LOGINNang nasa parking lot na sila, agad din nilang nakita si Jella na halatang sila ang inaantay. Sa totoo lang, kinakabahan din si Jella dahil natatakot siya na baka mahalata ni Felina ang gamit niyang kotse. ‘Hindi naman siguro pa niya ito nakita, hindi ba?’ tanong niya sa sarili. Binigay ng tatay n
Kinabukasan, sinimulan na ni Jella ang plano niya. Kagabi niya pa iniisip noong umalis si Felipe sa condo niya kung ano ang gagawin. Maaga siyang pumasok sa araw na iyon. Nasa fourth-year college na siya, samantala nasa lower year iyong tatlo, sina Felina, Ashford at Kiara. Sa susunod na buwan ay ga
Sa kabilang banda, nagulat ang ama ni Felina. Hindi niya inasahan na maririnig niya iyon sa anak niya. Ang pagka-deseperada nito. Kilala niya ang anak niya, pero hindi niya inakala na pati sa taong gusto nito ay gagawa ng kahit ano para lamang makuha iyon. “Felina…calm down. We will talk once you’r
Matapos ang isang linggo, ang ginawa ni Ashford ay araw-araw na sinusundo si Kiara sa kanila gamit ang kotse niya. Hindi pa alam ng pamilya ni Kiara na sila na, ang alam lang nila ay nililigawan palang ni Ashford si Kiara kaya sanay na rin sila sa palagi nilang nakikita si Ashford sa kanila. Lunes
Sabay silang lumabas tatlo. Hinatid muna nila si Allison sa kotse nito at pagkatapos ay naglakad sila pabalik sa kotse ni Ashford. Inantay muna nilang maunang lumabas si Allison bago sila sumunod. Habang nasa byahe, nagsalita si Asher. “Kumusta ka?” tanong niya. Hindi agad sumagot si Ashford, pero
“Bro,” tawag ni Asher. Napatigil si Ashford na bubuksan na sana ang pintuan sa driver seat ng kotse niya. Tumingin siya sa kuya niya, seryoso ang mukha. “Kung pinapunta ka ni Mom para kausapin ako, I don’t need it. Babalik na ako sa condo ko,” saad agad nito. Pero ngumiti lang si Asher, binuksan
Dahil sa sobrang dali ng pagsang-ayon niya, sandaling natigilan si Kian. Ilang segundo siyang nakatitig sa mukha niya bago iniabot ang kamay at hinaplos ang pisngi.“Wanwan,” seryoso niyang tanong, “alam mo ba ang ibig sabihin niyan?”“Alam ko.”Pinagkrus ni Kerstyn ang mga daliri nila. Itinaas niya
Sa isang tingin lang, nabasa ni Kerstyn ang halos mapanganib at possessive na pag-iisip nito.Biglang uminit ang mukha niya sa hiya at inis. “Wala ka talagang hiya.”“Kanino ba ako mawawalan?” sagot niya nang parang natural lang, puno ng tawa ang mga mata. “This is a medal from Mrs. Villareal.”Mara
Ang Sophia na nasa harap niya ngayon ay ang eksaktong dalagang nakita ni Kerstyn noon sa airport, iyong mukhang masungit na halos pagalitan na ang waiter, pero ilang matatamis na salita lang ang ibinulong sa kanya ay agad na lumambot ang ekspresyon, saka walang pag-aalinlangang iniabot ang isang bun
Ngumiti pa si Kerstyn habang sinasabi, “Concerned lang ako sa safety mo. Hindi ka naman siguro guilty enough para tumakas, ‘di ba?”Ang maamong ngiti niyang iyon, buong proseso, hindi nagbago, ang lalong nagpagalit kay Noah. Halos pilitin niyang ilabas ang mga salita sa lalamunan niya.“Hindi na kai







