Kabanata 13

Ang puso ni Claire ay nanginginig pa rin sa tuwa nang lumabas siya sa opisina ni Wilson Group.

Opisyal na i-aanunsyo ni Lola ang kanyang bagong posisyon bukas. Sa wakas, maaari na niyang maitaas ang kanyang ulo!

Humarap siya kay Charlie at masayang sinabi, “Charlie, salamat! Kung hindi dahil sa iyong paghimok, hindi ako maglalakas-loob na tumayo at tanggapin ang hamon. "

Sumagot nang nakangiti si Charlie, "Mahal, nararapat lang ito sayo."

Inilayo niya ang kanyang ulo, pagkatapos ay bumalik sa kanya at sinabi, “Ay oo, napakaganda at masaya ang pangyayaring ito. Magdiwang tayo, tara? "

Tumango si Claire. "Paano tayo magdiriwang?"

“Malapit na ang ating ikatlong anibersaryo, sabay nating ipagdiwang ito! Ihahanda ko ang lahat, umupo ka lang at magpahinga. ”

Nagulat si Claire sa sorpresa. "So-sorpresahin mo ba ako?"

"Oo!" Tumango si Charlie at tumawa. "Bibigyan kita ng sorpresa!"

Naramdaman ni Claire ang isang alon ng init na dumaloy sa kanyang puso. "Sige, hindi na kita tatanungin sa mga detalye kung gayon."

"Hindi na kailangan, maghintay ka lang!"

Mayroong iba’t ibang plano si Charlie para sa paghahanda ng isang espesyal at eksklusibong anibersaryo ng kasal.

Karaniwan, kabayaran ang pangunahing layunin. Dahil, siya ay sobrang hirap dati at wala siyang pera para bigyan ng regalo ang kanyang asawa. Sa totoo lang, hindi niya nga kayang bigyan ng pormal na kasal ang kanyang asawa. Ngayong marami na siyang pera, gusto niya siyang bayaran nang tapat.

Pagkatapos nilang maghiwalay ng daan, pumunta nang mag-isa si Charlie sa isang tindahan ng alahas na tinatawag na Emerald Court sa gitna ng Aurous Hill.

Ang Emerald Court ay ang pinakasikat na tindahan ng alahas sa bayan.

Mayroon silang ginto, platinum, diyamante, jade, at iba’t ibang uri ng batong pang-alahas at kagamitan na pinapangarap ng lahat. Kung ano ang sabihin mo, mayroon sila.

Gustong bumili ni Charlie ng regalo para sa kanyang asawa bago pumunta sa pinakamagandang hotel sa bayan upang magreserba ng lugar para sa kanilang anibersaryo.

Nang pumasok siya sa tindahan, hindi man lang siya inaliw ng nagtatrabaho doon nang makita ang suot niyang Adidas na may apat na guhit, sa ibang salita, peke.

Hindi alintana, tumingin nang mag-isa si Charlie sa matagal na oras hanggang sa nakita niya ang isang jade na kuwintas sa isang aparador na salamin.

Ang kuwintas ay gawa sa pinaka-eksklusibong nagyeyelong jadeite. Napakaganda at kaaya-aya, perpekto para sa awra ni Claire.

Sinilip niya ang presyo, labintatlong milyon, mura lang para sa kanya.

Tumawag siya ng isang tauhan sa tindahan at sinabi, “Kumusta, pakilabas ang kuwintas na ito, gusto kong makita.”

Ang tauhan ay tumingin nang walang pakialam sa kanya at sinabi, “Wala sa akin ang susi, ito ay nasa aming tagapamahala.” Pagkatapos, nagsalita siya intercom at sinabi, “Miss Wolfe, mayroong tao rito na gustong makita ang pinakamahal nating alahas!”

Hindi matagal, isang sobrang kaakit-akit na babae na may makapal na pampaganda ang masiglang pumunta sa kanila. Ang kanyang pangalan ay Jane Wolfe at siya ang tagapamahala ng mga tauhan ng tindahan.

“Sinong prestihiyoso na bisita ang gustong makita ng pinakamahal nating alahas?”

Ang tauhan ay tumuro kay Charlie at sinabi, “Itong lalaki dito.”

“Huh?” Lumipat ang paningin ni Jane kay Charlie at nagpakita ng nandidiring tingin na tila ba nakakain siya ng langaw.

Paano mabibili ng talunan na ito ang ating pinakamahal na alahas?

Lumingon siya sa lalaking tauhan at sinabi, “Hay naku, Gill, niloloko mo ako, diba?”

“Hindi, totoo iyon, ang ginoo na ito ay gustong makita ang kuwintas.”

Sinumbat nang bastos ni Jane, “Sinasabi mo mabibili ng talunan na ito? Bulag ka ba? Kung bulag ka, sabihin mo sa akin para matanggal na kita ngayon at hindi na ako mainis!”

Inisip ni Jane na kaya na niyang basahin ang katayuan ng isang tao pagkatapos magtrabaho ng ilang taon.

