His Unloved Wife by Day, His Obsession by Night

"Hello, sister-in-law. What are you doing here this early?"

Napalingon si Celestine at agad na tumayo mula sa sofa nang marinig ang boses ni Maeve. Ang babae ay walang iba kundi ang kanyang nag-iisang kaibigan, at siya rin ang nakababatang kapatid ng kanyang asawang si Rowan Madrigal. Lumapit si Maeve at hinalikan siya sa pisngi bilang pagbati bago siya tiningnan mula ulo hanggang paa.

Gaya ng dati, hindi niya nagustuhan ang paraan ng pananamit ng kaibigan. Para kay Maeve, masyadong matanda manamit si Celestine para sa edad nito. Sa halip na maipakita ang magandang katawan nito, palagi itong nakasuot ng mga damit na halos itago ang lahat ng iyon.

"I want to invite you to a party this Friday. What do you say?" tanong ni Maeve.

Napabuntong-hininga si Celestine. Palagi na lang ganoon si Maeve. Maaari itong pumunta sa kahit ilang party ang gusto nito nang hindi iniisip kung magkakaroon ba ng iskandalo ang pamilya. Tutal, palagi naman itong pinoprotektahan ni Rowan bilang pinakamamahal na nakatatandang kapatid ni Maeve.

"No, thank you."

Iyon na naman ang karaniwang sagot ni Celestine. Naglakad siya pabalik sa sofa at marahang umupo. Maayos ang kanyang pagkakaupo, tuwid ang kanyang likod at maganda pa rin ang postura kahit nasa loob lamang siya ng sariling bahay.

"Please, you need to go out and have some fun," pangungulit ni Maeve. Umupo ito sa sofa sa tabi niya, pero kabaligtaran ni Celestine ang kilos nito. Basta na lamang itong bumagsak sa sofa at itinaas ang dalawang paa bago pinagkrus ang mga iyon. "You need sex. Lots of sex. Seriously, Celestine, you need to get laid."

Namula agad si Celestine. Mabilis siyang napalingon sa paligid, umaasang walang ibang nakarinig sa sinabi ng kaibigan.

"Shut up! Someone might hear you," mahina ngunit madiing saway niya.

Napataas ang kilay ni Maeve bago umikot ang mga mata nito. "What rumors? That my stupid brother has never even slept with you?"

Napakagat-labi si Celestine.

"Everyone who works here already knows," patuloy ni Maeve. "They know how unhappy you are. So why are you still hiding yourself in this mansion all day?" Tumigil sandali ang babae bago siya muling nginitian. "Come on. Come with me. You're going to have fun. I promise."

Mas malambing na ngayon ang boses ni Maeve. Hindi na ito nangungulit. Para na itong nakikiusap. Umiling lang si Celestine.

Hindi niya kayang pumunta sa isang lugar kung saan siguradong magkakaroon ng iskandalo dahil kay Maeve. Kilala niya ang kaibigan niya.

Siguradong magkakaroon ng iskandalo, at kapag nadawit siya roon, maaaring maging malaking problema iyon para sa kanya.

Hindi na siya pinilit ni Maeve. Kahit kapatid ito ni Rowan, mas mahalaga para dito ang pagkakaibigan nila ni Celestine. Masakit para kay Maeve na makita ang kaibigan na si Celestine na namumuhay nang ganoon kalungkot.

Si Celestine Sarmiento ang asawa ng makapangyarihang CEO na si Rowan Madrigal, ang pinakamakapangyarihang lalaki sa bansa at isang taong nagmamay-ari ng napakalaking kayamanan.

Their marriage had never been a love story. Isa lamang itong kasunduan sa pagitan ng dalawang makapangyarihang pamilya.

Nang sumapit si Celestine sa tamang edad para magpakasal, kinailangan niyang itigil ang kanyang pag-aaral upang pakasalan si Rowan. Noong una, hindi naman masama ang pakiramdam niya tungkol dito.

In fact, she had been excited to become Rowan Madrigal's wife. Noong unang ipinakilala sa kanya si Rowan, naging mabait at maasikaso ito. Hindi niya akalain na ganito pala ang magiging buhay niya pagkatapos ng kasal. Ngunit nagbago ang lahat matapos silang ikasal.

