Mag-log inKnox's POV Hindi ko napansin kung gaano kalakas ang panginginig ng mga kamay ko hanggang sa inaayos ko ang mukha niya sa ibabaw ng hita ko. Nakatulog na naman siya sa daan pauwi.Hinawi ko ang mga hibla ng buhok niya na maingat kong inalis kanina para makita ang mukha niya. Kahit sa pagtulog, wala ni katiting na kapayapaan. Ang huling mga salita niya ay parang sumasaksak pa rin sa laman ko, pero kung hindi niya sinuway ang mga utos ko mula pa sa simula, wala sanang nangyari ang lahat ng ’to.Hindi ko pa rin maalis ang tingin ko sa mukha niya hanggang sa ang naipong luha sa mga mata ko ay tumulo sa pisngi niya. Ginawa niya ang sarili niya bilang isa sa mga bangungot ko. Paano niya pa mapapakalma ang bagyo ko ngayon? Paano, samantalang isinuko na niya ang sarili kay Christopher para isama sa listahan ng mga bagyo?Nagsinghot ako, nakatingin sa labas ng bintana.Hindi ’to ang karanasang nais kong mangyari sa kahit kanino… Hindi ’to ang bagay na nais kong makita ng kahit sino. Sa totoo l
Yvette POVUnti-unti kong pinilit buksan ang mga mata ko nang hindi na tumigil ang ingay ng mga basong nagtatagisan at ang sigawan ng mga tao. Una, ang masakit na sakit ng ulo ang tumama sa likod ng ulo ko, kaya bigla akong nagsara muli ng mata. Pagkatapos, isang kakaibang pakiramdam ng pananakit.Maingat akong tumayo pero bumagsak sa isang leather couch… masyadong tuyo ang pakiramdam ng hita ko at kahit buo ang damit ko, hubad ako sa loob. Hindi naman ako lalabas nang walang panty, di ba?Kumurap-kurap ako, sinusubukang hanapin ang direksyon ko nang may umigkas na pinto.“Dave?” tawag ko nang may ginhawa. “Nasaan tayo?”Inabot niya sa akin ang basong tubig sa kamay niya habang sinusuri ako mula ulo hanggang paa. Agad kong naramdaman na may mali, at para bang kinumpirma ng uniberso ang hinala ko, may narinig akong marahas na pagkabasag ng mga baso sa sahig o dingding.“Kusang-loob siyang pumunta dito! Gusto niya ’to. Gusto ng murang putang ’yan ang ’to!” may sumigaw mula sa kabilang k
Yvette's POVSinundan ko siya nang maingat hanggang sa kanyang kotse, habang patuloy na sinusuri ang paligid para sa anumang senyales ng pagmamatyag. Nanigas ang katawan ko nang makita ko ang camera… maraming camera sa entrance. Sa sandaling iyon, nagsimulang mag-atubili ang katawan ko.Kusang umatras ako mula sa kanyang kotse.“Ano na naman ang problema? Biglang nawala na ba ang lahat ng tapang mo?”Tumingin ako sa ibang direksyon, hindi man lang siya pinansin. Hinawakan ko ang purse ko, nagmamadaling buksan ito pero naalala kong wala akong kahit anong device. Hindi ko maabot si Dave o si Mira kung sakaling may mangyari.“Abala akong tao, Knox. Kung galing lang sa presensya ni Knox ang lahat ng tapang mo, tawagan mo na lang siya o hayaan mo akong magpatuloy sa araw ko,” sagot niya sa seryoso at mapang-uyam na boses.Nang walang maraming pag-iisip, pumasok ako sa kanyang kotse at mental na naghanda para sa malalim na gulo na pinasok ko.Mabilis kong sinilip sa gilid at nakita kong tum
Yvette’s POVPatuloy akong nagtrabaho sa opisina, ginagamit ang tatlong oras na mayroon ako para sa mga proposal at pailalim na pinagmamasdan si Evelyn. Walang ibang kawili-wiling nangyari maliban sa nalaman ko na si Christopher ay dumarating nang napakaaga sa umaga o huli sa araw kapag sigurado siyang wala si Knox.Alam kong nakita siya ng lahat. Alam ko na ang unang bagay na natutunan ng lahat tungkol kay Knox ay ang kanyang matinding pagkapoot sa kanyang ama. Gayunpaman, ang nagtulak sa akin na mag-isip ay kung bakit ang lahat ng nakakita sa kanya o nakakaalam na bumisita siya sa kumpanya ay hindi nagsasabi ng anuman kay Knox. O kaya ba ay alam niya at hinahayaan niyang pumasok para mahuli siya?Hindi.Marahil isang bagay na pang-business partner o isang ama-at-anak na bagay kung saan pinaghihiwalay nila ang buhay-negosyo sa personal na buhay. Maliban na ang kanilang pagkapoot sa isa’t isa ay madalas na tumatawid sa hangganang iyon nang napakadali.Umuwi ako pagkatapos ng tatlong o
Yvette’s POVBumalik ako sa bahay na sinusubukang makipag-usap muli kay Knox, pero mas naging masama pa siya kaysa noong huli. Para maging patas, malaking bahagi ng akin ang hindi naniniwalang bitag ito. Literal na walang makukuha sa pagdadala kay Knox sa safe ng ama niya o saanman nagtatago ang original will.Kung strangers sila, masasabi kong baka gusto niyang patayin si Knox upang matiyak na walang ibang lalaban sa kanya, pero hindi ganoon ang kaso. Ama niya ito, na pinagdududahan kong kasuklaman ang sariling anak nang sapat para patayin siya.Si Dave ang tanging opsyon na maaari kong lapitan, pero hindi pa ako nakipag-usap sa kanya tungkol sa ganitong uri ng bagay at natatakot ako kung paano niya ito tatanggapin. Sa pagiging huling opsyon ko iyon, umasa ako sa pagtitipon ng sapat na impormasyon. Marahil, makakakuha ako ng raw evidence at hindi lang oral testimonies. Iyon ang tanging oras na pakikinggan niya ako at ang tanging pagkakataon na makakapaghanda kami para sa anuman ang p
Yvette’s POVMatagal na akong nakatitig sa repleksyon ko sa kuwarto niya na nagtatanong kung ano ang mali sa pagbibigay sa kanya ng heads up tungkol sa maaaring pinaplano ng ama niya. Bigla kong nalaman ang lahat at tumanggi akong insultuhin dahil lang sa inakala niyang mahina ako o hindi sapat ang talino upang lumaban sa larong kasama na niya ako.Bumalik ako sa kuwarto ko na may parehong resolba, nagpasya na hanapin ang lahat ng maaari kong malaman tungkol kay Evelyn — hindi lang tungkol sa pagiging abogado niya kundi ang mas malalim na relasyon na ibinahagi niya sa mga Luther.“Good evening, Yvette,” binati ni Mira habang papalapit sa akin na may tray ng pagkain. “Oras na ng hapunan,” inanunsyo niya nang masaya na may malawak na ngiti na kumupas sa sandaling nakita niya ang mukha ko.“Anong mali?” tanong niya, itinabi ang tray.“Wala naman,” buntong-hininga ko. “Hectic lang ang ikalawang araw sa trabaho.”“Hmmm… Nakikita kita. Huwag mong sabihin na ginawa mo ang trabaho ng sampung







