ログイン“Simula pa lang ito.” Sandali siyang huminto at matatag na tumingin sa unahan. “Mas magiging maayos na ang mga susunod na hakbang natin. Hindi na kasinghirap ng dati ang magiging daan.”Samantala, abala naman si Jaena sa pangungulit kay Jaelan. Hawak ang baso niya, pilit nitong inaaya ang tiyuhin na
Noong unang bahagi ng summer, isang Biyernes opisyal na nilagdaan ni Fierra ang kasunduan para sa pakikipagtulungan niya sa isang buyer mula sa Italy.Isinagawa ang pagpirma sa pamamagitan ng video conference. Nakaupo si Fierra sa loob ng kaniyang home office, nakasuot lamang ng komportableng pambah
Napakasimple lamang ng sinabi ng dalaga. Isa iyong karaniwang paalala na maaari mong marinig mula sa sinumang kakilala o kasamahan bilang pagpapakita ng magalang na pag-aalala. Ngunit sa hindi niya maipaliwanag na dahilan, bigla siyang nakaramdam ng kirot sa dibdib. Maging ang kanyang ilong ay bahag
Gabi na nang tuluyan siyang makabalik sa kanyang apartment. Pagkatapos maligo, nahiga siya sa kama at kinuha ang cellphone nang biglang umilaw ang screen nito. Isang mensahe iyon mula kay Jaena.[Balita ko pinuntahan mo raw si Fierra kanina? Nagdala ka pa talaga ng mga bulaklak?]Tahimik niyang bina
Paglabas ni Adrian sa gusali ng kompanya, sinalubong siya ng matinding sikat ng araw ng hapon kaya bahagya siyang napapikit. Itinaas niya ang isang kamay upang takpan ang kanyang mga mata at ilang segundong nanatiling nakatayo sa hagdanan, tila nawawala sa sariling isip. Pagkaraan ng ilang sandali,
"Napadaan lang ako," maikling sagot ni Adrian. Muli niyang iniabot ang mga bulaklak, na para bang umaasang tatanggapin iyon ng babae. "Nabalitaan kong napansin ng isang buyer mula Italy ang disenyo mo. Congratulations. Deserve mo ang pagkilalang iyan."Napunta ang tingin ni Fierra sa bungkos ng puti
Nagtagpo ang kanilang mga mata nang ilang segundo. Tahimik, ngunit puno ng hindi sinasabing pag-aalala at pagmamay-ari.“Kung gano’n,” mahinahong sagot ni Kerstyn, “pwede ko rin bang i-on ang monitor sa’yo buong araw?”Ang couple bracelets nila ay may built-in na eavesdropping function, at may naka-
Tumango si Avi, medyo alanganin ang tingin, tila natatakot na baka magalit si Kerstyn. “May iba pang bagay na halo-halo na ro’n. Mahaba pa ang kwento…”Hindi agad nakasagot si Kerstyn. Hinaplos niya ang sentido, pilit inaayos ang gulo ng impormasyon sa isip niya. Ngunit bago pa siya makapagsalita, u
Halata namang hindi kumbinsido si Kian. Bahagya siyang napakunot-noo, ang boses ay mababa ngunit may diin. “Saan mo naman narinig ang mga tsismis na ’yan?”Ngunit sa halip na sagutin nang diretso, nagpakita si Kerstyn ng isang inosente at tila takot na ekspresyon. Tinaas niya ang kamay at inakbayan
“Then you may leave.” “Opo, Miss Kerstyn.” Nang tuluyang magsara ang pinto ng opisina, ilang segundo ang lumipas bago biglang umalingawngaw ang mababang tawa ni Kerstyn, walang pagtatago, puno ng panunuya. Isang tawang nagsasabing: Talaga bang iniisip n’yo na hindi ko alam ang laro n’yo? Matapos







