Novel-novel oleh Loulan

The plane soared into the sky, flying high into the heavens, the afterglow piercing through the portholes.Tumigin siya sa labas ng bintana at nakita ang puting ulap. The sunlight shone on the clouds, outlining golden edges, making it as beautiful as a fairyland.Habang nakatingin siya sa mga ulap, nakatingin naman sa kanya ang binata.Nang bumaling siya rito ay agad na nagkasalubong ang kanilang tingin. Wala sa sarili siyang napakurap at mahinang nagtanong. “May problema ba?”Inangat ng binata ang kamay at dahan-dahang hinaplos ang kanyang maputi at makinis na mukha, habang ang mga mata nito ay direktang nakatitig sa kanya.Nakaramdam ng ilang ang dalaga sa tindi ng titig nito at medyo nakaramdam din ng takot. She was terrified of Thorn’s gaze. It was deep and unfathomable, like an abyss that could devour a person.Hindi nangahas si Raia na salubungin ang tingin nito, kaya mabilis niyang iniwas ang kanyang paningin at nagpatuloy sa pagtingin sa labas ng bintana.Thorn chuckled softly

Sa huli, sumuko rin si Raia. Hindi niya kayang tiisin na makitang mamatay ang kanyang lola. Kahit na kinasusuklaman niya ang ugnayan sa dugo, hindi niya ito kayang tuluyang putulin.Kaya niyang maging matigas ang loob at iwanan ang kanyang ama, pero hindi niya kayang talikuran ang buhay o kamatayan ng kanyang lola, lalo na’t ang lola niya ang nagpalaki sa kanya nang may labis na pag-aaruga at hirap.This compromise is her way of repaying her grandmother for raising her.Pagkatapos ibaba ang phone, umakyat si Raia sa itaas. Tapos na maligo si Thorn at bumalik na sa study.Naligo rin ang dalaga sa banyo, at sadyang nagsuot ng isang sexy silk nightgown bago pumunta siya sa pinto ng study at kumatok.“Come in,” sambit ng isang malamig na tinig mula sa loob ng study.She gripped the doorknob tightly until her knuckles turned white, then gently twisted it and pushed the door open.Nakaupo si Thorn nang de-kuwatro sa kanyang desk habang may kausap sa phone.Pumasok si Raia sa loob pero hindi

Raia completely lost her freedom and became a "canary in a gilded cage" with no human rights.Ikinulong siya ni Thorn sa South Garden, nakakulong sa isang marangyang hawla. Hindi man lang siya makalabas sa pangunahing gate. Ang matataas na pader ng courtyard ay nilagyan ng mga iron bars at high-voltage electric fence, kaya walang paraan para makapantay o makaakyat sa pader. Sinumang magtangkang humawak dito ay maaaring makuryente o mawalan ng malay.Hindi lang ‘yon, kinumpiska rin ni Thorn ang kanyang cellphone at computer, kaya ang tanging magagawa niya lang ay manood ng TV. Kahit ang panonood ng TV ay kontrolado ni Thorn. Ito ang nagdedesisyon kung anong channel at programa ang papanoorin niya.Temporary loss of freedom is relatively mild. What truly frightens her is that Thorn no longer wears a condom every night.Hindi ito gumamit ng proteksyon noong gabing nagwala ito, at limang o anim na beses rin itong nilabasan sa loob niya nang sunod-sunod.Afterwards, he forbade her from tak