Kaya niyang makita sa isang tingin kung ano ang katayuan ng mamimili at mahulaan ang kaya nilang bilhin.

Kaya, mula sa kanyang pagmamasid, kaya niyang sabihin na si Charlie ay wala kundi isang mahirap na talunan.

Hindi niya nga kayang bilhin ang isang 1,300 na dolyar na kuwintas, lalo na ang labing tatlong milyong dolyar na kuwintas!

Sinasayang niya lamang ang kanyang oras!

Nanahimik ang lalaking tauhan pagkatapos pagalitan, ngunit nagkunot-noo si Charlie at tinanong ang babae, “Nagbukas kayo para magnegosyo, tama? Gusto kong makita ang kuwintas, anong problema?”

Kinutya ni Jane sa panghahamak. “Oo, nagbukas nga kami para magnegosyo, pero hindi kami nagnenegosyo sa baliw. Kung hindi mo ito kayang bilhin, lumabas ka na lang!”

Lumalim ang kunot sa noo ni Charlie. “Paano mo nasabi na hindi ko kayang bilhin ito? Anong pares ng mata ang ginamit mo para husgahan ako?”

“Haha!” Mapanghamak na kinutya ni Jane, “Ang kuwintas na gawa sa jade na ito ay may halagang milyong dolyar. Sabihin mo sa akin, paano mo ito babayaran? Alam ko ang gusto mong gawin. Gusto mong ilabas ko ito para makuhanan mo ng litrato at i-post sa Instagram para magpasikat, tama?”

Nakahalukipkip ang mga braso ni Jane sa kanyang dibdib at tumindig habang nakataas ang kanyang ulo, suplado at mapagmataas.

Mayroong kaunting mamimili sa tindahan. Nang marinig nila ang presyo ng kuwintas na gawa sa jade, napanganga sila sa mangha at tumuro kay Charlie habang nagbulungan, “Ang kapal ng mukha ng lalaki na iyan. Bakit niya gustong tingnan kung hindi niya ito kayang bilhin?”

“Tama. Hindi ba siya tumingin sa salamin bago siya umalis ng bahay? Paano siya karapat-dapat sa isang napakaganda at mamahalin na alahas kung mababa ang kalidad ng kanyang damit?”

“Sinasabi ko sa iyo, marami silang ganyan!”

Tumingin nang naiinis si Charlie kay Jane na tumingin rin sa kanya na may nakakainis na ngiti sa kanyang mukha. Nagdesisyon siya na turuan ng leksyon ang ignoranteng maldita na ito!

Kinuha niya ang kanyang selpon at tinawagan si Stephen.

“Maghanda ka ng labintatlong milyong dolyar at pumunta sa Emerald Court sa loob ng sampung minuto.”

“Sige po, Young Master, papunta na.”

Kumibot ang sulok ng labi ni Jane habang inasar, ‘Aba, sobra ka umarte, napahanga ako! Tatlong milyong dolyar? Haha, huwag mo ‘kong patawanin. Hindi pa ‘ko nakakakita ng ganyang kalaking pera sa buong buhay ko, sana mabuksan mo mga mata ko ngayon! Hindi mo ba alam na kailangan mo muna kausapin ang banko bago ka makapag-withdraw ng mas mataas sa isang milyong dolyar? Hahaha, sobrang nakakatawa ka!”

Tumango nang walang ekspresyon si Charlie at sinabi, “Dahil hindi ka pa nakakakita, malapit mo nang makita ito.”

Umalingawngaw ang mga matinis na boses sa tapat ng tindahan.

“Ayos lang maging mahirap, basta hindi ka maging mayabang…”

“Haha, hindi nga mukhang mayaman ang lalaking ‘to! Labintatlong milyon? Tatawagan ko siyang papa kung mayroon siyang labintatlong libong dolyar!”

“Sa gayon, gusto kong makita kung ano ang itsura ng labintatlong milyon na pera!”

Nang marinig na ang mga nanonood ay kakampi niya, ngumiti nang masaya si Jane. Hindi siya makapaghintay kung ano ang gagawin ng mahirap na talunan na ito kapag wala siyang maipakita na pera.

Makalipas ang ilang minuto, mga Rolls-Royce ang biglang pumarada sa harap ng Emerald Court.

Pagkatapos, agad na lumabas ang walong bodyguard na naka-itim ang bumaba sa dalawang kotse sa harap.

Dala-dala nila ang itim na maleta na gawa sa katad, ang kanilang mga braso ay kumikibot, ang kanilang ekspresyon ay taimtim, isang malamig at nakamamatay na aura ang lumalabas sa kanilang katawan. Tila ba ang temperatura ay biglang bumaba sa zero.

Lahat ng tao sa Emerald Court ay natulala sa sobrang pagkagulat nang makita ang mga pangyayari!

Sino ang taong ito? Anong mayroon sa makarisma na hitsura?