Home / Romance / Angie Hans: Algo muy parecido al amor. / Capitulo 30: Mamá te explicaré.

Share

Capitulo 30: Mamá te explicaré.

Author: Itha León
last update Petsa ng paglalathala: 2023-11-23 14:29:16

★Freddy Sauzza.

El rostro de incredulidad de Angie salía a relucir con cierta curiosidad mientras sus ojos se posaban en mí. Era evidente que ella no podía creer lo que veía. Sonreí al ver su reacción y notar que empezaba a mirarme de arriba a abajo. Sus ojos curiosos recorrían cada parte de mi cuerpo, intentando asimilar el hecho de que ya no era el mismo chico flacuchento y debilucho con el que había compartido parte de nuestra infancia.

En ese momento, Angie se dio cuenta de que había ocurri
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • Angie Hans: Algo muy parecido al amor.    Capítulo 45: 10 años después epílogo.

    ★10 años después.Y he logrado superar todos los obstáculos que se me presentaron.A pesar de todo, todavía recuerdo aquel día en que Vanessa, con su semblante perturbado, nos apuntó con un arma. Fue un momento de pánico y confusión, donde el miedo se apoderó de nuestros cuerpos. Pero Freddy, valientemente, se abalanzó hacia Vanessa, dispuesto a protegerme a toda costa.—¡Deja a Angie en paz! —exclamó Freddy, su voz cargada de determinación y valentía. Sin embargo, Vanessa no parecía dispuesta a escuchar razones.—No deberías haberme desafiado, Freddy. Tú tampoco deberías estar con ella. Me apartaron de Daniel —respondió Vanessa, su voz temblorosa pero llena de rabia. En su mirada, podía ver el dolor y la angustia que la habían consumido durante tanto tiempo.Sus palabras resonaban en mi mente, sumergiéndome en un torbellino de emociones. Me resultaba difícil comprender cómo alguien podía llegar a ese extremo de desesperación. Aunque sus ojos rojos y su piel pálida hablaban por sí sol

  • Angie Hans: Algo muy parecido al amor.    Capítulo 44: confusión «Final».

    Caminaba de un lado a otro, mis piernas se sentían extrañas y las manos me sudaban. El nerviosismo se apoderaba de mí. Nunca me había sentido de esta manera, ni siquiera cuando me casé con mi primera esposa. Traté de controlar los latidos acelerados de mi corazón mientras observaba cada detalle de la iglesia, esperando ansiosamente el momento en que ella apareciera.—Te ves muy nervioso —pronunció mi padre Scott, quien venía con su esposa.—Padre —respondí, tratando de disimular mis emociones.Él sonrió comprensivamente.—Deberías ser un poco más paciente, ella llegará pronto.Asentí, tratando de calmar mis pensamientos y emociones.—Sí, lo hará. ¿Cómo estás, Lorena?— saludé a la esposa de mi padre, intentando aparentar calma.—Muy bien, muchas gracias por la invitación a tu boda. Tu padre estaba igual de nervioso que tú cuando nos casamos, así que es normal tener nervios. Bueno, iremos a saludar—. Lorena comenzó a caminar hacia el resto de la familia. Mi padre se quedó a mi lado por

  • Angie Hans: Algo muy parecido al amor.    Capítulo 43: Adiós Daniel.

    ★Freddy.—Aún no puedo creer que estemos haciendo esto a escondidas de mi hermana —comenzó a hablar Matthew, con un destello de emoción en sus ojos. La luz tenue de la habitación resaltaba sus gestos llenos de entusiasmo.—Matthew, si te acompañé es porque tú eres más animado que yo, siempre sabes cómo hacer que las cosas sean divertidas —respondí, cruzando mis brazos mientras nos debatíamos entre qué sabor era el mejor para el pastel de mi boda. El aire se impregnaba de deliciosos aromas de chocolate y vainilla, tentándonos con su dulce esencia.Toda la tarde nos inmersamos en la tarea de planificar cada detalle de la boda.Matt y yo nos dedicamos a escoger manteles de encaje, flores frescas y exquisitas, y no sé cuánto más. La gente a nuestro alrededor no tardó en empezar a murmurar, confundiéndonos con los verdaderos novios. Sonreímos entre risas, sabiendo que la confusión era un reflejo de nuestra complicidad.—Tu hermana está embarazada... —hice un espacio para que él procesara l

  • Angie Hans: Algo muy parecido al amor.    Capítulo 42: una maravillosa noticia.