Takot na takot ang dalaga at blanko na ang kanyang isipan.Now she regrets it. She shouldn't have acted so impulsively.Pero sa sandaling iyon, sa sobrang galit niya ay nawala siya sa sarili at ang tanging gusto lang niya ay mapatigil agad ang masamang gawain ni Thorn.He not only forced her to perform oral s*x on him, but he also called Kyle and made him listen in.Pinikit niya ang kanyang mga mata, hinahanda ang sarili sa posibleng pananakit ng binata. Ngunit hindi siya nito sinaktan. He just grabbed her shoulders and flipped her over, making her kneel on the sofa.Sinubukan ng dalaga na tumayo, ngunit hinawakan siya nito sa batok at nagsalita sa malamig na tinig.“Lie down properly.”Hindi na siya nangahas na kumilos. Wala rin naman itong silbi. With her meek strength, she couldn't break free from Thorn’s grasp at all.He didn't say anything more, his face remaining gloomy to the end.Bago pa man siya makapag-adjust sa kanyang pwesto, isang singhap ang kanyang pinakawalan nang bigl

"Thorn, patayin mo na lang kaya ako."Pagkasabi niyon, mabilis na ipinikit ni Raia ang kanyang mga mata, hindi nangahas na salubungin ang tingin ng binata."Kill?" Tumawa ang binata, isang maikli at nakakakilabot na tawa. "I haven't had enough fun yet, how could I bear to kill?"Nang marinig ito, nakaramdam si Raia ng galit at lungkot, pero wala siyang magawa.Long, slender fingers covered her face, the rough, cigarette-scented fingertips stroking her tightly closed eyes, tracing down from the corners of her eyes, slowly brushing across the bridge of her nose, and finally landing on her lips.Sa buong proseso, nanatili siyang nakapikit, at ang kanyang mahahabang pilik-mata ay walang tigil na nanginginig.Kahit na sinabi niyang gusto niyang patayin siya ni Thorn, sa totoo lang ay takot na takot siya. Sinabi lang niya iyon dahil sa sobrang desperasyon at takot.“Open your eyes.” Pinisil ng binata ang kanyang mukha. “Open your eyes and look at me.”Napilitan siyang idilat ang kanyang mg

Sumakay na siya sa kotse ni Kyle at yumuko para ikabit ang kanyang seatbelt. Pero pagkaka-click pa lang nito, biglang may humintong sasakyan sa tabi nila.Isang busina. Isang matalim at nakakarinding tunog ng busina ang umalingawngaw.Raia looked up and saw the car window next to her slowly roll down, revealing Thorn’s gloomy and cold face. His already sharp eyes stared at her like a wolf in the dark night.Sa sandaling ‘yon, nakaramdam siya ng takot at parang tumigil sa pagtibok ang kanyang puso. Nakita rin ito ni Kyle, ngunit kalmado lang ang binata. Nagawa pa nga nitong kumaway at bumati.“Hello, Third Uncle.”Nanatiling seryoso ang mukha ni Thorn at hindi umimik. Nakatitig lang ito nang malamig sa kanya gamit ang matatalim na tingin.Sa ilalim ng malamig nitong tingin, nanginginig na tinanggal ni Raia ang kanyang seatbelt, binuksan ang pinto ng kotse a t lumabas. Naglakad siya patungo sa sasakyan ni Thorn para sumakay sa back seat.Walang naging imik ang binata. Ni hindi man lang

“Then how about this…” panimula nito. “Find an opportunity in the next couple days to see him. Banggitin mo sa kanya ang kasal nila ni Cath.”Hindi lang si Celeste, pati si Secretary Cath ay nabigla.Talagang gusto ng matanda na siya pa ang mag-convince kay Rage na pumayag sa kasal.Nagkunwari naman

“WALA PO talaga akong oras,” mariing tanggi niya.A soft chuckle was heard from the other line. “I heard malapit nang bumalik si Attorney Maia Revamonte mula sa business trip niya?”“…”Humigpit ang kanyang pagkakahawak sa phone.Habang nasa biyahe patungo sa mansyon, puno ng kalkulasyon ang isip ni

​“Team Leader Celeste, I’m really sorry about yesterday. If I’d known those two were so petty, I never would’ve assigned them to your team.” “Ayos lang ‘yon.” Tipid siyang ngumiti. “You really can’t judge a book by its cover. Walang makakasiguro hangga’t wala pang nangyayari.”Saglit siyang tumigil

