Mag-log inSadyang matindi ang awra ni Raphael. Hindi komportable si Bastein sa naging kilos nito sa harap ni Aleisha. Hindi niya agad binitiwan ang babae. Sa halip, lalo pa niyang ipinakita ang pagiging mapagprotekta rito. Sa putol-putol niyang Tagalog, sinabi niya, “Sino ka? Huwag mo siyang sasaktan!” Sa k
May punto ang sinabi ng lalaki, ngunit bahagya lamang na ngumiti si Aleisha. Sandali siyang nag-alinlangan. Halatang may gusto siyang sabihin ngunit hindi niya alam kung paano sisimulan. Napansin iyon ni Raphael. “Sabihin mo na kung ano man ang gusto mong sabihin!” “Sige.” Nagpasya si Aleisha na h
Kinakailangang mag-fasting bago sumailalim sa physical examination kaya kailangan nilang pumunta roon nang maaga. Hindi pa nga nag-aalas-otso y medya. Sa takot na humanap ng dahilan si Aleisha para tumanggi, ibinaling na lamang niya ang atensyon sa kanyang bayaw. "Alexander, ano ang gusto mong kain
"Ha?" Nagtatakang tiningnan siya ni Aleisha. "Hindi ba maliit na bagay lang naman iyon? Araw-araw mo rin namang nakikita si Sophia." Bakit tinatanong pa talaga siya nito? Biglang nabilaukan si Raphael. Oo nga, araw-araw naman niyang nakikita si Sophia. Pero ayaw niyang marinig ang ganoong pananali
“Malamig sa labas, Alexander. Bilisan mo at sumakay ka na sa sasakyan.” “Sige.” Sumakay na sila sa sasakyan at nagtungo sa affiliated hospital. Maaga pa lamang noon, ngunit marami nang tao sa sentro para sa medical examination. Dahil may nakatakda nang appointment si Aleisha at nagtatrabaho rin s
Kinabukasan ng umaga, dumating si Raphael gaya ng inaasahan. Si Michelle ang nagbukas ng p***o para sa kanya. “Mr. Arizcon.” Bahagyang kumunot ang noo ni Raphael, ngunit hindi naman siya gaanong nagulat. Sumulyap siya sa loob ng apartment bago nagtanong, “Nasaan si Aleisha?” “Ah…” Itinuro ni Mich
"Raphael Arizcon..." Natigilan si Mr. Sandoval habang nakatingin kay Raphael. Kapag isa kang negosyante ay imposibleng hindi mo kilala ang isang Raphael Arizcon. "B-Bakit ka narito?" Hindi man lang pinansin ni Raphael si Mr. Sandoval. Nasa kay Sophia ang buo niyang atensyon na ngayon ay hilam na
Nagmamadaling umuwi si Aleisha dala-dala pa rin ang tanong kung sino ang nakasama niya kagabi. Malayo pa lang ay nakikita na niya kung sino-sino ang nasa loob ng kanilang bahay. Isang mataba at panot na matanda ang nakaupo sa sala habang galit na nakatingin kay Sophia— anak ni Amanda. "Anak ka tala
Sa loob ng Hermosa Hotel, bandang alas diyes ng gabi— nakatayo sa harap ng pintong may mga numerong 3027 si Aleisha. "Wala nang atrasan ito!" saad ni Aleisha sa sarili habang pabilis nang pabilis ang tibok ng kanyang puso. Pakiramdam niya ay tatalon na ito mula sa kinalalagyan nito. Hindi niya nga
Dahil iba ang kutob ni Aleisha ay bumalik siya sa bahay nila. May kung ano ring nagtulak sa kanya na alamin kung sino ang may-ari ng sasakyan dahil nga sa pamilyar iyon sa kanya. Mabuti na lamang ay napupuno ng mga bulaklak at matataas na halaman ang harapan ng balkonahe nila. Kaya nagtago si Aleis







