Kabanata 5

VALERIAN'S POINT OF VIEW

I went early in the morning to meet with Adam's physician. I talked about him about my son's condition. Nasabi ko rin sa kanya na aside from me, hindi din siya allergic kay Arielle.

"As I've looked on Adam's condition and based sa mga nasabi mo na aside from you, there's one person who's Adam not allergic into, right? A girl?" Doctor Silus said.

I nodded. "Yeah. A pretty girl..."

I heard Doctor Silus chuckled a bit. Doon ko lang na-realize ang sinabi ko.

I cleared my throat before correcting. "I mean... Yes, a girl. Adam's babysitter."

Tumango si Doctor Silus at pilit na pina-process ang sinabi ko. Maya-maya ay may kinuha siya sa kanyang table na mga papeles at binigay sa akin.

"I presumed that Adam could have an attachment trauma disorder."

Nagsalubong ang mga kilay ko. "What do you mean, Doc?"

"Ang ibig kong sabihin, what’s happening to him isn’t something you can see in blood tests. Adam's body learned that humans are dangerous at an early age. Pakiramdam niya lahat ng tao ay masama kaya nagre-react ang katawan niya..."

Natigilan ako. Bumagsak ang balikat ko sa narinig ko.

"Is this because of what happened to him?"

Doctor Silus sighed heavily. "Yes..."

Now, memories came flashing back. Ayaw ko na maalala 'yon. Pero kapag nakikita ko si Adam, bumabalik ang epekto nito sa akin at kung paano nito sinira ang buhay namin.

Adam was kidn*pped noong three years old pa lang siya. He saw how her mother being t0rtured slowly while he was hiding in a cabinet. Hindi ko na kayang alalahanin 'yon. Naninikip ang dibdib ko dahil sobrang sakit.

I couldn't imagine the pain I've been through after that incident.

"You mean, Adam is not really allergic to humans?" I asked.

Tumango si Doctor Silus. "Yes, Mr. Zaldivar. It's just his body reacting. And possibly, nakaramdam siya ng comfort sa kanyang babysitter or feeling niya safe siya sa kanya, kaya hindi nagre-react ang katawan niya."

Meaning, he felt comfortable with Arielle?

"Maybe this girl talks softly or has a soft voice. Just calm or something kaya feeling ni Adam safe siya sa kanya."

Arielle is indeed soft. Magaan ang loob ni Adam sa kanya at malumanay rin siya. Mahaba ang pasensiya niya kay Adam.

Magaling siyang mag-alaga ng bata.

"Can Adam be treated?"

The doctor smiled. "Trauma is learned, and can be relearned. Pero hindi siya magagamot with medicine alone."

My brows furrowed. "Anong ibig niyong sabihin?"

"Consistency."

"Consistency?" I asked.

Doctor Silus smiled. "Yes, consistency. Calm presence... that's what all he needs. Unti-unti, matutunan ng katawan niya na magtiwala ulit sa mga tao— that not all humas are bad."

Habang pauwi ako ng bahay, nanatili pa rin sa isip ko ang sinabi ni Doctor Silus sa akin. Arielle gives her comfort.

Hindi ko mapigilang hindi mapangiti. Si Arielle ang kailangan ko para magamot si Adam.

I need Arielle Alcantara...

_______

ARIELLE'S POINT OF VIEW

"Baby, dahan-dahan! Baka madulas ka!" saway ko kay Adam na tumatakbo sa pool.

Weekends ngayon kaya wala akong pasok. Nakabantay lang ako kay Adam dahil wala rin yung daddy niya. May meeting na dinaluhan kaya kaming dalawa nalang ang natira dito sa bahay.

"Maliligo ka sa pool?" ani ko kay Adam nang kalabitin niya ako at tinuturo ang pool.

Tumango ito.

"Okay, sige. Go na. Mag-iingat, ha?"

Naligo na nga si Adam sa pool at nakatingin lang ako sa kanya. Nakaupo lang ako sa gilid habang nakababad ang paa ko sa tubig.

Nasa 3 feet lang ang lalim ng pool at saktong-sakto lang kay Adam.

Maya-maya ay lumapit siya sa akin at hinila ang paa ko.

"Adam!"

Napasigaw ako nang mahulog na ako sa pool. Wala pa naman akong balak maligo. Basang-basa ako habang si Adam ay tumatawa lang pero walang tunog. Pero nakikita kong may improvements na siya kahit sa kanyang pagsasalita.

Napanguso nalang ako na parang nagtatampo habang nakatingin sa bata.

Kulit... mana sa tatay.

