Chapter 8: Kiey na-expel kana

"bakit ba ito nangyayari saakin!?, bakittttt!!??" Patuloy kung sigaw na parang wala ng bukas, sigaw, iyak, ang ginagawa ko, wala akong pake alam sa mga tao sa paligid ko dahil walang makakapag pakalma sa nararamdaman ko ngayun, diko din maintindihan kung bakit ko nararanasan ang lahat ng ito! "Masama ba ako?!" halos wala na akong boses habang kinakausap ang sarili ko, dikona alam kung ilang oras na akong nakaluhod habang nababasa ng ulan at patuloy sa pag iyak, ilang minuto pa ang lumipas bago gumana ang isip ko. Dahan dahan akong tumayu at nag isip kung ano ang dapat gawin para makakuha ako ng pera na pang bayad sa pag aaral ko bukas at para sa exam ko, nang maalala ko ang offer saakin ni Qim na trabaho gumuhit ang kunting pag asa sa mga mata ko, kaya mabilis akong umuwe sa unit ko para mag bihis, tinignan ko ang oras sa cellphone ko 2:35 palang ng hapon, may oras pa ako, hindi ko alintana ang namumula kopang mata dahil sa pag iyak kanina, nagmadali na akong pumunta sa nasabing location. Ngunit muling nawala ang ngiti sa labi ko ng makausap ko ang manager at sinabing wala ng bakanti, nakiusap ako na kahit isang gabi lang kaylangan kolang talaga para maka take ako ng exam bukas, "Kiey diba tama?" paniniguro niya sa pangalan ko, "upo sir" nakangiti kong sagut dahil umaasa ako na sana payagan niya ako "kaya mobang may overnight?, kasi kaypangan namin ngayun ng mag aasikaso sa VIP na bisita" mahaba niyang paliwanag "Opo, kaya ko" mabilis ko namang sagut, na halos hindi kona pinag isipan ang sagut ko, bahala na kaylangan na kaylangan kolang talaga ng pera para sa exam ko. "S-sorry po" natataranta kong paghingi ng pasinsya sa taong nabangga ko, dahilan ng pagka basag ng baso na dadalhin ko sana sa VIP na bisita, ngunit isang sampal ang natamo ko at masasakit na salita, gusto ko sanang sumagut pero wala akong karapatan dahil kaylangan ko ang trabaho ngayun "ang b*b* mo naman!" may pag ka irita na sigaw nito saakin "bulag kaba ah!?" dagdag niya pa "umalis kanga ayaw ko makita ang pag mumukha mo!" napayuko nalang ako dahil sa mga narinig ko, at akmang aalis na ako ng bigla niya akong itulak dahilan kaya nabagsak ako sa mga basag na baso na nahulog ko "ouch!" Pag daing ko ng makaramdam ako ng kirot sa mga palad ko, nasugatan ako ng mga basag na baso, tumulo na naman ang mga luha kona hindi maubus ubus, "linisin moyan bagu ka umalis, b*b*" sigaw saakin ng babaeng nabangga ko at umalis na, habang ako naka upo parin at isa isang pinulot ang mga nag kalat na basag ng baso, habang pinupulot iyun patuloy na dumadaloy ang mga luha kona patuloy paring nag uunahan. "Kaya moyan Kiey, ikaw paba!" pag papalakas ko ng loob sa sarili ko, kahit ang totoo sukong suko na ako, kung hindi kolang iniisip ang exam ko hindi ako mag titiis ng ganito. Buong gabi akong nag trabaho at wala akong tulog kahit isang minuto, 6:30 ng umaga nang mag out ako sa trabaho, dumiritso na ako sa Phalia State University, sa paaralang pinapasukan ko, buti at may dala akong bihisan, halos madapa na ako sa pag mamadali dahil 6:50 ang start ng exam at hindi ako papayag na ma late ako at hindi makapag take ng exam.

Dipa ako nakaka pahinga ng makita ko ang naka kalat kona gamit "s-sir bakit po nandito ang mga gamit ko?" pagtatanung ko dito,habang nag hahabol ng hininga dahil sa pagod, at layo din ng tinakbo ko.