Sa unang gabi nila bilang mag-asawa, buong tapang na naghanda si Celestine upang ibigay kay Rowan ang kanyang virginity. Inaasahan niyang iyon na ang simula ng kanilang tunay na pagsasama. Pero sa halip, basta na lamang umalis si Rowan. Wala itong sinabi. Walang paliwanag. Wala man lang paglingon sa kanya. At iyon pa lamang ang simula ng napakaboring nilang pagsasama.

Pagkatapos noon, halos hindi na siya kinausap ni Rowan maliban na lamang kung may kinalaman iyon sa isang public event na kailangan niyang daluhan bilang asawa nito. Sa mata ng buong mundo, perfect couple sila. Ngunit sa loob ng napakalaking mansion na iyon, para lamang silang dalawang estranghero.

They barely saw each other. Hindi sila nagkakasabay sa umaga at lalo na sa gabi. Magkahiwalay ang oras nila ng almusal, tanghalian, at maging hapunan. At kahit may dining room naman ang kanilang mansion, bihira lamang kumain doon si Rowan. Karaniwan, gabi na ito umuuwi. Minsan, para matulog lamang. Pagkatapos ay aalis na naman kinabukasan.

Gaya ng nakasanayan niya tuwing umaga, maaga nang nag-ayos si Celestine. Bilang Mrs. Madrigal, alam niyang kailangan niyang palaging maging presentable. Kahit bata pa siya, madalas ay nagsusuot siya ng mga formal na damit na mas nagpapamukha sa kanya na mas matanda kaysa sa tunay niyang edad. Nakatali sa isang eleganteng bun ang mahaba at kulay dark brown niyang buhok. Simple lamang ang makeup niya, walang kahit anong sobra. Maputlang pink ang kanyang mga labi, habang ang mga matang kulay almond ay walang buhay na nakatingin sa kanyang repleksyon.

Napatingin si Celestine sa kanyang kamay. Wala pa ring singsing. Wala siyang engagement ring mula kay Rowan. Noong una, sinabi ni Rowan na naging biglaan ang lahat at wala siyang sapat na oras para magpagawa ng perpektong singsing para sa kanyang perpektong fiancée. Nangako itong bibigyan siya pagkatapos nilang ikasal. Four years had passed since then. At hanggang ngayon, wala pa rin.

Napakaboring ng buhay niya bilang isang asawa. Sa loob ng apat na taon, ni hindi siya nagawang hawakan ni Rowan, kahit hindi sinasadya. Kapag nasa harap sila ng ibang tao, minimal lamang ang physical contact nila.

Karaniwan, si Celestine ang humahawak sa braso ni Rowan, o kaya naman ay ipinapatong nito ang isang kamay sa kanyang baywang para magmukhang maayos ang kanilang pagsasama. Pero hindi kailanman tuluyang dumadampi ang palad nito sa kanyang katawan. Para lamang siyang isang asawa sa papel.

Sa edad na dalawampu't dalawang taon, wala pa ring karanasan si Celestine tungkol sa intimacy. Hindi niya pa nararanasan ang pleasure na minsan lamang niyang nababasa sa mga nobela, ang haplos ng isang lalaki na kayang magparamdam sa kanya na tunay siyang babae.

She had read countless erotic novels. Dahil doon, lalo niyang hinangad na maranasan kahit minsan ang isang exciting adventure tulad ng mga babaeng bida sa mga librong binabasa niya.

Ngunit hindi ganoon kadali para kay Celestine. Sobrang kilala siya bilang asawa ni Rowan Madrigal. Anumang maliit na pagkakamali niya ay maaaring maging malaking iskandalo. Kapag nalaman ng publiko ang anumang maling ginawa niya, maaari siyang husgahan bilang isang masamang babae.

At higit sa lahat, maaaring itakwil siya ng sarili niyang pamilya. Maaari siyang iwan ng lahat at mawalan ng anumang suporta. Wala siyang sariling career. Wala ring sapat na karanasan para mabuhay nang mag-isa. Kaya kahit miserable na siya, wala siyang magawa kundi manatili sa tabi ni Rowan.