Nakasuot lang ako ng manipis na puting t-shirt at cotton shorts. Wala na akong nagawa kundi maligo nalang dahil nabasa na naman din ako.

"Sabihin mo nga, 'Daddy'... Da...ddy..." turo ko sa kanya habang nasa pool kami.

Wala pa ring tigil ang pagtuturo ko sa kanya ng mga simpleng salita. Habang tumatagal, mas lalo kong naiintindihan ang ugali ni Adam.

Siguro late lang ang development niya dahil wala siyang masyadong nakakasalamuha at kailangan talaga niya ng magtuturo sa kanya.

Pansin ko kapag ganitong nasa mood siya, o nag-e-enjoy, mas madali siyang turuan.

"Da...ddy..."

Napahiyaw ako sa tuwa nang masabi na nga niya nang tuluyang ang salitang daddy. Halos isang linggo ko ring itinuro ang salita na iyon sa kanya.

"Good job, baby!" nasisiyahan kong ani.

Dahil sa tuwa ko, nahalikan ko siya sa pisngi dahil sobrang cute niya.

Malawak na ngumiti si Adam. Pagkatapos ay ginawa niya rin ang ginawa ko sa kanya. Hinalikan niya rin ako sa pisngi.

"Mommy," saad nito.

Hinalikan ko na naman siya sa pisngi. "Ang tawag diyan ay kiss. Kiss."

Pinakita ko pa sa kanya ang action ng kiss sa pamamagitan ng dalawa kong kamay.

Ginaya rin naman niya.

Natatawa nalang ako sa kakulitan niya. Naghabulan kami sa pool. Hanggang sa nakita ko si Professor Zaldivar na kararating lang.

Nang makita kami ni Professor, agad siyang pumunta sa may pool area.

"Adam nandiyan na si Daddy. Bless ka na!" sabi ko kay Adam.

Agad naman siyang umahon sa pool at pumunta sa daddt niya para magmano. Habang ako naman ay nakalubog pa rin ang katawan ko sa pool.

"Having fun?" tanong ni Prof nang tingnan ako.

"Gusto kasi ni Adam na maligo sa pool. Tapos binasa niya ako," dahilan ko.

Pasimple lang natawa si Prof.

Maya-maya ay umahon na ako. Habang naglalakad ako papunta kay prof, nakita ko siyang napalunok na parang hindi mapakali. Titingin siya sa akin pagkatapos ay iiwas na para bang hirap siyang makatingin sa akin.

"May kailangan po kayo?" tanong ko kay Prof.

"We need to talk."

Hindi pa rin siya tumitingin sa akin. Nakita kong namumula ang taenga niya.

"Ano pong pag-uusapan natin?"

Naiinis ako dahil hindi niya ako magawang tingnan— na para bang mayroong nakakadiri sa mukha ko.

"Bakit hindi kayo tumitingin sa 'kin?"

Hindi ko na talaga napigilan at napatanong na ako.

"I just can't," mariin niyang sabi.

Hindi ko maintindihan kung bakit ayaw niyang tumingin sa akin. Hindi na talaga ako makatiis.

"Bakit?" ani ko sa medyo naiinis na tono.

"Nothing."

Tang-na naman!

"Akala ko ba gusto mo akong makausap?"

Siguro ay nadidinig niya ang inis sa boses ko kaya napalingon na siya sa akin. Nagtatas ang bagang niya at nanlilisik ang mata niyang humarap sa akin.

"I don't want to talk to you while your red bra is f-cking showing under that thin t-shirt, Alcantara."

Doon ko lang napansin ang basa kong t-shirt na humahapit sa katawan ko. Nanlaki ang mata ko nang makitang bakat na bakat ang pula kong bra at kitang-kita.

Nakakahiya!

Tatakbo na sana ako sa loob ng bahay dahil sa sobrang kahihiyan pero sa hindi inaasahang pangyayari, isang hakbang ko pa lang nadulas ang paa ko.

Ngunit mabilis ang kamay ni Professor Zaldivar na pumulupot sa aking bewang at ulo para hindi ito mabagok. Napapikit nalang ako.

Magkasabay kaming bumulagta sa sahig.

Pero ang hindi inaasahan ko ay ang malambot na bagay na nakapatong sa aking labi.

Nang ibuka ko ang aking mata, nakita ko nalang si Professor Zaldivar sa ibabaw ko... habang magkadikit ang aming mga labi...

"Mommy... Daddy... Kiss..."

Iyon nalang ang narinig ko kay Adam na nakatingin at nakatayo sa gilid namin.

Ang first kiss ko!

TO BE CONTINUED...