LOGINHindi niya gustong isipin ang posibilidad na iyon. Ngunit habang pilit niyang tinatanggihan ang ideya, lalo namang nagkakabit-kabit sa kanyang isip ang mga alaala na dati ay hindi niya binigyang-pansin.Biglang bumalik sa kanyang alaala ang unang pagkikita nila ni Professor Samir.Noon, bago pa man
Isa-isa niyang inilabas ang mga gamit, pinunasan ang mga ito at muling inayos sa tamang lugar.Hanggang sa biglang napahinto ang kanyang kamay.Sa isang bahagi ng bookshelf, may nakita siyang makapal na aklat na bahagyang natatakpan ng alikabok. Agad niya itong kinuha.Hindi niya alam kung bakit, pe
Sa loob ng maraming taon, iyon ang kwentong pinaniwalaan niya tungkol sa pagkamatay ng kanyang ina.Akala niya, isa lamang iyong malagim na aksidenteng dulot ng kanyang pagiging makulit noong bata pa siya. Sa kanyang alaala, may pagkakataong hindi sinasadyang may natamaan siya sa loob ng sasakyan, d
Pagkalabas ni Sylvie sa ospital, balak na sana niyang umalis agad. Gayunpaman, pagdating niya s exit, hindi niya inaasahang makikita roon si Madam Donela. Ilang araw na rin mula nang tuluyan nilang wakasan ni Vince ang kanilang engagement, at mula noon ay hindi na niya nakita ang matandang babae. Ka
Ngunit ilang sandali lamang matapos siyang makalabas, biglang pumasok si Vince sa silid.Agad nitong nakita si Cynthia na nakaluhod sa sahig, umiiyak at nanginginig. Nagbago ang ekspresyon ni Vince at mabilis niya itong nilapitan upang tulungan itong makatayo.Pagkatapos ay napalingon siya kay Sylvi
Unti-unting nagbago ang kanyang mukha.Mula sa takot ay napalitan iyon ng isang pilit na tapang. Itinaas niya ang kanyang baba at inayos ang kanyang postura, na para bang bigla siyang nakahanap ng sandatang maaari niyang gamitin laban kay Sylvie.“Sylvie, buntis ako ngayon,” mariin niyang sabi. “Hin
Hinding-hindi niya kayang palagpasin ang ganoong kawalang-katarungan.Matalim ang tingin ni Kyro habang nakatingin sa mga mata sa ama ni Jamila. Halos hindi niya maitago ang pagkainis, isang kamay niya’y nakapasok sa bulsa habang malamig na ngumisi.“Mr. Serrano,” mariin niyang sabi, “you live abroa
Tumulo ang luha sa gilid ng mata ni Vaiana. Basa ang unan. Ang buo niyang katawan ay nanginginig pa rin.Hinaplos niya ang tiyan niya, mahina man, naroroon pa rin ang kirot. At kahit tapos na ang panaginip, nananatili pa rin ang takot sa kanyang dibdib.Hindi lang ito bangungot. Isa itong paalala...
Sumunod agad si Francine, “Ah, okay po.” Ngunit bago siya makalayo, muling nagsalita si Kyro. Matalim ang kanyang tingin habang pinipigil ang sarili. “I’m not used to drinking coffee made by someone else.” Biglang napatigil si Francine, nakabitin sa ere ang kilos. Ngunit si Vaiana, hindi natinag.
Patuloy pa rin ang ngiti sa mukha ng lalaki. Magaan ang kanyang boses habang nagsalita."Napadaan lang ako. Dinala ko ito para sa’yo."Mabilis namang sumimangot si Liddy at sinuklian siya ng malamig na tawa. "Ang tinatawag mong nadaanan lang ay bulaklak?""Oo," walang pag-aalinlangang sagot ng lalaki







