Mag-log inAt doon niya nakita ang dalawang taong pamilyar sa kanya.Si Vince at Cynthia.Sa pagitan ng dalawa ay may napakalapit na distansiya. Hindi malinaw kay Sylvie kung may kaunting sarsa o pagkain na naiwan sa gilid ng labi ni Vince, ngunit nakita niyang maingat iyong pinunasan ni Cynthia gamit ang kany
Pagkasabi niyon, basta na lamang niyang binitiwan ang kuwelyo ni Vince. Binuksan niya ang p***o ng sasakyan at bumaba nang walang kahit anong pag-aalinlangan. Hindi man lamang siya lumingon habang papalayo.Naiwan si Vince na nagngangalit sa loob ng sasakyan. Mariin niyang kinuyom ang mga kamay bago
Paglabas ni Vince mula sa study, sakto namang nakita niya si Sylvie na nagmamadaling ibinaba ang tawag sa telepono. Bahagya siyang natigilan, ngunit agad ding nawala ang ekspresyon sa mukha niya nang maalala ang mahigpit na babala ni Madam Donela kanina.“Ano’ng sinabi ni Lola?”Tumingin si Sylvie s
Napansin ni Madam Donela ang gusot na ekspresyon sa mukha ng apo. Bahagya siyang lumambot, ngunit nanatiling seryoso ang kanyang tinig nang magsalita siyang muli.“Vince, hindi kailanman sinira ng pamilya natin ang mga pangako nito. Alam mo iyan. At higit sa lahat, malaki ang utang na loob natin sa
Mahigpit niyang isinasara at bina-block ang p***o bago matulog. Madalas ay nakasiksik lamang siya sa sulok ng silid, handang bumangon sa anumang oras kapag may narinig na kakaibang ingay.Akala niya, kung magiging sapat siyang maingat, magiging ligtas siya. Ngunit nagkamali siya.Isang gabi, biglang
Sa oras ng hapunan, sinadya ng mga magulang ni Vince na paupuin si Sylvie sa tabi nito. Halata naman ang kanilang intensiyon, nais nilang mapalapit muli ang dalawa at magkaroon ng pagkakataong maayos ang kanilang relasyon. Hindi na tumutol si Sylvie. Hapunan lamang naman iyon. Kakayanin niyang tiisi
Sumunod agad si Francine, “Ah, okay po.” Ngunit bago siya makalayo, muling nagsalita si Kyro. Matalim ang kanyang tingin habang pinipigil ang sarili. “I’m not used to drinking coffee made by someone else.” Biglang napatigil si Francine, nakabitin sa ere ang kilos. Ngunit si Vaiana, hindi natinag.
Patuloy pa rin ang ngiti sa mukha ng lalaki. Magaan ang kanyang boses habang nagsalita."Napadaan lang ako. Dinala ko ito para sa’yo."Mabilis namang sumimangot si Liddy at sinuklian siya ng malamig na tawa. "Ang tinatawag mong nadaanan lang ay bulaklak?""Oo," walang pag-aalinlangang sagot ng lalaki
Matapos iyon, bigla niyang binawi ang braso at iniwan si Kyro nang hindi man lang lumilingon.Hindi siya hinabol ni Kyro. Pero hanggang sa likod niya, nakadikit pa rin ang tingin ni Kyro, tigin ng damdaming hindi niya maipaliwanag.Kakabukas pa lang ni Kyro ng sigarilyo nang biglang tumunog ang cell
Sa bawat kataga ni Vaiana, parang kinakaladkad si Lucille pababa sa alikabok ng kabiguan. Nag-bleach ang mukha ni Lucille at ang kanyang galit ay namutawi. Ngunit muli niyang pinipilit na magpigil, nagsalita siya ng malamig, “You don’t have to be happy. Even you are his wife, he has never recognize







