LOGINBella's POV
Thirty minutes na yata kaming walang imik ni Jarvis nang marealize namin na hindi mabuksan ang pinto nitong kuwarto. At ang masaklap putol ang linya ng telepono rito.
"Nagugutom ka ba?" lakas loob na tanong ko sa kanya.
Lumingon siya at umiling. "Hindi. Okay ka lang
Bella’s Point of View Hindi ko inakalang darating ang araw na masasaksihan ko ang eksenang matagal ko lamang pinangarap. One of the grand ballrooms of the Empire Hotel—owned by Jarvis’s family—had been transformed into a breathtaking celebration, bathed in golden lights, filled with elegant music and echoing with genuine laughter. Every detail of the evening had been meticulously arranged by Lara in honor of my coronation as the new Queen. Habang nakatayo ako sa gilid ng engrandeng bulwagan ay tahimik kong pinagmasdan ang bawat taong naroon. Hindi na sila ang mga taong nakilala ko noon. Wala nang nakahawak sa mga baril. Wala nang mga matang nagmamatyag, naghihintay kung sino ang unang magtataksil. Wala nang mga pusong nabubuhay sa takot at kasakiman. Sa unang pagkakataon… Hindi na sila mga pinuno ng magkakalabang organization. Hindi na sila mga kaaway at isa na lamang silang pamilya. Napangiti ako nang makita si Dad na masayang nakikipagkuwentuhan kina Rei at Jarvis.
Bella’s Point of ViewFor years, I believed a crown was the highest form of power.Akala ko noon ay ito ang simbolo ng pagiging pinakamalakas na kapag nasa ulo mo na ang korona ay ikaw na ang may kontrol. Ikaw na ang nasa tuktok at ikaw na ang hindi na kailanman matatalo.But standing here now, I finally understand how wrong I had been.A crown is never a reward. It is a responsibility— a promise that every decision you make will carry the weight of thousands of lives. A promise that there will be days when choosing what is right will also mean sacrificing the people you love including yourself.Dahan-dahan akong napayuko, the weight of their faith settling on my shoulders.Am I really ready for this?I knew how to lead people into battle. I knew how to protect them. I knew how to make impossible decisions when our lives hung by a thread. I had done it countless times before and each time I had walked away still standing. But this… this wasn’t just another mission. This was a promise
Bella’s Point of View Huminga ako nang malalim habang nakatingin sa mga taong nasa harapan ko. The kings, queens and leaders. Mga taong minsang pinili ng mundong ito na sirain bago natutong lumaban. Tahimik ang buong silid. Walang gustong maunang bumasag sa katahimikan dahil alam naming lahat kung bakit ako narito at kung bakit gusto nila akong maging Queen. Sa totoo lang ay naiintindihan ko sila… They weren’t looking for a new Queen. They were looking for someone who could end the endless cycle of blood, funerals and sacrifices that had haunted the underworld for generations. Because after losing far too many people they loved, they were no longer fighting for power… they were fighting for a future worth surviving for. “I hate the underworld,” mahina ngunit malinaw kong saad na lalong tumahimik ang buong silid. “I hate what it did to the people I love.” Napayuko ako sandali bago muling tumingin sa kanila. “I hate how it teaches people to betray, to kill, and to su
