Share

¿Y sí le gusto?

Author: Daeryls
last update Petsa ng paglalathala: 2026-08-05 02:32:02

Narrador-Omnisciente.

Adrian sonrió, esta Chelsea distaba mucho de la que había conocido con unas copas encima, sabía que mentía, no había bebido… y de alguna forma, esa era la señal que necesitaba, había dicho esa falacia porque se sentía más confiada de esa forma, ambos se sentían más desinhibidos.

—Eres dulce Chelsea. —se burló un poquito.

Ella se sorprendió y se sintió aún más avergonzada. Quiso cambiar el tema para liberar la tensión, darle una vuelta al juego.

—¿De qué te sientes celoso
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • Aprendí a amar después de ti   Algo no embona…

    Narrador-Omnisciente.Chelsea era un imán para él. Se sentía muy atraído hacía ella. Lejos de gustarle, le tenía totalmente prendido. La quería a su lado, de eso estaba seguro. Y esa velada junto a ella, era solo una confirmación de sus sentimientos. No la besó, no porque no quiso, no porque no se moría de ganas de hacerlo. Fue más que… no estaban listos para ello y no se refería a los sentimientos fuertes que sentían el uno por el otro. Esa pasión desbordante que te hace sentir electricidad con el mínimo roce o lidiar con tus fuertes deseos de un contacto boca a boca.Había en la historia de ambos algo más de ello que no se estaba contando. Sentía que tanto Chelsea como él tenían cosas que estaban omitiendo uno del otro que, eran muy importantes para que la situación continuara fluyendo.“Irlanda” así que ella era de Irlanda… no sabía nada más que eso. No hablaba de su pasado ni de su familia, ni del motor que la había impulsado a mudarse a Londres y luego… estaba el hecho, ese celo

  • Aprendí a amar después de ti   Ex entrometido.

    Chelsea Hale.La velada seguía transitando de forma espléndida y soñada. El vino había ayudado un poco a amenizar la situación y a sentirme relajada. Sorbí más de mi copa.—Con cuidado. —me dijo Adrian. —Aunque quizás con un poco de suerte, me dejes darte un beso. Tosí ante su comentario y sentí como mi estómago dio un vuelco inesperado. Mis mejillas ardían en carmín. Adrian no se retractó de su “amenaza” quizás ese era el primer aviso, la forma en la que un caballero anuncia que está a punto de cometer una travesura.Nos levantamos de la mesa, próximos a irnos. Entonces… instintivamente sentí una presencia que me perseguía con su mirada.—Vaya, vaya. ¿Qué tenemos aquí? Yo conocía a la perfección el sarcasmo de esa voz. No era nada más ni nada menos que mi ex que se había convertido en uno de mis enemigos. —Buenas noches Adrian. Chelsea. ¿Están en una reunión de trabajo? Es un poco tarde. ¿No creen? ¡Cuánta explotación laboral!No dejaba de hablar…Adrian le sostuvo la mirada y

  • Aprendí a amar después de ti   Cita.

    Chelsea Hale. Después de convencerme a mí misma de ser valiente. Salí de la casa. Me sentía nerviosa porque sabía que esta era una cita con Adrian, no saldríamos por cuestiones de trabajo.Había sentimientos de por medio y eso era lo que me ponía mal. —Buenas noches, Chelsea. —su sonrisa era inminente, así como su porte varonil y ese perfume que destilaba.Quedé helada. Su peinado era distinto. Su cabello, perfecto y siempre bien peinado, estaba ligeramente alborotado. Tragué duro mientras sentía como mis piernas se volvían una masa gelatinoza. —Buenas noches, Adrian. —alcancé a contestar a medias. —Te ves hermosa. —me dijo con una mirada penetrante y coqueta.—Gr…acias. —alcancé a contestar. Me extendió la mano. El tacto fue electrificante. —Sube. —me incitó al oído.Hice lo que me pidió. Mi corazón latía y latía. Con él, me sentía muy diferente. Nerviosa y al mismo tiempo. Importante.—¿A dónde vamos?Su delicioso perfume, minaba el automóvil. —Chelsea. ¿Qué pasa? —Estoy

  • Aprendí a amar después de ti   No debí enloquecer.

    Chelsea Hale.Adrian era justamente todo lo que estaba bien. Era la clase de hombre que te hacía sentirte segura e importante.Estábamos en una junta, con el equipo de trabajo. Y podía sentir claramente cómo sus ojos estaban sobre de mí.Me ponía nerviosa, tartamudeaba al hablar. —En la siguiente lámina…Ay Dios, me topé con sus ojos verdes.—Eh… podemos ver los…—vacilé un momento. —Los últimos avances que han habido de la construcción del hospital…—volví a perder la rienda de mis pensamientos. —La arquitecta Laura, nos ayudará a explicar como va la planeación. —me callé y me quedé senté de sopetón.Por suerte, mi participación había terminado.Entonces, sentí el peso de su atención sobre mí. No podía ladear el semblante hacia donde él estaba. Era como una fuerte barrera que me hacía mantener el enfoque en todas partes, menos en el ángulo donde Adrian estaba sentado. —Excelente explicación señorita Hale. —afirmó Adrian mientras perfilaba su mentón y me sonreía ligeramente. Ese ges

  • Aprendí a amar después de ti   Atrapada.

    Narrador-OmniscienteBrandon y Amelia se encontraron en un bar a altas horas de la noche. La idea era ser discretos.Él le contó lo que había averiguado y le explicó por qué se había acercado a ella. Probablemente Amelia podía ayudarlo a acercarse a ese tal Liam O’Reilly.—¿Liam O’Reilly?—Es un amigo de mi abuelo, pero no sé dónde encontrarlo. Solo sé que tiene negocios en Irlanda.Amelia comenzó a jugar distraídamente con su copa. Sus ojos se perdieron durante unos segundos, buscando alguna posibilidad.—¿Irlandés?Brandon asintió.—Creo conocer a alguien que quizás sepa algo de él, pero tomará un poco de tiempo… Es un cliente que ya no me frecuenta.—¿Hay hombres que prescinden de ti? —bromeó el guapo Kingsley.—Así es. —Amelia bebió un poco de su trago y se mordió ligeramente el labio—. Cuando se casan.Lo dijo con una sonrisa burlona.Brandon arqueó una ceja.—Eso me recuerda… ¿cómo van los preparativos de tu boda?El caballero la miró con una mezcla de recelo y diversión.—Combi

  • Aprendí a amar después de ti   Descubriendo la verdad…

    Narrador-Omnisciente. Adrian subió a su auto. Sabía que no debió haber ido al encuentro con Amelia, pero a pesar de todo, eso no era lo que más le preocupaba… sino Brandon. ¿Por qué siempre él tenía que estar involucrado en todo? Parecía un niño chiquito.Mientras manejaba pensaba en la situación…¿Qué estaría planeando Brandon? Se llevó la mano al mentón, mientras la otra la pasaba por el volante. Quizás debía tenerlo más vigilado, estar al tanto de sus movimientos.Y, mientras él precisamente pensaba en ello, Brandon ya había posicionado su propio tablero. Escuchar detrás de las puertas era su especialidad y usando esa habilidad había recolectado mucha información.Oyó a su abuelo hablar en su despacho con Liam O’Reilly. Durante la conversación el nombre de Chelsea había salido a la luz. Eso le desconcertó. ¿Qué tenía que ver ella con ese hombre tan importante? Debía prestar toda la atención posible.—Estoy seguro de que es ella. —¿Hablas en serio? Su padre lleva tiempo buscánd

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status