Masuk[May trabaho ako sa opisina. Nasa kaldero ang almusal mo. Bumalik ako mamayang tanghali.]Kinuha ni Fierra ang papel at binasa iyon nang dalawang beses. Pagkatapos, maingat niya itong tinupi at ipinasok sa ilalim ng kanyang unan.Pangatlong sulat na iyon.Sandali siyang nag-isip bago muling inilabas
Matagal na pinagmasdan ni Fierra ang kanilang mga kamay. May kung anong init siyang naramdaman na hindi lamang nagmumula sa palad ni Jaelan. Sa pagkakataong iyon, hindi na niya naisip na bumitaw. Hinayaan niyang hawakan siya nito habang magkasama silang naglakad palabas ng pasilyo ng ospital, pumaso
“Uncle…” Paos na paos ang boses ni Adrian, halos hindi na makilala. Para bang pilit niyang inilalabas mula sa kaibuturan ng kanyang dibdib ang mga salitang iyon. “Alam mo ba kung ano ang naging papel niya sa buhay ko? Alam mo ba kung gaano siya kahalaga sa akin?”Diretsong sinalubong ni Jaelan ang k
Palagi siyang pinagbibigyan ni Jaelan. Kahit hindi nito direktang sinasabi, ramdam niyang iginagalang nito ang bawat desisyon niya at hindi siya kailanman pinipilit sa mga bagay na hindi pa siya handang harapin.Dahan-dahang iniangat ni Fierra ang tingin at sinulyapan si Adrian. Nakatitig ito sa kan
Sakto namang bumukas ang mga p***o nito.Isang pamilyar na pigura ang lumabas. Nakasuot ng itim na damit si Jaelan at matikas ang tindig habang hawak ang isang tasang may mainit pang kape. Sa kabila ng karaniwang malamig niyang anyo, agad na naghanap ang kanyang mga mata sa buong pasilyo hanggang sa
Parang may mahigpit na dumakot sa puso ni Adrian. Matalim ang sakit na nararamdaman niya, hanggang sa tila sumikip ang kanyang dibdib at nahirapan siyang huminga.“Hindi ako naniniwala.” Bahagyang namamaos ang kanyang boses habang pilit na pinipigilan ang bigat ng damdamin. “Maliban na lang kung ipa
Naalala ni Vaiana ang araw na iyon—ang gabing si Althea ay tumakbong umiiyak palabas ng opisina.Ngayon, heto na naman siya, nakangiti at parang walang nangyari. Kung nakakangiti na ulit siya, ibig sabihin, may masayang nangyari sa kanya.Napakunot ang noo ni Vaiana. Hindi siya sigurado kung ano ang
Ilang araw nang sunod-sunod na bumabalik si Kyla sa opisina, kaya’t napansin na rin siya ng receptionist. Kita sa kilos ng dalaga ang pagpupursigi. Kaya’t kahit pa medyo naiilang, magalang pa rin siyang sinagot ng receptionist, “Sige po, tatawagan ko muna, pakihintay na lang po sandali.”Sa narinig,
Dapat ay masaya si Vaiana—ginawa ni Kyro ang bagay na gusto niya. Pero sa halip na kasiyahan, nanatili siyang tahimik, pinipigil ang sarili, at marahang pinagdikit ang kanyang mga labi.Napansin ni Kyla na pareho silang may mabigat na ekspresyon ni Kyro. Ayaw niyang manatiling malamig ang hangin sa
At paglabas nito, malamig ang mukha. Walang imik.Marami ang nagtataka. Marami ang nagaabang ng tsismis.Hindi maganda ang naging itsura ng paglabas ni Kyro mula sa lounge—halatang may mabigat na nangyari.“Vaiana, anong meron sa loob?” tanong ng isa sa mga kasamahan nila, hindi na mapigilan ang kur