Bella's Point of ViewTahimik ang buong kwarto.Ngunit ako ay parang nawalan ng pandinig. “What…?” mahina kong sambit habang nakatitig sa matanda.Narinig kong bumuntong-hininga si Quatro habang si Dos naman ay tahimik lang na nakatingin sa akin na para bang matagal na nilang inaasahan ang reaksyon ko. Nanlamig ang buong katawan ko dahil alam ko kung gaano ako kahalaga kay Uno. Alam ko kung gaano niya ako binantayan, kung gaano niya ako pinrotektahan at kung gaano niya ako paulit-ulit na ginabayan patungo sa isang direksyong hindi ko kailanman lubos na naunawaan. Ngunit kahit alam ko ang lahat ng iyon ay hindi ko kailanman inakala na hahantong ito sa ganito. Agad na tumayo si Jarvis. “No,” malamig niyang sambit habang humaharang sa harapan ko. “She already suffered enough.”“Jarvis…” mahina kong tawag ngunit hindi niya inalis ang tingin niya sa kanila. “She’s not becoming part of this hell.”Ngunit muli lamang nagsalita ang matanda. “At ayon sa sealed records left by Queen Uno…” mab
Bella's Point of View Pagkalabas namin ni Jarvis sa sementeryo ay agad kong naramdaman ang kakaibang bigat ng hangin. Tahimik ang paligid hanggang sa makita ko siya roon. Nakatayo si Quatro sa tabi ng itim na sasakyan habang hinihipan ng hangin ang mahaba niyang buhok. Nakasuot siya ng itim na dress at gloves, ngunit sa unang pagkakataon… wala ang malamig at mapanghamak niyang aura bilang isa sa Queens of the Underworld. Para siyang… pagod. “Quatro?” kunot-noong sambit ko habang marahang pinupunasan ang mga luha sa pisngi ko. “What are you doing here?” Tahimik lang siyang tumingin sa akin bago dahan-dahan siyang nagsalita. “I’m here to fulfill my last duty as a Queen.” Naramdaman kong bahagyang tumigas ang katawan ni Jarvis sa tabi ko. “What do you mean?” malamig niyang tanong. Ngunit hindi agad sumagot si Quatro. Sa halip ay binuksan niya ang pintuan ng sasakyan. “Come with me.” Nagkatinginan kami ni Jarvis. Hindi ko maintindihan kung bakit may kakaibang kaba sa dibdib ko
CEMETERYBella’s Point of ViewUmuulan nang bahagya.The sky looked dead.Parang pati langit ay napagod na ring lumaban matapos ang lahat ng dugong dumanak sa mundong minsang nilamon kaming lahat.Tahimik akong nakatayo sa harap ng dalawang puntod habang ang malamig na hangin ay marahang humahaplos sa basa kong balat.Selena Brown.Dash Montero.Dalawang pangalan na minsang naging tahanan ng tiwala namin ni Jarvis. Dalawang taong itinuring naming pamilya sa mundong puno ng kasinungalingan. At dalawang taong parehong namatay para protektahan kami.Nanginginig ang mga daliri ko habang marahan kong hinaplos ang basang lapida ni Selena.“They’re really gone…” halos pabulong kong sabi.Parang hanggang ngayon ay hindi pa rin kayang tanggapin ng puso ko.Na wala na si Selena... Ang babaeng palaging matapang sa harap ng lahat kahit unti-unti nang nadudurog sa loob.Na wala na si Dash... ang lalaking palaging nakangisi at palaging handang mamatay para sa mga taong mahal niya kahit hindi niya k
Bella’s POV “Ano sa palagay mo?” walang gana na balik na tanong ko sa kanya. “Sa palagay ko?” at natawa siya. Tawang nakakainis sa aking pandinig. Nang tumigil siya sa pagtawa ay tinignan niya ako ng diretso sa aking mga mata. “Where is your respect, Black Butterfly?” seryosong sabi niya. Napaunat a
Bella's POV Nagising ako na makarinig ako nang malakas na pagbasag. Nilibot ko ang aking paningin sa kabuuan ng kuwarto. Nasaan ako? Kahit na medyo nahihilo pa ay tumayo ako para alamin kung saan ako dinala ng lalaking iyon. “Gising kana pala," sabi ng lalaki na kumidnap sa akin. Dahil nga sa pagka
Bella’s POV“Nakakaalala? Ano bang pinagsasabi mo?” natatawang saad ko. Oh shit! Sana ay hindi niya nahalata ang tensiyon ko.“Bella…” seryosong tawag noya sa pangalan ko.“Hindi ko alam ang pinagsasabi mo, Taki,” napapailing na wika ko.Nang tumingin ako sa kanyang mukha ay kitang kita ko ang lungkot s
Jarvis' POVPagkatapos ng meeting ko sa isang investor ay nagpasya ako na pumunta sa office ni Collumn ngayon.Actually, matagal ko na itong pinag isipan at sigurado na ako sa aking desisyon. Sa palagay mo kasi ay makakabuti ito para sa amin ni Bella. "Good morning Sir," nakangiting bati ng receptioni







