, ayaw niya talagang pumayag. Sa sandaling humili

Tumunog ang phone nang kalahating minuto, tumigil, at pagkalipas ng ilang segundo ay muling umalingawngaw.Padaskol na naupo si Thorn, inis na nagmura, at bumangon sa kama para sagutin ang tawag."Speak," malamig niyang bungad.ANG TAWAG ay mula kay Ali.Nang marinig ang malamig at naiinis na tono ni Thorn sa kabilang linya, lihim siyang napamura sa kanyang isipan. Sino kayang bulag na bastardo ang nagpagalit sa ninunong ‘to at pati ako ay nadamay sa kamalasan?Matapos magreklamo sa sarili, nakangiti siyang nagsalita. "Young Master, h’wag kang magalit. May magandang balita ako sa iyo."Nanatiling malamig ang tono ni Thorn. "Get to the point."NAKAKAIRITA NA NGANG naantala ang maganda niyang oras, kailangan pa niyang magsayang ng laway. I really want to fire this bastard right now!Hindi na nagpaligoy-ligoy pa si Ali at mabilis na sinabi, "Plantsado na ang proyekto sa Jetoza. Gaya ng inaasahan mo, ibinigay nila ang kanilang mga materyales bilang bonus, at pirmado na ang kontrata."Doon

When Raia met Thorn’s ink-black eyes, she felt as if she had been dragged into an abyss. She knew it was dangerous, but she couldn't help but sink deeper, gustong galugarin at tingnan kung ano ang nakatago sa kailaliman niyon.Nang mapansing tulala siyang nakatingin dito, agad na nasiyahan ang binata. Lumapad ang ngiti nito sa labi. Bahagyang nanliit ang mga mata nito at mas lalong lumalim ang tingin sa kanya.His long, slender hand with distinct knuckles caressed the girl's fair and delicate face. The man lowered his head and leaned closer, asking in a deep voice, "Doesn't it hurt your heart, hmm?"He deliberately lowered his voice, making it not only deeper but also with a hint of alluring huskiness, which sounded very seductive and sexy.Naramdaman ni Raia na tila may maliit na martilyong kumatok nang dahan-dahan sa kanyang dibdib, na nagdulot ng biglang kaba at nakakakiliting sensasyon.Mabilis siyang nag-iwas ng tingin. Her fair face flushed with a peach-like blush, and even her

The bathroom was filled with steam and mist.Sa loob ng mausok na banyo, naramdaman ni Raia na lalong kinakapos ang kanyang hininga. Buong pwersa niyang itinulak si Thorn gamit ang dalawang kamay habang humihingal nang malalim.He kissed her as soon as she came in, and she didn't even get a good look at his face.At ngayong nakita na niya mukha, leeg, at balikat nito ay puno ito ng madugong marka ng latigo. Namamaga rin ang kanang gilid ng labi nito. Malinaw na hindi dahil sa kinagat, kundi dahil sa bugbog.Seeing him like this, it would be a lie to say that she felt nothing."Anong nangyari sa mukha mo?" Hinawakan niya ang de-anggulong mukha ni Thorn gamit ang kanyang mga kamay, maingat na hinahaplos ng kanyang hinlalaki ang mga sugat sa mukha nito. "Masakit ba?"Hindi nagsalita si Thorn. Mariin lang itong nakatingin sa kanya.Her eyes stung, tears welled up, and she choked out, "Dahil ba ‘to sa ‘kin?"Niyakap siya nito nang mahigpit, pinatong ang baba sa kanyang leeg, at dinikit ang