Pagkatapos ng pagbisita ni Maeve, muling naiwan si Celestine na mag-isa sa napakalaking mansion. Naglakad siya patungo sa sarili niyang study room, ang lugar kung saan niya ginugugol ang halos buong araw. Doon siya madalas nananatili, naghahanap ng kahit anong bagay na maaari niyang gawin para lamang lumipas ang oras.

That day, she decided to draw. Kinuha niya ang sketchbook niya at umupo sa harap ng desk. Sinubukan niyang palayain ang kanyang imahinasyon at hayaang gumuhit ang kanyang kamay nang walang iniisip.

Ngunit bago pa siya tuluyang makapagsimula, nag-vibrate ang kanyang cellphone. May bagong message. Napatingin si Celestine sa numero.

Private number.

Sandali siyang nag-alinlangan bago buksan ang message. Hindi niya alam kung sino ang nagpadala nito, ngunit nanaig ang curiosity niya. Pagkabukas niya, sunod-sunod na nagsimulang mag-download ang mga larawan. Isa. Dalawa. Tatlo. At marami pang iba.

Napatigil si Celestine. Mga larawan iyon ni Rowan. Kasama ang iba't ibang babae. At malinaw sa mga litrato kung ano ang ginagawa ng kanyang asawa sa mga babaeng iyon.

Napuno ng luha ang mga mata ni Celestine. Pero hindi iyon luha ng kalungkutan.

Galit iyon. Poot.

Apat na taon siyang hindi man lang hinawakan ng lalaking iyon. Apat na taon siyang namuhay na parang wala siyang asawa. Samantalang si Rowan ay malayang nakikipagtalik sa kung sinu-sino nitong babae.

"Damn you, you bastard!" bulong ni Celestine habang mabilis na bina-block ang kanyang cellphone. Pinunasan niya ang mga luha sa kanyang pisngi. Pero makalipas lamang ang ilang segundo, muli niyang binuksan ang message. Isa-isang tiningnan ni Celestine ang mga litrato. This time, she looked at every single detail.

"Wow…" Napahinto siya sa isang larawan. Nag-zoom siya rito nang kaunti. "Malaki pala." Bahagya siyang napangisi habang tinitingnan ang litrato ng kanyang asawa.

Ngunit ilang segundo lamang ang lumipas bago siya biglang napaisip.

Sandali…

Kung niloloko siya ni Rowan, bakit kailangan niyang manatiling tapat dito? Dahan-dahan niyang inilapag ang cellphone sa ibabaw ng desk.

For the first time in four years, Celestine began to question the rules of her marriage. Kinuha niyang muli ang cellphone. Pero hindi na para tingnan ang mga larawan ng kanyang walang kuwentang asawa. Tinawagan niya si Maeve. Ilang ring lamang ang lumipas bago ito sumagot.

"Hello?"

"What time is the party?"

Natahimik si Maeve sa kabilang linya. Then she laughed. "I knew you'd change your mind!"

Hindi sumagot si Celestine. Sa halip, tumingin lamang siya sa kanyang repleksyon sa salamin. Sa loob ng apat na taon, naging asawa siya ni Rowan Madrigal sa pangalan lamang. At ngayon, marahil ay panahon na para mabuhay naman siya para sa sarili niya.

Ikinasal si Celestine sa edad na labing-walo sa isang lalaking nangako sa kanyang maibibigay nito ang lahat. At sa isang paraan, tinupad naman ni Rowan ang pangako nito. Hindi siya kailanman nagkulang sa pera.

Wala siyang kailangang isipin tungkol sa bahay, damit, pagkain, o anumang bagay na may kinalaman sa pera. But there was one thing money could never give her.

Satisfaction.

Bilang isang babae, may pangangailangan din si Celestine na hindi kailanman binigyang-pansin ni Rowan. Gusto niyang maranasan ang pakiramdam ng tunay na pagnanasa.

Gusto niyang magkaroon ng isang lalaking kayang magparamdam sa kanya na siya ay isang babae, hindi lamang isang asawa na ipinapakita sa harap ng publiko.

At matapos ang apat na taon ng kanilang pagsasama, napagtanto ni Celestine ang isang bagay. Ang makapangyarihang si Rowan Madrigal ay kailanman hindi magiging lalaking hinahanap niya.