My Strict Boss Is My Lover

Eula's POV“Ano? Pinalayas ka ng tita mo?!” bungad ni Erika, ang best friend ko, pagkatapos sagutin ang tawag ko. “Nasaan ka ngayon? Pupuntahan kita. Napakasama talaga ng tita mo! Matapos kang gawing kasambahay, papalayasin ka na lang!” Rinig ko ang pagshinghap niya ng marahás. “Nakakagigil!”“Nasa terminal ako ng mga bus. Kakababa ko lang,” sagot ko. “Nasaan ka?”“Sige. Ibibigay ko sa'yo ang address ng apartment ng tito ko tapos doon mo 'ko hintayin. Ttry kong magpaalam sa amo ko para puntahan ka.”Tumango ako kahit hindi niya nakikita. “Sige. Hihintayin kita.”Sumakay agad ako ng taxi at sinabi agad sa driver ang address. Pagdating ko doon dala ang isang maleta ko at bag, may nakasalubong akong lalaki. Guard siguro siya? Imposibleng tito ni Erika, nakasuot ng pang-guard eh.Bahagya akong yumuko bilang pagbati. “Good morning po, Sir.”Tumigil siya sandali. Ramdam ko ang matalîm at malamig niyang tingin. “And you are?” walang kabuhay-buhay niyang tanong.Nag-angat ako ng tingin sa kan

Napatingin ako sa folder, saka sa orasang pader. “Ngayon po?”“Yes. Before you leave.”Napabuntong-hininga ako. Of course. Sa kanya pa rin ang bagsak ko.Tumayo ako at kinuha ang folder. Pagdating ko sa executive floor, napakatahimik na ng paligid. Kumatok ako sa pint0 ng opisina ni Duke.“Come in.” Boses pa lang, parang gusto ko nang magtatatakbo.Tinulak ko ang pint0 nang dahan-dahan. “Sir, these documents were requested by—”“Put them there,” putol niya sa akin habang nakatutok pa rin ang tingin sa kanyang laptop. Itinuro niya ang maliit na mesa sa gilid.“Opo.” Inilapag ko ang folder doon.Habang dahan-dahan akong tumatalikod upang lumabas, narinig ko muli ang kanyang boses.“Ms. Santos.”Lumingon ako. Maririnig na yata ang tib0k ng puso ko sa sobrang kaba ko. “Yes, Sir?”Nanlamig ako nang matanto kong nakatingin pala siya sa akin, tila nagmamasid.“Natatae ka ba? Bakit ganyan ka makatayo? Here, kunin mo 'to.” Napatulala ako nang iabot niya sa akin ang paper bag.Tumango ako nang

Napanganga ako. Hindi ko alam kung maiinsulto ako sa kondisyon niya o matutuwa dahil kahit papaano ay may matutuluyan ako.“And there's more,” he continued.“A-Ano po 'yon, Sir?”“You'll continue working for the company.”“Opo.”“Which means your regular office work doesn't change. Still under probation.”Tumango ako nang mabilis. “Naintindihan ko po.”“After office hours, you can continue whatever work needs to be done here.”Napatingin ako sa malawak na paligid ng apartment. “So... kapag may overtime po ako sa opisina...”“You'll do it. At pag-uwi mo rito, gagawin mo pa rin ang mga gawaing-bahay.”“At iyong bahay po?”“You'll handle it.”Napabuntong-hininga ako. Mabigat iyon, sobrang bigat para sa isang taong nagtatrabaho na nang higit walo hanggang sampung oras sa opisina. Pero mas mabigat at mas nakatatakot ang matulog sa kalsada. Saka malabong pagka-interesan ako ng boss ko.“Okay po.”“You agree?” Nakataas ang kilay niyang tanong.“Opo.”“Then we have an arrangement.”Tumango ak