Kabanata 5

Naramdaman ni Ashley ang pagdilim ng kaniyang mundo sa kaniyang mga nakita nang buksan niya ang p***o.

Naramdaman niya ang sakit, pagtataksil, kasawian, at marami pang iba. Alam niyang galit sa kaniya si Isabella sa lahat ng nangyari sa buhay nito. Ngunit kahit man lang sana sa pagkakataong ito, naniwala at nagtiwala siyang maaari silang magsimula muli bilang magkapatid.

Lalo na si James. Limang magagandang taon sa isang relasyon at ito ang kaniyang mapapala. Maiisip niya ang kahit anong pwedeng gawin sa kaniya ni Isabella, ngunit hindi ang makipagtalik sa kaniyang boyfriend sa mismong kaarawan niya.

Dahan-dahang isinarado ni Ashley ang p***o. Nanlabo ang kaniyang mga mata sa luha. Layunin ba talaga ni Isabella ang magpa-party para sa kaniya? Lahat ba ng ito ay plano nito mula't sapul?

Naramdaman niyang mukha siyang tanga sa pagtitiwala rito. Pinunas niya ang kaniyang mga luha at nagsimulang maglakad palayo sa lugar na iyon.

Bukas pa rito, nakaramdam siya ng pagkasuklam sa pagtayo lamang doon at pagmamasid sa malaswang eksena sa harap ng kaniyang mga mata.

Ngunit sa kasamaang palad, natisod siya at bumagsak. Ang kaniyang pagkaantok ay naroon pa rin, ngunit hindi na tulad ng dati. Tatayo na sana siya nang marinig niya ang boses ni James. "Mahal kita, Isa."

Naramdaman ni Ashley na parang binuhusan siya ng malamig na tubig. Bigla siyang nakaramdam ng ginaw.

"So pinagsisinungalingan mo lang ako sa lahat ng pagkakataong ito, James," sabi niya habang ang mga luha ay umaagos sa kaniyang mga pisngi.

"Mahal din kita, James. Ngayon, maaari mo nang iwan ang tangang Ashley na 'yan at sumama sa akin. Sa tingin ko ay natapos na ng mga lalaki ang trabaho nila sa kaniya. Sinigurado kong maitago nang maayos ang mga camera.

Bukas, James, bukas na bukas din ay ang pagtatapos ninyo ni Ashley, at ang bagong simula natin, isang kuwento ng pag-ibig."

Nawalan ng sasabihin si Ashley nang marinig ang pahayag ni Isabella. Inilagay niya ang kaniyang kamay sa kaniyang dibdib upang palamigin ang nag-aalab na pakiramdam doon.

Mga lalaki? Anong mga lalaki? At anong trabaho ang gagawin nila sa kaniya? Naramdaman ni Ashley ang lahat ng bagay na gumuguho sa kaniya.

Mabilis na gumagana ang kaniyang utak sa dami ng mga tanong.

"Sigurado, baby, magiging sa 'yo ako." Narinig niya muli ang boses ni James. Hinangad niyang makapagsigaw sa kanila upang tumigil sa pag-uusap.

"Dinamihan mo ba ang gamot sa juice niya?" Narinig niyang tanong ni Isa kay James.

"Oo naman. Dinala ko siya sa nakatakdang kuwarto kung saan makikipaglaro ang mga lalaki sa kaniya. Alam mo, nakalulungkot na ang ilang random na lalaki ang kukuha ng kaniyang kaperpektohan gayong hindi ko iyon nagawa." Narinig niyang sabi ni James nang may pang-uuyam.

Hindi makapaniwala si Ashley sa kaniyang narinig. So ito ang lahat ng plano nila. Nais pa nilang ipagahasa siya sa ilang random na lalaki. Anong uri ng mga halimaw sila?

"'Wag kang hangal, James. Mamatay ka na ba sa pagnanais na matikman siya?" tanong ni Isa kay James nang may pagkainip.

"HINDI KAILANMAN, BABY, ikaw lang ang tanging gusto kong matikman at angkinin." Nakararamdam ng pagkahilo si Ashley sa kaibuturan ng kaniyang tiyan. Gusto niyang sumuka mula sa lahat ng mga nakatatakot na ibinunyag na iyon.

"Bumaba ka sa akin, baby, tingnan natin siya. 'Wag mong kalimutang dalhin ang mga magulang mo sa bahay natin bukas. Ipa-play natin ang video para ma-enjoy nila.

Hindi na ako makapaghintay na makita ang mukha ni Dad. Bukod dito, sinabi ko sa mga lalaki na gawing mukhang gusto ni Ashley silang lahat nang sabay-sabay para hindi magmukhang pinainom siya ng gamot." Humagikgik si Isabella sa kaniyang sariling kasamaan.

Hindi alam ni Ashley kung anong gagawin ngayon. Masakit ang kaniyang pakiramdam, at nakararamdam pa rin siya ng kaunting pagkaantok. At ang kaniyang mga mata ay malabo dahil sa luha.

Mabilis siyang bumangon mula sa sahig at pumasok sa isa sa mga kuwarto ng hotel na hindi nakalaki.

Inihagis niya ang kaniyang sarili sa kama at umiyak nang malakas. Sobra siyang nasasaktan.

