LOGINNapayuko si Fierra. Sandali siyang nag-alinlangan, hindi malaman kung dapat ba niyang itama ang maling akala ng kaibigan o hayaan na lamang muna ito. Sa huli, pinili niyang huwag nang makipagtalo. Bahagya siyang tumango at sinabayan ang hakbang ni Jaena.“Sige,” mahinahon niyang sagot.Sa loob-loob
Bahagyang kumunot ang noo ni Jaelan. “Kakain lang.”Habang nagsasalita, mahinahon niyang inayos ang pagkakalagay ng isang kamay sa kaniyang baywang. Pagkatapos ay ibinaling niya ang tingin sa may-ari ng restaurant, na para bang wala siyang nakikitang kakaiba sa pagdating niya.“Pero may narinig akon
Nagulat si Fierra sa biglang sigaw ni Jaena. Dali-dali siyang nagtangkang kumawala sa pagkakahawak ni Jaelan, ngunit dahil hindi pa lubusang bumabalik sa normal ang pakiramdam niya matapos ang mabilis na biyahe, muli siyang nawalan ng balanse at muntik nang bumagsak.Agad siyang inalalayan ni Jaelan
Sa mga bisig ni Jaelan, nakaramdam siya ng kapanatagan na hindi niya inaasahang mararanasan mula sa lalaking madalas magpakita sa kaniya ng malamig na pakikitungo. Para bang, kahit sandali lamang, hindi niya kailangang harapin nang mag-isa ang lahat ng kaniyang kinatatakutan.Hindi niya namalayang l
“Ano'ng ginagawa mo rito?” tanong niya, hindi maitago ang pagtataka sa tinig.“Bawal ba?” malamig na sagot ni Jaelan.Nakatitig lamang ito sa harap, walang bahid ng interes sa mukha na para bang hindi man lang nito kailangang tingnan si Fierra upang sagutin ang tanong niya.Napatigil ang babae. Sagl
Pagkatapos ibaba ang tawag ni Marlon, huminga muna nang malalim si Fierra bago inayos ang laman ng kaniyang backpack. Nang masigurong wala siyang naiwan, sumabay siya sa mga estudyanteng palabas ng campus matapos ang evening self-study nila.Habang naghihintay sa gilid ng kalsada kay Marlon, biglang
Chapter 29***Pagkatapos ng hapunan, hindi na binigyan ni Oliver ng pagkakataon si Kienna na magsalita pa. Ihinatid niya ito diretso pauwi sa condo, at nang susubukan na sana nitong magsalita, mabilis na sumakay si Oliver pabalik ng kotse at umalis. Naiwan si Kienna, nakatingin lamang sa papalayong
Mabigat ang gabi habang mabilis na tumatakbo ang konboy ni Kyro sa kalsada. Mahigpit niyang yakap si Vaiana sa kanyang mga bisig, ramdam ang bigat at lamig ng katawan nito. Hindi pa rin siya nagigising. Bawat segundo, para siyang hinihila sa bangungot na baka hindi na magmulat pa ng mga mata ang kan
Apat na buwan ang lumipas mula nang mangyari ang kaguluhan sa kumpanya ni Kyro. Maraming bagay ang nagbago—ang relasyon nila ni Vaiana, ang paraan ng pagtrato ng pamilya ni Vaiana kay Kyro, at ang pananahimik na kahit papaano ay nakamit nila.Ngunit kasabay ng lahat ng iyon ay lumalaki rin ang kaba
Mabigat pa rin ang talukap ng kanyang mga mata nang maramdaman ni Vaiana ang malamig na hangin mula sa aircon ng silid. Mabagal niyang binuka ang kanyang mata, at unti-unting pumasok sa paningin niya ang puting kisame, ang ilaw na nakatago sa loob ng lampshade, at ang malamig na amoy ng disinfectant







