MasukBago pa siya makapagsalita muli, malakas na ibinagsak ni Madam Donela ang palad sa mesa.“Sinabi kong lumabas ka. Hindi mo ba ako narinig?”Natigilan si Vince. Nang makita niyang totoong galit na ang kaniyang lola, wala na siyang nagawa kundi sumunod. Mariin siyang napabuntong-hininga at tumalikod,
“Sino ang nagsabing puwede kang tumayo? Lumuhod ka.”Napangiwi si Vince at pilit na pinipigilan ang inis.“Grandma, hindi naman kailangan. Nasa tabi mo na siya. Hindi ako luluhod sa harap niya.”May katigasan ang kanyang boses. Kaya niyang lumuhod sa harap ng kanyang lola bilang paggalang, ngunit pa
Kinabukasan, pagdating ni Sylvie sa department, una niyang pinuntahan si Mr. Lucas upang personal na tingnan ang kondisyon nito. Mas maayos na ang kalagayan ng matanda kumpara kahapon. Kaya na nitong kumain nang mag-isa, maayos ang pagkakalagay ng stent, wala ring nakitang senyales ng thrombosis, at
“Kasama ko siya sa department. Colleague ko.”“May gusto siya sa’yo?”Napataas ang kilay ni Sylvie. Hindi niya agad sinagot ang tanong. Kung tutuusin, iba ang pakikitungo ni Adrian sa kanya kumpara sa ibang kasamahan, pero hindi niya masasabi kung gusto nga ba siya nito. Marahil ay may kaunting pagh
Matapos nilang kumain, tumayo si Caelan at hinubad ang kanyang jacket bago magtungo sa restroom upang maghugas ng kamay. Naiwan kay Sylvie ang itim na blazer nito, kaya hinawakan niya iyon habang naghihintay sa labas.Ngunit hindi niya inaasahang may makikilala siya roon.“Dra. Solis? Hindi ko akala
Ang pinakamataas na restaurant sa buong syudad ay ang Mariot, na matatagpuan sa layong halos limang daang metro mula sa lupa. Pagsapit ng gabi at isa-isang pag-ilaw ng mga ilaw sa buong lungsod, para bang isang napakalaking diamante ang syudad na nakalatag sa ilalim ng kanilang mga paa. Mula sa gano
Hindi na napigilan ni Sophia ang sarili. Ang galit at lahat ng hinanakit na naipon sa nakalipas na sampung araw ay sabay-sabay na sumabog, tuluyang nilamon ang natitira niyang rason. Nanginginig ang mga kamay niya habang nakatitig kay Daisy, na patuloy sa pagpapakitang-kawawa, mga matang puno ng luh
Noon, madalas asarin ni Kerstyn si Kian, lalo na kapag may mga babaeng lumalapit dito o kapag may lalaking nagpapapansin sa kanya. Ginagawa niya iyon para ipagtanggol ang sarili, para itago ang selos sa likod ng biro. Para bang sinasabi niyang wala lang iyon, na kaya niyang makipagsabayan kahit kani
Napasinghal nang mahina si Kian sa tabi ni Kerstyn, at ang malamig niyang tawa ay tila may dalang talim. “Innocent?” bulong niya, puno ng pangungutya. “Matapos ang lahat ng taon na ‘yon, ganyan lang ang naging wakas niya. At least si Avi, mas mataas pa ang force value kaysa sa kanya.”Bahagyang hini
Bahagyang natawa si William, ngunit walang bahid ng saya iyon. “Tumingin ka sa sahig. Kilala mo ba kung sino ‘yan?”Ang lalaking nakahandusay sa marmol, bugbog at halos hindi na makilala ang mukha, ay halos mawalan na ng malay. Matagal na pinagmasdan ni Sophia ang kanyang anyo bago tuluyang namutla.







