LOGINNapakasimple lamang ng sinabi ng dalaga. Isa iyong karaniwang paalala na maaari mong marinig mula sa sinumang kakilala o kasamahan bilang pagpapakita ng magalang na pag-aalala. Ngunit sa hindi niya maipaliwanag na dahilan, bigla siyang nakaramdam ng kirot sa dibdib. Maging ang kanyang ilong ay bahag
Gabi na nang tuluyan siyang makabalik sa kanyang apartment. Pagkatapos maligo, nahiga siya sa kama at kinuha ang cellphone nang biglang umilaw ang screen nito. Isang mensahe iyon mula kay Jaena.[Balita ko pinuntahan mo raw si Fierra kanina? Nagdala ka pa talaga ng mga bulaklak?]Tahimik niyang bina
Paglabas ni Adrian sa gusali ng kompanya, sinalubong siya ng matinding sikat ng araw ng hapon kaya bahagya siyang napapikit. Itinaas niya ang isang kamay upang takpan ang kanyang mga mata at ilang segundong nanatiling nakatayo sa hagdanan, tila nawawala sa sariling isip. Pagkaraan ng ilang sandali,
"Napadaan lang ako," maikling sagot ni Adrian. Muli niyang iniabot ang mga bulaklak, na para bang umaasang tatanggapin iyon ng babae. "Nabalitaan kong napansin ng isang buyer mula Italy ang disenyo mo. Congratulations. Deserve mo ang pagkilalang iyan."Napunta ang tingin ni Fierra sa bungkos ng puti
Ang lalaking kaharap niya ay si Jaelan.Nakaupo ito sa booth malapit sa bintana, hawak ang tasa ng kape habang bahagyang nakatingala sa asawa. Hindi man gaanong gumagalaw, nakatuon naman ang buong atensiyon nito kay Fierra. May halong tiyaga at lambing ang tingin nito, na para bang wala itong ibang
Hindi na nagbigay ng pagtanggi si Adrian. Tahimik lamang siyang tumalikod at naglakad pabalik sa loob ng bahay. Sumunod naman sa kaniya si Jaena, hindi pa rin mapigilang pagsabihan siya.“Alam mo naman kung sino na si Fierra ngayon. Asawa na siya ng tiyuhin mo. Kaya kung may naiisip kang anumang pad
Iba na siya sa lalaking nasa alaala ni Kerstyn, ang batang may hawak na basketball sa isang kamay, puno ng sigla at init ng kabataan. Ngayon, bagama’t may bahagya pang kabataan sa mukha nito, mas malinaw ang pagiging kalmado at matatag. Diretso ang tindig habang pumapasok sa gusaling pang-negosyo, a
“Masaya,” sagot niya nang walang pag-aalinlangan.“Kung masaya ka, masaya na rin ako.”Sanay si Kerstyn sa ganitong maliliit na laro, mga salitang may lambing, mga titig na may pang-akit, na para bang ang lahat ng emosyon niya ay nasa kamay ni Kian.At tulad niya, tinatamasa rin iyon ni Kian. Hinigp
“Kahit marami?”Ngumiti si Kian, halatang nabasa ang iniisip niya. Bahagya siyang yumuko at dahan-dahang ngumiti. “Sa’yo ang card ko. Unlimited. Swipe mo lang.”Sa kanya, sapat na ang secondary card.Nagpalitan sila ng card, isang munting laro, isang tahimik na kasunduan, at isang uri ng lambing na
Agad na itinabing ni Via ang katawan niya kay Kerstyn, para protektahan ito. Nakapulupot ang mga braso niya sa dibdib, at lantad ang pagkainip sa boses.“Bernard, gusto kong bilhin ang shares ng Lozada Corp.. Bakit mo dinadamay si Kerstyn?”“Alisin muna natin ang usapang acquisition.” Malamig ang to







