เข้าสู่ระบบSa hapag, nagpatuloy ang kuwentuhan ng mga kababaihan na para bang walang nangyari. Paulit-ulit na nagbabago ang paksa, mula sa entertainment, pamilya, negosyo, hanggang sa bagong drama ni Hailey. Paminsan-minsan lamang nakikisali si Jaelan, ngunit hindi rin siya nagmamadaling umalis.Nakasandal lan
Hindi man niya alam ang magiging reaksyon ng ibang miyembro ng pamilya, alam ni Jaelan kung gaano kalalim ang galit ni Welma kay Fierra. At ngayong nagtatrabaho si Fierra bilang waitress at napunta pa mismo sa harap nito, hindi niya kayang basta na lamang umupo sa malayo at magkunwaring walang nangy
“Yes.”Mahigpit na hinawakan ni Jaena ang kamay ni Fierra at bahagya itong yumuko upang bumulong sa kanyang tainga.“Fierra, tama ang sinabi ng kuya ko.”Bahagyang pinisil ni Jaena ang kamay niya, tila nais iparamdam na may kakampi siya sa sandaling iyon.“Sa inyong dalawa ni Adrian, siya ang may ka
“May mga taong kailangan talagang matutong kilalanin kung saan sila nabibilang.”Bahagya siyang sumandal sa upuan at patuloy na nagsalita, na para bang nagbibigay lamang siya ng isang simpleng aral.“Kung ipinanganak kang para magsilbi ng tsaa at magbuhat ng tubig, huwag ka nang mangarap umakyat sa
“Hindi ko naman nakikitang masakit iyon. Katotohanan lamang naman ang sinabi niya.”Sa halip na masaktan, bahagyang ngumiti si Fierra. “Kung ganoon po, hindi naman pala masama.” Mababa ngunit malinaw ang kanyang boses. “Actually, quite pleasant. Kung gusto ninyo pong pag-usapan, sige lang po. Pag-us
Ilang segundo lamang na nakatitig si Fierra sa mensaheng ipinadala ni Jaelan bago siya tuluyang natigilan. Ngunit hindi nagtagal, mabilis niyang naunawaan kung bakit bigla nitong hinahanap ang kanyang lokasyon.Malamang ay nakita ni Jaelan ang litratong kinuha ni Hailey. Kaya pala nagmamadali itong
Nang tuluyan nang umalis si Solomon kasama ang kanyang mga tao, nanatili pa rin si Kerstyn sa harap ng lapida. Tahimik niyang tinitigan ang larawan sa bato, walang payong, hinayaang basain ng ulan ang kanyang balikat.Halos sampung minuto siyang nakatayo roon bago tuluyang tumalikod at maglakad pala
“Hindi pa talaga ako nakakapag-golf dito,” sabi ni Kerstyn habang naglalakad papasok. “Ang laki kasi ng Casa Merda, ang daming pwedeng gawin, hindi ko pa nalilibot lahat.”Pagbukas ng pinto, sabay-sabay na bumukas ang mga ilaw. Umupo si Kerstyn sa maliit na upuan para magpalit ng sapatos. “Nakailang
“Hindi naman,” sagot niya nang mahina, may bahagyang ngiti sa labi.Sa totoo lang, aliw na aliw si Kerstyn tuwing nakikita ang selos ni Kian, kahit kailan, kahit saan. May kakaibang lambing sa itsura nitong ganoon, at hindi niya napigilang tumingkayad at halikan ang baba ng lalaki. Mahina ngunit mal
“Kerstyn.” Halatang nagpipigil ng galit si Rodon habang binibigkas ang pangalan niya, halos nagkikiskisan ang mga ngipin. “Sa tingin mo ba, baliw ako?”Kalmado lang si Kerstyn. Nakahilig siya sa sandalan ng upuan, tila walang bigat ang usapan. “Hindi ba?” sagot niya nang walang emosyon. “Alam ng buo