Kahit simpleng halik o yakap, pakiramdam niya’y magiging drain na siya. This lively young woman had been completely drained by work, leaving her with no energy for passion or desire.Malamig siyang tinignan ni Rage. “Then why don’t you go take a shower? Or are you waiting for me to sing you a lull

Noong bata pa siya, wala siyang tigil sa pagsasalita, laging kinukulit si Rage ng kung ano-anong kwento. Noon, laging mukhang inis si Rage. Ngayon, nakikita niya na sa tuwing nagre-report si Jerome at ang iba pa tungkol sa trabaho, sinusubukan nilang gawing pinakamaikli ang lahat hangga't maaari.Bi

MATAPOS KUMALMA, alam ni Drake na hindi niya pwedeng biglain nang husto si Celeste. But leaving her alone here also made him uneasy. It might give others an opportunity. Halimbawa na lang si Dr. Jack Lopez, na kaka-hatid lang dito pauwi.NANG MARINIG ni Celeste na titira si Drake sa unit sa baba niy

THE SUMMER wind was chilly today.Parang mapaglaro ang tadhana dahil muling nagkita ang tatlo sa entrance ng residential complex nila.Tumingin si Tania kay River. "River, hindi mo na ako kailangang ihatid sa taas. Umuwi ka na. Mukhang masama ang loob ng asawa mo. Umuwi ka na at lambingin mo siya.”"Dito lang din naman ako sa neighborhood. Babalik din ako agad." Kumunot ang noo ni River. "Gabi na. Hindi ako mapapalagay hangga't hindi kita naihahatid sa pinto ng unit mo.""River, you're married. This isn't appropriate.” Bahagyang umatras si Tania.Sa loob ng dalawang linggo simula nang bumalik ito mula abroad, hinahatid ito ni River kung saan-saan; ngayon lang ba nito naisip na ‘inappropriate’ ‘yon? Nixie felt nauseous."Your wife is a very good person. At least she takes good care of you. Hindi tulad ko, ako lagi ang inaalagaan,” pagpapatuloy ni Tania."H’wag mong ikumpara ang sarili mo sa kanya. She's just a housewife. Hindi siya pwedeng ikumpara sa'yo." Naging iritado ang boses ni R

"NAGKATAON LANG na magkapareho sila ng pangalan. She’s just an ordinary office worker," mahinahong paliwanag ni River. “But it's an honor for Nixie to share a name with someone in your project.""Indeed, it's an honor," nakangiting sagot ni Tania. "Nixie in our project is very capable."Capable to the point na kinamumuhian siya nito. Dahil si Nixie ang core person in charge, hindi niya ito winelcome at hindi niya rin ito hinahayaang makalapit sa core team.Sure enough, lahat ng may pangalang Nixie ay kinaiinisan ni Tania.Nixie looked directly at her. "Anong project ba ang hinahawakan niyo, Miss Anderson?"Bago pa makasagot si Tania, sumingit na si River nang may halong reklamo."Don't ask if you don't understand. It's a national-level secret project. We can't talk about it.""Kung secret 'yan, bakit parang alam niyong lahat?" malamig na ganti ni Nixie.Napatigagal si Tania. Biglang nagbago ang tingin niya kay Nixie. Humarap siya kay River at sinabing, "Your wife is quite interesting

