LOGINNapangisi si Sylvie. Tama ang hinala niya.Matagal nang alam ni Cynthia na buntis siya. Kung hindi, imposibleng ganoon na lamang ang kumpiyansa nitong magsabi ng mga salitang tila nagpapatawad sa kanya bago ito bumagsak. At kung tunay ngang kay Vince ang bata, bakit hindi nito ginamit ang pagbubunti
“Sa tingin ko kailangan nating mag-usap nang tayong dalawa lang. What do you think?”Malamig at makahulugan ang tingin ni Sylvie. May kung anong banta sa mga mata niyang agad na nagpatahimik kay Cynthia.Ngunit bago pa man ito makasagot, agad na tumutol ang mga magulang ni Cynthia.“Hindi.”Hindi si
Napabuntong-hininga si Marlon. Sa kabila ng galit na nararamdaman niya kay Sylvie, hindi niya maiwasang maawa kay Cynthia na nakahiga sa kama at mukhang napakahina matapos ang nangyari.“Cynthia, masyado kang mabait. Alam mo bang muntik nang mawala ang anak mo dahil sa kanya?”Bahagyang nangilid ang
“Cynthia…magkaka-anak na ba talaga tayo?”Bahagyang natigilan si Cynthia sa tanong. Saglit siyang nagkunwaring nahihiya bago dahan-dahang tumango. Sa simpleng kilos na iyon, lalong sumilay ang saya sa mukha ni Vince. Para bang sa isang iglap, nakalimutan na niya ang lahat ng nangyari bago iyon.“Kun
Napansin ni Madam Donela ang kanyang katahimikan at bahagyang ngumiti.“Kung ganoon, wala pa tayong sapat na ebidensya para husgahan si Sylvie.”Pagkatapos ay bumaling siya kay Marlon.“Dahil napakakatiyak ninyong lahat na si Sylvie ang may kasalanan, bigyan natin siya ng pagkakataong marinig ang pa
Sa emergency room, sunod-sunod na dumating sina Vince, Madam Donela, at ang mga magulang ni Sylvie. Halos sabay-sabay silang nagmadaling pumunta roon matapos malaman ang nangyari.Pagkakita pa lamang ni Marlon kay Sylvie, agad na nagdilim ang mukha nito. Mabilis siyang lumapit at galit na galit na h
May bahagyang panginginig sa boses ni Avi nang marinig ito ni Kerstyn sa linya, isang bihirang bakas ng takot. “Kerstyn, tulungan mo ako. Please,” hingal niyang sabi. “Gustong pilitin ng bodyguard ng bastos na si Dwyn na dalhin ako sa kaniya. Marami sila, at may dala pa silang pampamanhid na karayom
Tumango si Kian. “Stay at the villa. Hihintayin niyo ang pagdating ko.”“Opo, Mr. Villareal.”Pagkaalis ng doktor, tahimik na nakatitig si Kerstyn sa screen, may luha pa rin sa mga mata. Diretso siyang tumingin kay Kian, ang mga matang tila naghahanap ng sandigan. “Natakot talaga ako kanina. Ikinulo
Napaurong si Wendy ng isang hakbang. Agad na namula, halos mangitim, ang kanyang pisngi sa tama ng suntok. Napasinghap siya sa sakit, pero mabilis niyang tinaas ang kamay upang pigilan ang bodyguard sa likuran na pasugod sana. Pagkatapos, dahan-dahan niyang itinaas ang paningin at tumingin sa loob n
Pagkalabas pa lamang ng sasakyan sa loob ng villa compound, biglang nag-vibrate ang cellphone ni Kerstyn sa tabi niya. Isang hindi pamilyar na numero ang lumitaw sa screen.Bahagya siyang napakunot-noo bago ito sinagot. “Hello?”“Dear Miss Kerstyn,” malamig ngunit mapanukso ang tinig sa kabilang lin