    —Como has escuchado, Vanessa, yo amo a Angie. Ella es la única mujer a la que he amado de verdad en mi vida. Tú y yo... simplemente fue un error, una ilusión que se desvaneció con el tiempo.Vanessa, con una expresión de incredulidad y furia, trató de desmentir sus palabras.—Ella está comprometida, con ese hombre. Daniel, no puedes amarla. A quien amas es a mí, siempre ha sido así —dijo Vanessa, con una mirada desquiciada en sus ojos.Sin perder la calma, me acerqué aún más al escritorio de Daniel, buscando respaldo en nuestra conexión y confianza mutua.—Vanessa, déjame ser clara contigo. Yo no soy el problema. Incluso si estuviera comprometida, no puedo ignorar lo que siento por Daniel. Él es mi amor, mi refugio en medio de la tormenta. No importa cuánto intentes manipularlo o retenerlo, él está decidido a estar conmigo —pronuncie.Vanessa comenzó a reírse de manera desquiciada, como si la situación le resultara irónica.—Daniel, ¿crees que puedes enfrentarte a Freddy por ella? ¿Es

  • Angie Hans: Algo muy parecido al amor.    capítulo 41: mirada acusatoria.

    Salí de la elegante oficina de Daniel y deambulé por los impecables pasillos del hospital.Aún recuerdo vívidamente el primer día que di mis primeros pasos en este recinto lleno de vida y esperanza. Fue entonces, en ese momento crucial de mi vida, cuando tomé la decisión de seguir mi verdadera pasión: la medicina. Le confesé a mi padre que el mundo empresarial no era para mí, que mi vocación estaba en ayudar a los demás, al igual que mi tío Maximiliano y mis primos.Para mi sorpresa, mi familia me brindó un apoyo incondicional, asegurándome que estarían a mi lado, sin importar cuál fuera mi elección. Fue con ese respaldo lleno de amor y comprensión que ahora me encuentro aquí, en este hospital que me ha abierto sus puertas y me ha dado la oportunidad de ejercer mi vocación.Aunque estoy agradecida de que Freddy haya adquirido este hospital para mí, no puedo evitar sentirme un tanto incómoda con ese gesto. Me preocupa que los demás piensen que asumiré el papel de directora únicamente p

  • Angie Hans: Algo muy parecido al amor.    Capítulo 40: Daniel y su confecion.

    En medio del pasillo, una figura conocida apareció ante mí, rompiendo mis pensamientos. Era Vlad, mi cuñado, uno de los pocos seres en el mundo que me caía bien desde antes de descubrir que era hermano de Freddy y que estaba involucrado en el mundo de la mafia.—Vlad, cuñado, ¿qué haces aquí? —exclamé, abriéndome paso hacia sus brazos y dejándome abrazar por él. La cercanía de su cuerpo me reconfortaba y me hacía sentir protegida.Vlad me miró con una sonrisa cómplice y me respondió: —Freddy me pidió que viniera a vigilar el hospital. Mis ojos se posaron de inmediato en mi anillo de compromiso, y una pequeña chispa de emoción encendió mi corazón. —¿El hospital o a mí? —pregunté con picardía, esperando una respuesta que alimentara mi egocentrismo.—No te enojes, Freddy se preocupa por ti, está tan enamorado. Vlad desvió su mirada hacia mi anillo, como si quisiera absorber cada detalle y momento mágico que esta joya simbolizaba. —¿Te propuso matrimonio?—Sí, no le dije que sí, pero

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status