Paano nila nagagawang gumawa ng tulad nito sa kaniya? Anong mali ang nagawa niya sa kanila? Tinakpan niya ang kaniyang sarili ng kumot at ipinagpatuloy ang paglabas ng kaniyang lahat ng emosyon sa pag-iyak.

ANG PAGTUPAD NG PAMILYANG WESTWOOD

Ang tinatawag na pagpupulong ng pamilya ay talagang naging maayos sa pagkakataong ito dahil sa wakas ay pumayag si Steve na hindi na makipag-away kay David para sa kumpanya.

Sinigurado rin ng kanilang mga lolo't lola na ngayon na ang huling araw na magtatawag sila ng ganitong pagpupulong.

Humingi pa ng paumanhin si Steve kay David, ngunit may isang bagay na talagang mali at alam ito ni David.

Si Steve ay hindi ang uri ng taong madaling susuko nang ganoon na lamang. Sigurado si David na may pinaplanong masama si Steve.

Hindi pa nga matagal nang magsimulang makaramdam ng kawalan ng kaginhawahan si David. Biglang uminit ang kaniyang katawan, at ang pagnanais na makipagtalik sa isang tao ay lalong lumalakas para sa kaniya habang lumilipas ang oras.

Sinubukan ni David na itago ang kaniyang sakit mula sa kaniyang pamilya, ngunit ang mga bagay-bagay ay nagiging hindi na mabata para sa kaniya. Nagulat siya dahil wala siyang kinain bukod sa tubig na ininom niya.

Tumingin siya sa loob ng baso na ininuman niya, at pagkatapos ay humarap upang tingnan si Steve. Nakita niyang may demonyong ngisi sa mukha si Steve. Doon naunawaan ni David ang nangyayari sa kaniya, at bukod dito, ang maagang banta ni Steve sa pasukan ay pumasok sa isip ni David.

"David, anak ko, maayos ka lang ba?" tanong ng kaniyang lola nang makita kung paanong namula ang mga mata ni David at ang mga patak ng pawis na nabubuo sa kaniyang noo.

"Maayos lang ako, Lola, gagamitin ko lang ang banyo. Maaari na kayong umalis nang wala ako, hihilingin ko na lang kay Xander na ihatid ako pauwi." Sinubukan ni David na panatilihin ang kaniyang boses.

"Sige kung ganoon, umuwi ka nang maaga. Wala kang kinain. Hihilingin ko kay Nanny na maghanda ng kakainin mo." Mahinang ipinaalam sa kaniya ng kaniyang lola.

"Sige po, Lola." Sa pamamagitan noon, tumayo si David at nagmamadaling pumunta sa banyo. Naghahabol siya ng hininga sa mismong sandaling pumasok siya.

Naramdaman ni David ang pagsikip ng kaniyang lalamunan at ang pagsakit ng kaniyang ari. Mura niya si Steve sa kaniyang hininga. Lumuwag siya ng kaniyang kurbata upang makakuha ng mas maraming oksiheno sa kaniyang mga baga, ngunit sa kasamaang palad, walang nakatutulong.

Biglang bumukas ang p***o ng banyo, na nagpapakita ng demonyong mukha ni Steve na may nakangising ekspresyon habang pumapalakpak ang kaniyang mga kamay.

"Anong sinabi ko sa 'yo, mahal kong pinsan? Ang DWC ay at magiging akin magpakailanman. Ngunit hindi ka nakinig, tingnan mo ang sarili mo ngayon." Sabi ni Steve habang tumatawa.

"Dahil sa posisyon sa kumpanya, Steven, talagang gagawin mo ang ganito kalayo upang alisin ako? Nagpapakita lamang ito kung gaano ka walang kakayahan at hindi kompetente, Steve." Sabi ni David nang may paghihirap, dahil ang kaniyang lalamunan ay lalong sumisikip habang nagsasalita siya.

Nagalit si Steve at sinuntok siya nang napakalakas sa tiyan. "Lakas ng loob mong tawagin akong walang kakayahan at hindi kompetente, David?" Sabi ni Steven nang may galit, na tila ang dalawang salitang iyon ay kaniyang mga bawal.

"MGA TOL!!" sigaw niya sa dalawang machong lalaki upang pumasok. Naitalaga niya na sa kanila ang dapat nilang gawin. Kaya alam na alam nila kung saan nila siya dadalhin.

Lumaban si David sa mga lalaki, ngunit ang lahat ay walang silbi. Kaya niya sanang talunin ang limang katulad nila kung hindi lang dahil sa kaniyang mahinang kalagayan ngayon.

"Magsabi ka na ng huling dasal mo, David." Sabi ni Steve matapos dalhin ng mga lalaki si David palayo.

Dinala nila siya sa isang kuwartong madilim. Agad nilang isinarado ang p***o sa kaniyang likod sa mismong sandaling itinulak nila siya sa loob.

Sa gitna ng kaniyang paglaban at masakit na kalagayan, nakita ni David ang ibang tao sa kuwarto bukod sa kaniya. Ang tao ay nakahiga sa kama, at tila umiiyak ito.

"SINO KAW!" matalim niyang tanong.