LOGINNatigilan si Fierra at napatingin sa kanya nang marinig ang hindi inaasahang paghingi nito ng tawad. Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Jaelan bago niya muling itinuloy ang pagsasalita.“Naayos ko na ang kabayaran para sa iyo.”Malamang ay maaasahan ang booster na nahanap ni Wren para sa kanya. Dah
“Unahin mo muna ang pag-aasikaso kina Tita and Tito. Siguraduhin mong maayos ang kalagayan nila. Tungkol naman kay Fierra…” Sandali siyang natigilan, tila pinipili ang mga salitang bibitawan. “Ako na ang bahala. Mag-iisip ako ng paraan.”Pagkatapos sabihin iyon, agad niyang tinapos ang tawag at dumi
Dali-daling sumakay ng taxi si Jaena. Halata sa mukha niya ang pag-aalala habang inuutusan ang driver na magmadali, ngunit kahit nasa biyahe na siya pauwi, hindi pa rin maalis sa isip niya si Fierra.Bagaman naging maayos naman ang pakikitungo ni Jaelan kay Fierra habang nasa pribadong silid sila, h
Makalipas ang halos kalahating minuto, unti-unting humupa ang pag-ubo ni Fierra. Nakahinga na rin siya nang maayos, bagaman may kaunting luha pa ring namumuo sa gilid ng kaniyang mga mata. Nang makitang maayos na ang lagay ng babae, basta na lamang inilapag ni Jaelan ang baso sa mesa sa harap niya,
“Fierra…” Nauutal siyang nagsalita, hindi malaman kung paano babawiin ang mga sinabi niya kanina. “Huwag mo namang sabihin iyan. Ang haba pa ng buhay mo. Hindi mo naman kailangang maging ganoon kaabsoluto sa desisyon mo. Malay mo, sa paglipas ng panahon—”Bigla siyang natigilan. Napagtanto niyang la
Hindi nagtagal, isa-isang inihain ng mga waiter ang mga pagkaing inorder nila. Gaya ng inaasahan ni Fierra, mas naging magaan nang kaunti ang atmospera sa pagitan nila ni Jaelan dahil naroon si Jaena. Gayunman, hindi pa rin tuluyang nawala ang ilang-ilang na katahimikan sa pagitan nilang dalawa. Pam
Tumango si Avi, medyo alanganin ang tingin, tila natatakot na baka magalit si Kerstyn. “May iba pang bagay na halo-halo na ro’n. Mahaba pa ang kwento…”Hindi agad nakasagot si Kerstyn. Hinaplos niya ang sentido, pilit inaayos ang gulo ng impormasyon sa isip niya. Ngunit bago pa siya makapagsalita, u
Halata namang hindi kumbinsido si Kian. Bahagya siyang napakunot-noo, ang boses ay mababa ngunit may diin. “Saan mo naman narinig ang mga tsismis na ’yan?”Ngunit sa halip na sagutin nang diretso, nagpakita si Kerstyn ng isang inosente at tila takot na ekspresyon. Tinaas niya ang kamay at inakbayan
“Then you may leave.” “Opo, Miss Kerstyn.” Nang tuluyang magsara ang pinto ng opisina, ilang segundo ang lumipas bago biglang umalingawngaw ang mababang tawa ni Kerstyn, walang pagtatago, puno ng panunuya. Isang tawang nagsasabing: Talaga bang iniisip n’yo na hindi ko alam ang laro n’yo? Matapos
Makalipas ang ilang oras, muling humarap si Kerstyn sa lapida ng kanyang ina, ngunit sa pagkakataong ito, may kasama na siya.Iniabot ni Kian ang itim na payong sa kanya upang salagin ang ulan. Lumapit siya sa lapida, inilapag ang mga puting krisantemong inihanda niya, at inayos ang ilang matatamis







