MasukNapakurap si Fierra, saka tila natauhan. Tumango siya at hinayaan si Hailey na akayin siya papasok sa lobby ng hotel.Samantala, naiwan si Marlon sa driver's seat. Tahimik niyang pinanood ang dalawang babaeng magkatabing naglalakad papasok sa hotel, magkaakbay na para bang matagal na silang magkakil
Hindi niya maaaring hayaang mangyari iyon. Kaya napunta ang tingin niya kay Fierra.Mukhang mahinhin at walang kamalay-malay ang babaeng ito. At kahit na may koneksyon siya kay Adrian, babae pa rin siya. Kung ganoon ang kalagayan ni Jaelan ngayon…Paano kung mawalan ito ng kontrol?Sandaling nag-atu
Saglit na natigilan si Hailey. Unti-unting nawala ang kulay sa mukha niya hanggang sa tuluyan itong mamutla.Biglang naging mabigat ang buong loob ng sasakyan. Walang nagsalita. Tanging mahinang ugong ng makina at tunog ng kalsada ang maririnig habang tahimik na nakaupo ang bawat isa.Sa isang sulok
Agad siyang ngumiti at masiglang bumati.“Madam…”Ngunit bago pa niya matapos ang sasabihin, bumukas ang passenger door sa kabilang bahagi.At doon niya nakita si Fierra na nakatayo sa labas. Napatigil si Marlon.Parang biglang naubusan ng salita ang lalaki.Nanatiling nakabuka nang bahagya ang kany
Tumayo si Hailey at lumapit kay Jaelan. May kumpiyansa ang ngiti niya habang marahan niyang iniugnay ang braso sa braso nito.“Miss Fierra, tama si Jaelan. Hindi talaga safe para sa isang babae na umuwi mag-isa nang ganoong oras.”Bahagyang kumunot ang noo ni Fierra. Hindi niya maintindihan kung bak
Saglit na natigilan si Fierra sa tanong ni Jaelan, ngunit kalaunan ay bahagya rin siyang tumango.“Sigurado ako.”Isa lang naman iyong baso ng alak. Hindi naman iyon lason para pag-isipan niya nang ganoon katagal.“Kung gayon, huwag kang magsisisi.”Bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Jaelan bago
Tumingin siya kay Kienna, galit at poot ang nasa mga mata. “Kahit kailan, hindi mo siya makakalimutan, don’t you?”“No, Irish. Kahit ikasal man si Kienna, wala na sa akin ‘yon. Dahil I am not like you! You’re crazy, you can’t move on! Kaya itigil mo na ito.” giit ni Bryan. “Hinding-hindi kita kayang
“So ginagamit mo si Kian?”“Mmm.”Dumulas nang marahan ang daliri ni Kerstyn sa malamig na salamin, nag-iiwan ng guhit. “Why not? He can use me… so I can use him too.”Sa kabilang linya, natahimik si Avi nang ilang segundo bago bumuntong-hininga. “Kerstyn… that’s Kian. Five years older lang siya sa
“Three… two…”Pagbagsak ng huling bilang, bumukas ang pinto.Hindi biglaan pero malamig, mabigat, at nakakahilo ang presensiya. Parang biglang lumiit ang paligid.“Kian….”Agad namutla ang lahat ng nandoon kanina pang nagmamagaling. Parang sabay-sabay silang naupos, nanginginig na parang mga dahong
“Be good,” sabi niya. “Let’s eat first.”Mainit ang mga pagkain sa mesa, pero nawalan si Kerstyn ng gana. Lalo na’t ramdam niya ang tingin ni Kian, sobrang hayag, sobrang malalim, para bang may nakatagong kalahating ngiti ang bawat tingin.Hindi iyon tingin ng pagiging gentle. Hindi iyon tingin ng c