Nang bumalik si Thorn sa dating mansion ng mga Dela Merced, agad siyang ginabayan ng mga bodyguard ni Commander Johan patungo sa likod-bahay ng main building. Ang mga streetlight sa garden ay nakabukas lahat, kaya’t kitang-kita ang buong paligid.Lahat ng mga katulong ay pinabalik na sa kanilang quarters. Ang tanging natira sa likod-bahay ay ang mga miyembro ng pamilya Dela Merced. Sina Commander Johan, Hayes, Katherine, at Kyle na ngayon ay nakaluhod sa lupa at walang suot na pang-itaas. Sila na lang ang naiwan sa bakuran.Kalmadong nakaupo si Commander Johan sa rocking chair habang hawak ang isang purple clay teapot. Tinignan siya nito nang may ngiti.“Take off your clothes and come kneel down."Hinubad ni Thorn ang kanyang suit jacket at isinabit sa rack sa tabi niya.Mabilis niyang binuksan ang mga butones ng kanyang polo, dahilan upang malantad ang kanyang matikas na dibdib. Lumapit siya sa tabi ni Commander Johan, itinupi nang bahagya ang kanyang pantalon, at lumuhod sa lupa.

Alas-siyete na ng gabi nang makauwi si Nixie sa bahay. Si River ay nakaupo sa sofa, seryoso at matalim ang tingin na ipinukol sa kanya habang papasok siya."Bakit ngayon ka lang?""Bakit ang aga mo naman yata ngayon?" Pagtataka ni Nixie.Hindi ba’t palaging sinusundo ni River si Tania mula sa trabaho araw-araw?Kumunot ang noo ni River. "Masama ba ang loob mo dahil palagi akong gabi na kung umuwi nitong mga nakaraang araw?"“I wouldn’t dare,” kalmadong wika ni Nixie at binaba ang hawak na bag. Ngunit sa kalagitnaan nito ay bigla siyang tinatanong ng binata tungkol sa resignation."Nagpasa na ako ng resignation," wika niya habang nagbubuhos ng tubig sa baso at dahan-dahang uminom. "Isang buwan ang proseso.""Mayroon ka talagang kailangang i-handover na aabutin ng isang buwan?" Tinitigan ni River ang balingkinitang bulto ni Nixie, lalong nagsasalubong ang mga kilay. "Sigurado kang hindi mo ako niloloko?""Pumirma ka na, wala na akong dahilan para magsinungaling sa 'yo. Ganyan talaga ang

Napaalis si Nixie dahil sa isang apurahang tawag mula sa institute. Sobrang urgent.Mabilis siyang naglakad-takbo patawid sa parke sa labas ng gusali. Ang kanyang balingkinitang pigura ay malinaw na nakikita ng natatanging tao na nasa pinakamataas na palapag ng Rocwell Group Building.Ang top floor ay may malawak na tanawin, at pinanood ni Luis ang pag-alis ng babae palabas ng West Gate. Isang mamahaling nanny van ang huminto sa tapat nito, personal na pinagbuksan ng driver ang babae, bago mabilis na humarurot.Luis narrowed his eyes dynamicly. Inilabas niya ang kanyang phone at nagpadala ng mensahe sa kanyang kapatid.[To Wesley: I will go back to the old house tonight.]Dahil doon naninirahan ang kanyang tiyan na si Charlotte. It’s good to meet her tonight.--THE RESEARCH INSTITUTENaroon ang lahat ng mga taong kasangkot sa "self-developed chip" project. Maging si Tania Anderson, na may benda pa sa kamay dahil sa natamong sugat, ay naroon din at naghihintay.Tinitigan ni Tania ang

THE PRESIDENT’S OFFICEAng napakalaking opisina ay may minimalist design na napaliligiran lang ng mga kulay na itim, puti, at gray. Ang president ng buong Rockwell Group ay nakaupo sa dulo ng lamesa, malamig ang ekspresyon sa mukha at may seryosong awra."Who was the person you personally received just now?"Tungkol nga talaga kay Nixie!Kinakabahang sumagot si Atara, "Si Nixie po.""Nixie..." pabulong na inulit ni Luis ang pangalan.BIGLANG NAGBALIK sa isip ng binata ang imahe ng babaeng may mapupulang mata na nakita niya sa hotel noon. At nang magkita sila ulit kanina, wala na ang mga bakas ng iyak sa mukha nito.Simple pa rin nitong inilalagay ang ilang hibla ng buhok sa likod ng tainga, revealing her beautiful, clean face. Ang suot nitong simpleng blue dress at bitbit na indigo cloth bag ay halatang kupas na dahil sa madalas na paglalaba.Ipinatong ng binata ang kanyang mga daliri sa keyboard at tumingin kay Atara.Nakuha agad ni Atara ang ibig niyang sabihin. “Nixie Montero po an

