Se connecterHindi niya napigilang mapabuntong-hininga bago lumapit dito.“Halika na. Umuwi na tayo.”Ngunit sa halip na sumunod nang maayos, bigla siyang nilapitan ni Harvey at kumapit sa kaniya. Bahagya pang isinandal ng lalaki ang bigat ng katawan nito sa kaniya habang mahina itong nagreklamo.“Lasing na ako.
Hindi nagtagal ay bumukas ang p***o ng pribadong silid. Isang dalagang nakasuot ng maikling palda ang pumasok, at bahagyang napayakap ito sa sarili nang maramdaman ang lamig ng air conditioner. Halatang hindi nito inaasahan na ganoon kalamig sa loob.Agad siyang nilapitan ni Jiro at hinila palapit s
Magaan ang pakiramdam ni Harvey nang bumaba siya mula sa ikalawang palapag ng BYC Resto. Halatang nasa magandang kondisyon ang kaniyang mood, at hindi niya maitago ang bahagyang ngiti sa mga labi habang hawak ang cellphone. Sa kabilang linya ay agad siyang sinalubong ng isang pamilyar na boses.“Har
“Guguluhin niya ako? Huwag mo akong patawanin!” mayabang nitong sagot habang nagbuga ng makapal na usok. “Ilang taon pa lang ang lumipas mula noong naging maayos ang ugnayan ng dalawang kumpanya na sangkot siya, akala mo kung sino na ang batang iyon at kaya na niya akong galawin? Pero kung tutuusin,
Pang 8th na kwento na ito rito.Harvey Fajardo - New character siya, at apo siya nina Kiara at Ashford Fajardo. Kung natatandaan pa ninyo ang kwento. Si Cara Ronquillo ay mismong secretary naman ni Harvey. *****Pagsapit ng Abril, unti-unti nang namumukadkad ang mga puno sa Bulacan. Maging ang mg
“Simula pa lang ito.” Sandali siyang huminto at matatag na tumingin sa unahan. “Mas magiging maayos na ang mga susunod na hakbang natin. Hindi na kasinghirap ng dati ang magiging daan.”Samantala, abala naman si Jaena sa pangungulit kay Jaelan. Hawak ang baso niya, pilit nitong inaaya ang tiyuhin na
Halata namang hindi kumbinsido si Kian. Bahagya siyang napakunot-noo, ang boses ay mababa ngunit may diin. “Saan mo naman narinig ang mga tsismis na ’yan?”Ngunit sa halip na sagutin nang diretso, nagpakita si Kerstyn ng isang inosente at tila takot na ekspresyon. Tinaas niya ang kamay at inakbayan
“Then you may leave.” “Opo, Miss Kerstyn.” Nang tuluyang magsara ang pinto ng opisina, ilang segundo ang lumipas bago biglang umalingawngaw ang mababang tawa ni Kerstyn, walang pagtatago, puno ng panunuya. Isang tawang nagsasabing: Talaga bang iniisip n’yo na hindi ko alam ang laro n’yo? Matapos
Makalipas ang ilang oras, muling humarap si Kerstyn sa lapida ng kanyang ina, ngunit sa pagkakataong ito, may kasama na siya.Iniabot ni Kian ang itim na payong sa kanya upang salagin ang ulan. Lumapit siya sa lapida, inilapag ang mga puting krisantemong inihanda niya, at inayos ang ilang matatamis
“Parang ‘sowing discord’ ito sa Thirty-Six Stratagems, ’di ba?” Sandaling nag-isip si Wendy. Kung siya ay isang tagalabas na walang alam sa loob ng laro, malamang ay maniniwala talaga siya sa palabas na ito. Masyadong malinis, masyadong eksakto, parang isang maingat na itinanim na bitag.Ngunit may







