ログインIpinaling ni Aleisha ang mukha at hindi siya tiningnan. Hindi rin siya nagsalita. Napabuntong-hininga si Raphael. “Kung paano si Alexander, malalaman lang natin kapag nagising siya. Mananatili ako rito kasama mo at babantayan natin siya, okay?” “Ikaw?” Tumaas ang isang kilay ni Aleisha. “May oras
“Ano ang ibig mong sabihin? Sabihin mo nang malinaw!” “Iyon ay…” Kinabahang napalunok si Sophia. “May usapan kami ni Raphael na magtanghalian ngayong araw. Noong tinawagan mo siya, nagkataon na kasama niya ako…” Sa sandaling iyon, biglang naalala ni Aleisha ang nangyari. Ganoon pala iyon. Noong
“Alexander…” Nanghina ang mga tuhod ni Aleisha at napaluhod siya sa sahig. Iniangat niya ang kamay at marahang iniabot iyon kay Alexander, ngunit natatakot siyang mas lalo itong masaktan kaya hindi niya magawang hawakan ito. “Ano’ng nangyari sa iyo?” Agad napuno ng luha ang kanyang mga mata. Ni h
Napabuntong-hininga si Sophia, hindi malaman ang gagawin. “Sinabi ko na sa iyo, di ba? Sa lahat ng bagay, makinig ka sa akin! Bakit mo pa kailangang gawin ito?” “Ako…” Labis na nataranta si Amanda at napaiyak. “Para kanino ba ako gumagawa nito? Hindi ba para sa tatay mo? Para sa inyong dalawa?” Na
Matapos marinig ang sinabi ni Sophia, napangiti si Amanda. “Hindi ko akalain na magkakaroon ka pa pala ng ganitong pagkakataon.” Halatang tuwang-tuwa at proud na proud siya. “Makikita mong ito ang kagustuhan ng Diyos! Ayaw ng Diyos na magkahiwalay kayo ni Mr. Arizcon!” “Mama...” Kumunot ang noo n
Sa gate ng bahay ng pamilya ni Aleisha. Matagal nang hindi nakapunta si Aleisha sa bahay na ito, kaya napalitan na ang kandado at password ng gate. Habang nasa biyahe kanina ay naisip niya na baka hindi siya papasukin ng kahit sino kapag kumatok siya sa p***o. Pero ngayon, hindi na niya kailangang
Dahil iba ang kutob ni Aleisha ay bumalik siya sa bahay nila. May kung ano ring nagtulak sa kanya na alamin kung sino ang may-ari ng sasakyan dahil nga sa pamilyar iyon sa kanya. Mabuti na lamang ay napupuno ng mga bulaklak at matataas na halaman ang harapan ng balkonahe nila. Kaya nagtago si Aleis
Nakaupo si Alexander sa bangko, suot ang hospital gown na ngayon ay basang-basa na dahil sa sabaw na galing sa sopas. Hindi lang iyon, dahil basang-basa rin ang buhok nito. Kahit ang mukha niya ay hindi na nakikita nang maayos dahil sa mga gulay na nakadikit doon. "Kumain ka! Wala ka talagang kwent
Muntik nang matumba si Aleisha sa sahig. Abala si Don Raul sa pakikinig sa doktor kaya hindi nito napansin ang ginawa ni Raphael kay Aleisha. Ilang saglit pa ay natapos na rin ang pag-uusap ng doktor at ng don. Palabas na ang doktor kaya naman napansin na nito ang dalawa sa may pintuan. "Mabuti at
Sa loob ng Hermosa Hotel, bandang alas diyes ng gabi— nakatayo sa harap ng pintong may mga numerong 3027 si Aleisha. "Wala nang atrasan ito!" saad ni Aleisha sa sarili habang pabilis nang pabilis ang tibok ng kanyang puso. Pakiramdam niya ay tatalon na ito mula sa kinalalagyan nito. Hindi niya nga