"Hindi moba na re-save ang message ko sayu?" Napa iling iling ako ng ulo bilang tugon "wala po" sagut ko dito "ano pobang meron?" Inosente kung tanung, ngunit umiling iling si prof na halos ayaw sabihin saakin ang nangyari "pwedi napo ba akong mag take ng exam may pamba___"

ngunit halos bumagsak ang katawan ko sa muling sinabi ni prof "Kiey na-expel kana sa Phalia State University" diko na naman namalayan ang pag bagsak ng mga luha ko, nag uunahan na naman ito na tila walang kapaguran, "p-pero bakit p-po prof?" nagsimula na namang gumaralgar ang boses ko dahil hindi ko maintindihan bakit kaylangan kung mapatalsik sa paraalan kahit wala akong nagawang mali o kasalanan "pasinsya na order yun ng principal" hindi maka tingin saakin ng diretso si prof at naniniwala ako na maging siya ayaw akong paalisin dito sa university "t-tulungan mopo ako prof, kausapin ko si sir Zarques" nag mamakaawa kung paki usap umaasa na papayag siya "pasinsya na Kiey wala narin akong magagawa" pagka sabi non tumalikod na si prof at napansin ko ang pag punas niya ng luha, kaya naniniwala ako na hindi siya ang may gawa para ma-expel ako.

"Sir bakit po ako napatalsik sa paaralan?" Bunggad ko kay sir Zarques ang principal sa university na ito, "itanung mopa, tignan mo itong video" nanlumo ang mga tuhod ko dahil sa napanood ko, nasa bar ako kasama ang isang matanda at nakikipag halikan ako dito, alam kung kasinungalingan ang lahat dahil buong gabi akong nag trabaho kagabi at kahit minsan hindi ako pumunta sa bar "f-fake poyan" pag po-protesta ko dahil hindi naman talaga totoo ang video "tumigil ka Keiy, alam mo ang patakaran sa paaralang ito, pero paano mo nagawa yun?" may galit sa tuno ng pag sasalita ni sir Zarques, na tila may itinatago siya "pero sir maniwala po kayo hindi koyun magagawa" kahit alam kong malabo ay nakikiusap parin ako, dahil kaylangan kung maka exam ngayun para hindi matanggal sa schoolar "Kiey lahat ng ginagawa may kalalabasan, at kaylangan mong panindigan iyun!" may diin sa pag sasalita ni sir Zarques, at ramdam kona may mali, "sir baka po edit lang yan gamit ang Al, pero hindi po talaga ako yan" pakikiusap ko, dahil hindi naman talaga ako yun, alam ko sa sarili kona hindi ako iyon dahil hindi ko iyon magagawa!, "tumigil kana Kiey! kunin mona ang mga gamit mo at umalis kana!" Utus ni sir Zarques imbes pakinggan ako, mas minamadali lang niya akong paalisin at feeling ko pakana lang niya ito "sir wag po please" naka luhod ka ako habang hawak ang tuhod niya dahil nag aakma na siyang umalis , "hindi ka pumunta sa bar, yan ang paliwanag mo tama ba?" tumango tango ako bilang tugon dahil may kunting pag asa akong naramdaman "o-opo sir, hindi po talag__" ngunit hindi kopa natatapus ang dapat kung sabihin ng ipakita ulit saakin ni sir ang video kung saan napansin kona may dugo sa palad ko, at hinawakan ni sir Zarques ang kamay ko, "paano mo ito ipapaliwanag?" ipinakita niya saakin ang sugat sa palad kona dahil sa pagtulak saakin ng babaeng nabangga ko, at hindi ko alam kung bakit na edit nila iyun at kuhang kuha ang copy ng sugat ko sa palad, napa luhod nalang ako sa kawalan ng pag-asa at sa puntong ito alam kona kahit anong paliwanag pa ang gagawin ko, hinding hindi ako paniniwalaan. Isa isa kung pinulot ang mga gamit ko, at wala sa sariling naglakad palabas sa university, patuloy parin sa pag bagsak ang mga luha ko, tila walang kapaguran at sanay na sanay na sa pag agos, mula sa kawalan ng pag-asa nagsimula na namang bumuhus ang napaka lakas na ulan, sa simpleng ulan ay hindi ako takot, pero sa ulan na may kasamang kulog at kidlat takot na takot ako, ang bawat patak ng ulan sa katawan ko tila dinadamayan ako nito sa sitwasyong nangyayari saakin ngayun "hayopppp!!!"