Kabanata 8

Kinabukasan, dinala ni Claire ang dokumento na puno ng panukala na hinanda niya buong gabi at pumunta sa opisina ng Emgrand kasama si Charlie.

Habang nakatayo sa harap ng 100 na palapag na gusali, biglang naramdaman ni Claire na ang kanyang puso ay malalim at walang laman.

Paano makikipagtulungan ang isang kamangha-manghang kumpanya tulad ng Emgrand sa pamilya Wilson? Hindi pa sinasabi na naghahangad sila ng tatlumpung milyong dolyar na kontrata.

Ito ay parang isang pulubi na lumapit sa isang mayaman na lalaki upang manghingi ng tatlumpung milyong dolyar na barya. Talagang katawa-tawa.

Gayunpaman, nangako siya sa kanyang lola at tinanggap ang hamon sa harap ng lahat, kaya dapat niya itong gawin kahit anong mangyari…

Nang maramdaman ang kanyang pagkabalisa, hinaplos nang malmabing ni Charlie ang kanyang ulo at sinabi, “Mahal, huwag kang mag-alala, magpatuloy k lang, kaya mo yan. Magtiwala ka sa akin.”

Nalulungkot na nagbuntong-hininga si Claire at binulong, “Sige, sana nga! Hintayin mo ako dito.”

Huminha siya nang malalim at pumasok sa pinto.

Habang pinapanood siyang pumasok, tinawagan ni Charlie si Doris.

“Doris, paakyat na ang aking asawa upang kausapin ka. Alam mo na dapat ang gagawin!”

“Opo, Mr. Wade. Huwag kang mag-alala, pagbibigyan ko ang lahat ng hiling ng iyong asawa.”

“Siya nga pala, narinig ko na mayroong malapit na koneksyon ang Emgrand Group at ang pamilya Jones. Totoo ba ito?”

“Opo, marami nga tayong ginawang proyekto kasama sila, mga tapos at nagpapatuloy. Gusto nila muli na makipagtulungan sa atin para sa bagong malaking proyekto at nagpasa na sila ng mga panukala at mga materyales upang masuri ko. Gayunpaman, nasa iyo ang pagpapasya, Mr. Wade.

Malamig na sinabi ni Charlie, “Hindi ko gustong maging parte ang pamilya Jones sa mga bagong proyekto o kahit anong proyekto sa hinaharap.”

“Opo, sigurado. Huwag po kayong mag-alala, gagawin ko ang inutos niyo!”

***

Samantala, naglakad si Claire sa opisina ng Emgrand Group at naghintay ng kanyang paghirang. Hindi niya alam kung si Doris Young, ang vice-chairman ng kumpanya ay gusto siyang makita.

Hindi matagal, isang kaaya-aya na babaeng kawani ang lumapit sa kanya at nagsimula, “Hi, ikaw po ba si Miss Claire Wilson? Hinihintay ka na ni Miss Young sa kanyang opisina, pakisundan po ako.”

Tumango nang walang imik si Claire. Naghihintay siya sa linya upang gumawa ng paghirang, paano nalaman ni Miss Young na nandito na siya at tinawag na agad siya?

Maaari bang alam ni Doris Young na siya ay darating?

Wala naman itong katuturan… paano siya nakilala ng isang kilalang indibidwal tulad ni Doris Young?

Kahit na hindi niya ito malaman, mas ayos na kunin niya ang pambihirang pagkakataon na binigay sa kanya. Mabilis niyang sinundan ang kawani at direktong hinatid sa opisina ni Doris.

Tumayo si Doris sa kanyang upuan at magalang na binati si Claire. “Hi, Miss Wilson, ako si Doris Young, ang vice-chairman ng Emgrand Group, nalulugod akong makilala ka.”