“WHAT’S WRONG?” kalmadong tanong niya.Nakabangga si Irish gamit ang kotse nito. Kailangan ng kabayaran at pambayad sa surgery ng biktima. Maging si Irish ay sugatan din at nakahiga sa hospital bed. Paulit-ulit nitong nakiusap na huwag sasabihin sa pamilya nila.Nixie agreed and rushed to the hospital."Bakit ang tagal mo?! Sobrang sakit na ng nararamdaman ko, para kang pagong kumilos!"Sinalubong si Nixie ng reklamo kahit na pumunta lang naman siya dahil sa kabutihang-loob. For a moment, hindi niya napigilan ang kaniyang ekspresyon. Ang kaniyang tingin ay naging malamig habang nakatingin kay Irish.Irish was stunned. Agad nitong napansin ang pagbabago kay Nixie. How had Nixie, who had always been so obedient to her family, changed?"How dare you look at me like that? Isusumbong kita kay Kuya na binu-bully mo ako!"Dahil sa suporta ng kuya nito, bumalik ang pagiging domineering ni Irish. Alam ng lahat kung gaano kamahal ni Nixie si River. Na kaya nitong gawin ang lahat at tiisin an

BIHIRA LAMANG na makita ni Kian si Nixie na interesado sa ibang bagay bukod sa scientific research at sa asawa nito. Kaya naman, hindi na ito tumigil sa kadadaldal tungkol sa mga hidden rules ng luxury goods.Nakikinig lang nang maigi si Nixie, pero ang isip niya ay lumilipad, naaalala ang asawang hindi umuwi kagabi at ang silk scarf na bigla na lang inabot sa kaniya kaninang umaga, hubad at hindi man lang nakabalot.Binalingan niya ng tingin ang direksyon na pinuntahan ni Tania at wala sa sariling nagsalita, “Miss Anderson’s bag looks pretty new.”"Siyempre, kagabi lang niya 'yun binili," sagot agad ni Kian.Napa-tingin si Nixie sa assistant. Maging si Professor Cayetano ay napatanong, "How did you know?""Nagkataon kasing narinig ko si Professor Felix na kausap si Miss Anderson kaninang tanghali. Napansin ni Professor Felix ang bitbit niyang bag at sinabihan siyang mag-ingat sa image niya. Sabi naman ni Miss Anderson, regalo lang daw 'yun ng isang kaibigan kagabi, at ayaw naman niyan

Ganoon ba talaga? Ang pag-ibig at poot…kailangan bang maging ganoon kalinaw ang pagkakaiba?Tears streamed uncontrollably down her face.Nang marinig ang papalapit na yabag, mabilis na nagtago si Nixie sa kanto. At nang mawala na ang tunog ng pag-alis ng binata, dahan-dahan siyang pumasok sa loob. Ang coffee table ay punong-puno ng kalat.River hadn't treated her like a wife, but rather like a housekeeper.Wala na siyang lakas para maglinis. She felt utterly exhausted and just wanted to sleep.Ngunit habang nakahiga, hindi siya dinalaw ng antok. Memories kept flashing before her eyes.The first time she met River, he was standing in the rain, at nagkataong may dala siyang payong.The second time, nagmamadali siyang humabol sa tren, at nagkataong nagmamaneho ang binata sa tapat niya.After that, naging madalas ang kanilang pagkikita.Nang pumanaw ang kaniyang mentor, River was there for her.Nang bumisita siya sa orphanage, River was there for her.Nang matigil ang proyekto at nawala

"Matapos ang apat na taon, naging matagumpay ang ating top-secret, self-developed chip project.""The research institute will soon be putting it up for tender. Once it goes public, it will benefit the country and its people.""Chief Engineer Montero, bilang core person na namahala sa proyektong ito, nag-apply ako ng karagdagang national-level scientific research awards at parangal para sa iyo.""The outstanding contributions you and your team have made over the years should be remembered by more people."…Sa loob ng elevator pauwi, isang bihirang ngiti ang gumuhit sa maganda at malamig na mukha ni Nixie.She couldn't wait to share the good news with her husband, River Tan. Nag-iisip na rin siya kung anong regalo ang bibilhin niya gamit ang prize money. It had to be something expensive, isang bagay na papantay sa estado nito bilang Presidente ng Cosmic Star Technology.Kahit na kabilang na si River sa upper class, nanatiling simple ang buhay nila. Naninirahan pa rin sila sa three-bedr