ログインMatalim ang mga mata niyang nakatutok dito.“Ngayon, aalis ba kayo nang maayos, o tatawag ako ng pulis at hayaan ko silang kayo ang kausapin sa presinto?”Walang sinuman ang agad nakapagsalita.Nananatiling mabigat ang katahimikan sa buong restaurant. At sa mismong sandaling iyon, bumukas ang pintua
Medyo nagtagal pa ang sasakyan sa tapat ng restaurant kung saan nagtatrabaho si Fierra bago tuluyang umandar patungo sa hotel na pagdarausan ng dinner ni Jaelan nang gabing iyon.Ang dinner na iyon ay simpleng thanksgiving gathering lamang para sa kabilang partido. Wala namang mahalagang pag-uusapan
Napabuntong-hininga siya nang maluwag.“Thank goodness.”Mabilis niyang kinalas ang seatbelt at bumaba ng sasakyan. Bago tuluyang isara ang p***o, bahagya siyang yumuko at magalang na tumingin sa lalaki sa likurang bahagi ng sasakyan.“Mr. De Dios, salamat.”Wala nang ibang sinabi si Fierra. Hinawak
Sa kabilang bahagi ng sala, tahimik na nakaupo si Jaelan sa sofa. Isang kamay nito ang nakapatong sa armrest habang ang isa naman ay abala sa pagtingin sa mga dokumentong nakalatag sa kanyang kandungan. Matalim at seryoso ang kanyang mga mata, at kahit wala siyang sinasabi, sapat na ang presensiya n
Una, ang pagbabalik ni Adrian sa bansa. O kaya naman ay ang video ng kanyang dating kasintahan na aksidenteng napunta sa kanyang tablet.Ngunit hindi iyon ang ginawa ng lalaki.Sa halip, kinuha ni Jaelan ang isang paper bag na nakapatong sa coffee table. May inilabas siyang maliit na pakete at iniab
“Adrian, walang tao sa studio mo na kayang humawak ng ganitong problema? O kailangan ko pang ako mismo ang kumilos?”Natahimik ang kabilang linya.Ipinaalala ng lalaki ang sunod nitong mga salita.“Tinawagan ako mismo ng matanda at tinanong kung bakit hindi ako nakialam. Hindi ka na bata, Adrian. Ka
Nabigla si Wendy. Hindi biro ang mga pinagdaanan niya para makarating sa kinatatayuan niya ngayon. Bata pa lang, sinanay na rin siya sa self-defense, kahit hindi siya naging bihasa, kaya nga kumuha siya ng maraming bodyguard.Biglang napatingin si Avi kay Kerstyn, may bahid ng pagtataka. “Ibig mong
Hindi alam ni Avi kung bakit bigla siyang nakaramdam ng kaunting awa kay Kian. Parang may kung anong lungkot na hindi niya maipaliwanag, kaya sa halip na magbiro, seryoso niyang iminungkahi, “Kung talagang gusto mo si Kian… maybe you should try accepting him.”Sa buong Nancheng District, bihira ang
Mabilis na inilabas si James mula sa silid. At si Xeline, tahimik na umupo sa isang sulok, piniling manatiling isang anino sa likod ng lahat.Nang makita ni Dwyn na halos magdikit na ang noo at tainga nina Kerstyn at Kian, habang si Avi ay sadyang lumalayo sa kanya, bahagya siyang sumipol na may hal
“Wala,” sagot ni Avi, pilit magaan ang tono para mapanatag siya. “Kinulong lang niya ako rito. Sinigawan ko siya, binasag ko ang buong kwarto, wala rin siyang nagawa.”Para mas mapaluwag ang loob ni Kerstyn, tinawag pa ni Avi ang helper at nagpa-prepare ng pagkain.Wala talagang gana si Kerstyn, ngu