Kaunting kinabahan si Claire nang makilala ang pinakasikat na negosyanteng babae sa Aurous Hill. Siya ay nagsalita, ang kanyang boses ay nanginig na may pagkabalisa pero mahinahon pa rin, “Hello, Miss Young, salamat po at binigyan mo ako ng oras. Nandito po ako upang kausapin ka tungkol sa proyekto sa hotel. Kahit na ang Wilson Group ay hindi kasing lakas at kasing sikat ng ibang kumpanya, masisiguro ko na nagsusumikap kami at nagtatag ng isang napaka-positibong reputasyon sa panloob na disenyo at dekorasyon sa industriya!”

Binigay niya ang dokumento at nagpatuloy, “Miss Young, ito ang portpolyo ng Wilson Group, pakitignan po.”

Ngumiti nang marahan si Doris at kinuha ang dokumento sa kanya. Pagkatapos ng isang maikling sulyap, agad niyang sinabi, “Miss Wilson,

“Talaga? Totoo po ba?” Natunganga si Claire sa gulat. Bakit sobrang bilis at maayos nito? Parang napakadali naman, hindi ba?

Sinabi nang nakangiti ni Doris, “Syempre. Inaamin ko na hindi nga tugma ang pangangailangan at kwalipikasyon namin sa Wilson Group, ngunit mataas ang tingin ng chairman namin sa iyo at handa ka niyang pagbigyan.”

“Ang iyong chairman?” Sinabi ni Claire sa nagulat na tono, at tinanong, “Maaari ko bang malaman kung sino ang iyong chairman?”

Ngumiti nang kaunti si Doris. “Ang aming chairman ay si Mr. Wade mula sa Eastcliff.”

“Mr. Wade?”

Nagkunot ang noo ni Claire sa lito. “Sa tingin ko ay wala akong kilala na may apelyidong Wade bukod sa aking asawa.”

Tumango nang marahan si Doris. Sinabi ni Charlie na hindi dapat ibunyag ang kanyang pagkakakilanlan, kaya iyon lang ang kanyang masasabi.

Bukod kay Charlie Wade, walang kilala si Claire na may apelyidong Wade, ngunit hindi niya maiisip na ang kanyang walang kwentang asawa, na ampon, ay ang Mr. Wade na tinutukoy ni Doris.

Pagkatapos ay dinagdag ni Doris, “Miss Wilson, nakita ko sa iyong panukala na ang kasunduan ay tatlumpung milyong dolyar?”

Tumango nang may pagkabalisa si Claire at tinanong nang nahihiya, “Masyado po bang malaki?”

Ngumiti si Doris at sinagot, “Ah hindi, mas kaunti nga ito sa ginugol namin.”

Nagtanong nang nagtataka si Claire. “Ano po ang ibig mong sabihin?”

“Sinabi ng aming chairman na taasan ang badyet sa animnapung milyong dolyar.”

Sa gitna ng pag-uusap, kinuha ni Doris ang kontrata at binigay kay Claire. “Tignan mo, plinano namin nang maaga ang kontrata na animnapung milyong dolyar. Kung wala kang problema dito, pwede na nating pirmahan ang kontrata.”

“Huh? Ito…”

Nakatunganga si Claire at nakatulala.

Hindi niya inaasahan na ang Emgrand Group, na parang hindi maabot sa paningin ng Wilson Group, ay maghahanda na kaagad ng kontrata!

Bukod dito, ang halaga ay dumoble!

Ang layunin ni lola sa proyekto ay 30 milyong dolyar, ngunit nakasulat sa kontrata na 60 milyong dolyar ang nakatala!

Bigla niyang naalala ang seryoso at tapat na mukha ng kanyang asawa noong pinilit siya na tanggapin ang gawain sa pagpupulong ng pamilya noong nakaraang gabi.

Bakit siya kumpiyansa?

Noong sila ay nasa harap ng Emgrand Group, siya ay nagdududa at pisimista, ngunit mukha siyang positibo at malakas ang loob.

Maaari bang alam niya talaga ang kakalabasan?

Sino siya…