"Nixie, anong tinitingnan mo?" tanong ni Atara nang mapansing natigilan ang dalaga."Parang may nakatingin po kasi sa atin doon, sa banda roon," sagot ni Nixie, habang pabalik-balik ang tingin sa dulo ng pasilyo."Hmm?" Lumingon din si Atara pero wala naman siyang nakitang kahit sino.Tumingin si Nixie sa tapat nitong elevator. "Nasa loob na po ng elevator.""Sa elevator? Aling elevator, 'yan ba?"Ikinumpas niya ang kanyang kamay sa direksyon ng isang espesyal na elevator at nang tumango si Nixie, napalunok siya nang mariin sa kaba.Diyos ko, pribadong elevator 'yan ng aming CEO—ni President Rockwell!Pagkarating nila sa tapat ng kanyang opisina, napansin ni Nixie ang bagong plaka sa pinto: "HRVP" na ang ibig sabihin ay Human Resources Vice President. Isang malaking promosyon.Nixie offered a genuine smile. "Congratulations, Ate Atara!""Naku, salamat!" sagot niya naman, bagamat pinapawisan pa rin siya nang malamig dahil sa nakita ni Nixie kanina.Mabuti na lang at palagi siyang maing

Hindi na binanggit pa ni Nixie ang pagpasok sa trabaho, sa halip ay sumabay na lang siyang sumakay sa kotse ni River patungo sa opisina nito. Pagkarating sa underground parking, River told her to wait inside the car.Matapos ang ilang minuto, bumaba si Assistant Nathan dala ang transfer contract. Nixie carefully read through each page, checking every clause. Pagkatapos, tumingin siya sa assistant. "Gusto kong makita na siya mismo ang pumirma nito. Hindi ako aakyat sa opisina. Sabihin mong bumaba siya rito."The assistant agreed politely."Wait, paki-dala na rin ng stapler pagbaba niyo. Baka magkahiwa-hiwalay ang mga pages."Muling tumango ang assistant ni River bago tumalikod at sumakay sa elevator.Nang matiyak niyang mag-isa na lang siya sa loob ng kotse, mabilis na inilabas ni Nixie ang huling pahina ng kanyang divorce agreement mula sa kanyang bag, the exact page na nangangailangan ng lagda ng asawa.With swift, trembling fingers, pinalitan niya ang huling pahina ng transfer contr

Nang makabalik sila galing sa ospital, sa halip na si Irish ang lumipat, si Tania ang tuluyan nang pumasok sa guest room. Nixie was expected to take care of everyone.Dahil alam niyang walang kwenta ang kahit anong paliwanag niya sa harap ng pamilya Tan, hindi na niya inabala ang kanyang sarili. Sa halip, sinabi niya na lang na kailangan niyang pumasok sa trabaho dahil alas-otso na ng umaga.Kahit na wala namang urgent sa research institute na nangangailangan ng presensya niya ngayon, she still chose to go out just to avoid them.Rev walked into the living room and blocks her path. "Go ask for a leave. Hindi naman importante ang posisyon mo sa company. Mas maganda kung mag-resign ka at manatili rito sa bahay bilang asawa ko.Isang asawa na may limang libong pisong allowance lang buwan-buwan?Diretso siyang tumingin sa mga mata nito. “No!”River’s jaw tightened. "You…”Dahil medyo malakas ang naging sagot ni Nixie, narinig ito ni Tania na nakahiga sa guest room, at mabilis itong sumaba