MasukHalos mabaliw si Sylvie sa paghahanap dito. Ang unang taong naisip niyang puntahan ay si Vince. Bata man siya, naniniwala siyang tutulungan siya nito. Tutal, si Vince ang taong pinakamalapit sa kaniya noon. Kaya dali-dali siyang pumunta sa tahanan ng Cervantes, umaasang makukuha niya ang tulong na k
“Sylvie!” Namula sa galit ang mukha ni Vince. “Huwag kang lumampas sa hangganan!”“Lumampas?” Napangiti si Sylvie, ngunit walang bahid ng init ang kaniyang mga mata. “Kung ayaw mo naman, puwede ka namang umalis ngayon. Walang pumipigil sa’yo. Huwag kang magkunwaring napipilitan kang gumawa ng mabuti
Pagkalabas ni Sylvie sa ospital, agad siyang nagpadala ng mensahe kay Jaime upang ipaalam na dadalo siya sa isang dinner party. Katatapos lamang niyang magpaalam nang maglalakad na sana siya sa gilid ng kalsada para sumakay ng taxi pauwi nang biglang huminto sa harap niya ang isang itim na Bentley.
Hindi sumagot si Sylvie at patuloy lamang sa paglalakad. Para sa kanya, isa lamang iyong pagtitipon na puno ng mga taong nagsasabi ng magagandang salita sa isa't isa habang tahimik na nagkakalkulahan sa isip.Ngunit hindi sumuko si Marina. Mabilis itong humabol at patuloy na nagpaliwanag.“Iyon ang
Agad na tinakpan ni Ronie ang bibig niya.“Okay, okay. I get it. Hindi na ako magsasalita.”Tumayo siya nang mabilis at naghanap ng kung anumang dahilan para makaalis.“Ako pala... may business trip. Oo, may kailangan akong puntahan. Hindi na kita guguluhin.”Hindi na niya hinintay ang sagot ni Cael
“Eksakto. Dapat talagang magpasalamat ka kay Cynthia. Kung hindi dahil sa kanya, matagal ka nang natanggal sa trabaho. Kaya mula ngayon, matuto ka sa kanya at tigilan mo na ang pagiging mayabang at paggawa ng gulo kung saan-saan!”Halos mapailing si Sylvie sa narinig niya. Sa totoo lang, hindi na ni
“Wala,” sagot ni Avi, pilit magaan ang tono para mapanatag siya. “Kinulong lang niya ako rito. Sinigawan ko siya, binasag ko ang buong kwarto, wala rin siyang nagawa.”Para mas mapaluwag ang loob ni Kerstyn, tinawag pa ni Avi ang helper at nagpa-prepare ng pagkain.Wala talagang gana si Kerstyn, ngu
Napakalapit nila, halos magdikit ang hininga. Bigla niyang naalala ang sinabi nito noon.Sa sandaling iyon, mas naunawaan niya ang uri ng pagmamahal ni Kian. Gusto nitong umasa siya sa kanya. Kahit magtampo, magalit, o magpabebe, basta totoo ang emosyon niya, tatanggapin niya lahat.Kaya tumango siy
Sa isang sulyap lang, nakilala na agad ni Kerstyn kung sinu-sino ang mga taong iyon.Si Christine, ang tinatawag na first love ni Dwyn, ang babaeng minsang minahal at hindi kailanman lubusang nakalimutan. At ang lalaking kasama niya, walang iba kundi ang kapatid niyang si Christian.Ang hindi mainti
“Tama.” Hindi man lang siya nagtanong kung paano nito nalaman. “I’m eating out with friends.”“Via?”“Oo.”Bahagyang tumigil si Kian doon, pero hindi nagkomento. “Kailan ka matatapos? I’ll send someone to pick you up.”“Restaurant One kami.” Panlabas, kalmado ang ekspresyon ni Kerstyn, pero ang tini







