เข้าสู่ระบบNapangisi si Sylvie. Tama ang hinala niya.Matagal nang alam ni Cynthia na buntis siya. Kung hindi, imposibleng ganoon na lamang ang kumpiyansa nitong magsabi ng mga salitang tila nagpapatawad sa kanya bago ito bumagsak. At kung tunay ngang kay Vince ang bata, bakit hindi nito ginamit ang pagbubunti
“Sa tingin ko kailangan nating mag-usap nang tayong dalawa lang. What do you think?”Malamig at makahulugan ang tingin ni Sylvie. May kung anong banta sa mga mata niyang agad na nagpatahimik kay Cynthia.Ngunit bago pa man ito makasagot, agad na tumutol ang mga magulang ni Cynthia.“Hindi.”Hindi si
Napabuntong-hininga si Marlon. Sa kabila ng galit na nararamdaman niya kay Sylvie, hindi niya maiwasang maawa kay Cynthia na nakahiga sa kama at mukhang napakahina matapos ang nangyari.“Cynthia, masyado kang mabait. Alam mo bang muntik nang mawala ang anak mo dahil sa kanya?”Bahagyang nangilid ang
“Cynthia…magkaka-anak na ba talaga tayo?”Bahagyang natigilan si Cynthia sa tanong. Saglit siyang nagkunwaring nahihiya bago dahan-dahang tumango. Sa simpleng kilos na iyon, lalong sumilay ang saya sa mukha ni Vince. Para bang sa isang iglap, nakalimutan na niya ang lahat ng nangyari bago iyon.“Kun
Napansin ni Madam Donela ang kanyang katahimikan at bahagyang ngumiti.“Kung ganoon, wala pa tayong sapat na ebidensya para husgahan si Sylvie.”Pagkatapos ay bumaling siya kay Marlon.“Dahil napakakatiyak ninyong lahat na si Sylvie ang may kasalanan, bigyan natin siya ng pagkakataong marinig ang pa
Sa emergency room, sunod-sunod na dumating sina Vince, Madam Donela, at ang mga magulang ni Sylvie. Halos sabay-sabay silang nagmadaling pumunta roon matapos malaman ang nangyari.Pagkakita pa lamang ni Marlon kay Sylvie, agad na nagdilim ang mukha nito. Mabilis siyang lumapit at galit na galit na h
Chapter 37:***Habang binabagtas ng kotse ang kalsada, halos hindi mapakali si Kienna. Kanina pa siya nakatitig kay Oliver na seryosong nagmamaneho, pero imbes na lumamig ang loob niya, lalo lamang siyang uminit sa inis.“Oliver! Where are you taking me?” madiin niyang tanong, halos gusto niyang su
Nagulat si Ramon sa narinig mula kay Mark. “That’s a good thing,” sagot niya, ngunit may halong pag-aalala ang tono. “It’s just that… alam mo naman ang anak kong ‘yon, matigas ang ulo. I don’t know if he’ll agree.”Alam niyang mahirap pilitin si Oliver. Ngayon, pumapayag na si Tina, ngunit kung mism
Chapter 44: ***Nagkibit-balikat lamang si Tina at ngumiti nang mahinahon, pilit na pinapalabas na hindi niya naintindihan ang pahiwatig ni Olivia. “Tita, hindi po ako nahihirapan. I like Oliver, kaya handa akong gawin ang kahit ano para sa kanya.”Sumabat si Ramon, puno ng kumpiyansa, “Tina, huwa
Napakunot ang noo ni Oliver. Akala niya’y hindi matutuwa ang dalaga at magpupumilit. Great, isa pa palang clingy na babae. " Yes. Didn’t you hear me clearly the first time?” Hindi napigilan ni Tina na mapairap ang mga mata sa sobrang inis sa tono ni Oliver. "Oliver, mukhang mali na sa akin mo ito k







