MasukJACQUELINE POV Kaagad naman akong umupo kahit hindi pa rin mawala ang hiya na nararamdaman ko sa kanila. "Grabe, mas maganda ka pala talaga nsa malapitan. ," biglang wika ni Kara habang nakatitig sa akin. Agad akong natahimik. "H-Ha?" "Totoo naman," sabat ni Sofia "Simple ka lang pero ang fresh mo tingnan." "At saka bagay kayo ni Kuya Russell," dagdag pa ni Tania na ikinangiti ng iba. Pakiramdam ko tuloy, lalong uminit ang pisngi ko. Hindi kasi ako sanay makatanggap ng ganoong klaseng papuri, lalo na mula sa mga babaeng sobrang gaganda at sosyal. Kasi, para sa akin, pakiramdam ko ordinaryong babae lang ako na aksidenteng napasok sa mundo nila. Napansin yata ni Moira Kristina na nahihiya at naiilang pa rin ako sa kanila kaya naman, muli siyang nagsalita. "Naiilang ka pa rin sa amin?" malambing nitong tanong. "Hindi naman po... nakakapanibago lang." sagot ko din naman kaagad. "Normal lang iyan," natatawang sabat ni Penelope habang humihigop ng kape. "True!"
JACQUELINE POV "Donna...mukhang ang mahal dito." naiilang kong wika. Ang akala ko talaga sa star café lang kami pupunta pero hindi pala. Sa isang sosyal na lugar na feeling ko, tanging mga taong nasa mataas lang ng Lipunan ang pwedeng umapak. "Relax ka lang, kahit na magdamag pa tayong tatambay diyan, walang problema." natatawang wika nito habang hinihila ako papasok. Pagkapasok namin, kaagad kong napansin ang grupo ng mga babae sa pinakadulong bahagi ng café. Lahat sila ay magaganda, makikinis, at halatang galing sa alta sociedad na pamilya. Pero, hindi ito ang unang pagkakataon na nakita ko ang iba sa kanila. Noong kinasal kami ni Russell, ang ilan sa kanila ay isa sa mga bridesmaid ko. Ang gaganda nila! Nagkakatawanan at halatang masaya sa buhay. At nang tuluyan kaming makalapit ni Donna sa table nila, mas lalong lumakas ang kabog ng dibdib lalo na nang sabay-sabay na napabaling ang tingin ila sa amin. “Hi, Donna! Sa wakas dumating ka din and thanks God at sa wakas, na
JACQUELINE POV 'DITO na lang kayo matulog ni Jackie, Russell. Ang kwato mo naman, palaging malinis iyun eh." wika ni Mommy Jeann pagkatapos namin kumain. Kaagad naman akong napatingin kay Russell Hindi naman sa ayaw kong matulog dito kaya lang, inaalala ko na wala akong maisusuot na uniform bukas sa School. "Sure... mas maigi nga po siguro na dito na muna kami. Isa pa, may pag-uusapan din po kaming dalawa ni DAddy." sagot din naman kaagad ni Russell sa Ina. "Wow talaga po? Sakto, nagyaya si Ate Moira Kritina na magkape daw kami sa labas. Pwede bang isama namin si Jackie?" sabat din naman kaagad ni Donnabelle. Napansin kong kaagad namang napataas ng kilay si Russell. Halatang hindi yata naniniwala sa sinasabi ng kapatid. "Huwag kang ano diyan, Kuya ...si Ate Moira Kristina talaga ang nagyaya. Sabi niya, magkakape lang kami tapos uuwi na din kaagad." nakalabing muling wika ni Donna. "Donnabelle, ano na naman iyan? Hindi ka pa nga nagpapaalam sa amin na aalis ka, yayayain mo
JACQUELINE POV Isang marangyang hapunan ang pagsasaluhan ng pamilya Davis. At isang malaking karangalan para sa akin na makasabay sila. Punong-puno ng mamahaling pagkain ang mahabang dining table----may steak, seafood pasta, roasted chicken, iba't ibang putahe, at mamahaling alak na nakahilera sa gitna. Nakakasilaw ang elegante nilang dining area dahil sa napakalaking chandelier na nakasabit sa kisame habang ang mga ilaw ay nagbibigay ng mainit na ambience sa buong paligid. Ngunit higit sa mga mamahaling mga pagkain na nasa harap ko ang nagpapasaya sa puso ko ay ang paraan ng pakikitungo nila sa akin. Hindi nila ako tinrato bilang estranghero. Hindi nila ako pinaramdam na sampid lang ako at aksidenteng napasok sa marangyang mundo nila. Sa simpleng pag-aabot nila ng pagkain… sa casual na pagtatanong… sa masaya nilang ngiti at biro sa isa’t isa… ramdam ko ang buong pusong pagtanggap sa akin bilang bahagi ng pamilya nila. At sa totoo lang, matagal ko nang pinapangarap maran
JACQUELINE POV SUOT ang isang bathrobe, dahan-dahan akong lumabas ng banyo habang pinupunasan pa ang bahagyang basa kong buhok gamit ang tuwalyang nakapatong sa balikat ko. Pagkabukas ko ng pinto, agad kong nadatnan si Donnabelle na tahimik na nakaupo sa gilid ng kama habang abala sa pag-scroll sa kanyang cellphone. Ngunit nang mapansin niyang nakalabas na ako, mabilis niyang ibinaba iyon at agad na tumayo. Kumurba ang labi niya sa isang malawak at masiglang ngiti bago niya iniabot sa akin ang isang paper bag. “Finally! Akala ko matutulog ka na sa loob ng banyo,” biro niya saka marahang tumawa. “O heto, may pinahanda akong damit at underwares para sa iyo.” Bahagya akong nagulat sa sinabi niya. Hindi ko inaasahan.. Kimi kong tinanggap ang paper bag habang nakatitig sa kanya. “Magbihis ka muna. Lalabas na muna ako para makapagpalit ka nang maayos,” dagdag pa niya. Hindi na niya ako hinintay pang makasagot. Kumaway lang siya bago tuluyang lumabas ng silid at marahang isinara
JACQUELINE POV Sa kotse kami dumirecho ni Russell. Pagkasakay pa lang namin, mabilis na siyang umarangkada paalis. Ramdam ko pa rin ang galit niya kaya naman kaagad ko siyang hinawakan sa kamay "Sorry." mahina kong wika. Naramdaman kong kaagad din naman niyang pinisil ang kamay ko "For what?" tanong niya "Sa--sa nangyari kanina. I mean, nakita mo tuloy kung gaano kapangit ng pakikitungo ni Daddy at ng madrasta ko sa akin." sagot ko din naman kaagad. "At sa simpleng bagay na iyun, nagsosorry ka sa akin? Jackie, wala kang kasalanan. Actually, ikaw nga ang dehado eh. But, don't worry, ako ang bahala. Ang nangyari kanina, hinding hindi ko mapapalampas." seryoso niyang sagot sa akin Hindi naman ako nakaimik. Hindi ko na din kasi talaga alam kung ano ang sasabihin ko eh. Nahihiya ako dito kay Russell na natutuwa kasi, kahit na arranged marriage lang ang nangyari sa pagitan namin, ramdam ko pa rin ang pagpo-protekta niya sa akin *************** Ilang minuto na pagmamaneho, na
THIRD PERSON POV '"Ano ang ginagawa niyo? Bakit niyo pa tinangay ang babaeng iyan gayung pwede niyo naman patayin iyan sa loob mismo ng pamamahay niya!'' galit na sigaw ni Rebecca habang nakikipag-usap siya kay Julio sa cellphone. Kanina pa siya nanggalaiti sa galit. Ang taong utusan niya para
AMERY HEART POV KANINA pa ako pasulyap-sulyap kina Mommy Miracle at Elias na noon ay seryosong nag-uusap. Alam kong sa mga sandaling ito, kini-kwento na ni Mommy kay Elias ang tungkol sa aming nakaraan na nakalimutan niya na. Yes, aware ako tungkol sa bagay na iyun dahil nagpaalam naman sa akin
REBECCA POV KANINA pa hindi mawala-wala ang ngiti sa labi ko. Hindi ko akalain na sa isang iglap mabilis kong maisakatuparan ang plano ko. Iyun ay muling mahulog sa mga kamay ko si Elias. Ilang buwan din akong na nanahimik habang maiging pinagpa-planuhan ang susunod na hakbang na gagawin ko. Sa
AMERY HEART POV "WALA na akong pakialam pa kay Elias kaya hindi mo na kailangan pang sabihin sa akin ang tungkol sa bagay na iyan." seryoso kong bigkas. "Siguraduhin mo lang! Noon, binigyan kita ng chance na makasama ang lalaking mahal ko pero ngayun, hindi na ako papayag pa na muli mo siyang m







