LOGINChandlerHindi ko agad inalis ang labi ko sa kanya. Hindi iyon yung tipo ng halik na minamadali o pabigla-bigla—kundi yung dahan-dahan, yung parang sinusulit mo bawat segundo dahil alam mong hindi palaging may ganitong pagkakataon.Ramdam ko kung paano siya bahagyang nanigas sa una, pero ilang sanda
Chandler“Shouldn’t I be?” mahina kong sagot habang nakatitig pa rin sa kanya.Ilang segundo siyang natahimik, tapos bigla siyang napangiti. Yung tipong hindi niya naitago, yung may halong kilig at hiya.“Ang seryoso mo naman,” sagot niya, sabay iwas ng tingin.“Serious ako,” tugon ko agad, hindi ko
ChandlerHindi ko agad binitawan si Mitch matapos ko siyang yakapin. Para bang may kung anong kumakapit sa akin na ayaw siyang pakawalan, na parang kapag binitiwan ko siya, babalik ulit kami sa ilang araw na puro chat lang, puro kulang, puro bitin.Ramdam ko kung paano siya sumandal sa akin, kung pa
ChandlerBoyfriend pa lang naman?Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang sinabi ng captain ng Fullpower habang papalapit ako sa lounge area kanina. Kahit tapos na ang usapan at nagkanya-kanya na ng kwentuhan, hindi pa rin mawala sa isip ko yung kindat niya kay Mitch at yung paraan ng pagtingin
“Loko-loko!” sagot ni Ryan, sabay akbay sa batok niya at bahagyang inalog.Nagtawanan ang lahat, at akala ko doon na matatapos ang asaran, pero biglang may malamig na boses na sumingit mula sa likod namin.“What’s going on here?”Halos sabay-sabay kaming napalingon sa pinanggalingan ng tinig.Napati
MitchLahat kami ay nasa lounge ng gaming room sa 6th floor. Naka-set up na ang malaking TV sa harap, may nakahandang tubig at snacks sa gilid, at kumpleto na rin ang buong team. Naghihintay na lang kami sa pagdating ng Fullpower mula Singapore, at kagaya ng sinabi ni Sir Sol kanina, dito nga raw si
ArnieNalaman ko na sa bahay din pala nagpakasal sila Kuya Chase at Ate Nina. Hindi ko sila masisisi dahil maganda naman kasi talaga dito. Malaki, malawak at maaliwalas. May probinsya vibe kaya feeling ko ay napakapayapa ng paligid.A day before ng wedding ay nagkakagulo na sa bahay. Si nanay ay sa
“Kamusta na ang tungkol kay Alodia?” tanong ni Arnie pagkatapos niyang humigot ng tsaa at ilapag sa mesita ang tasa.“Waiting for Lualhati,” tugon ko.“Kayanin kaya nila ang siang linggo?” Nginitian ko siya at tsaka ako tumango.“Kahit naman lumagpas iyon ay magsasampa pa ng kaso sila Alodia, may ti
Channing“Chan,” sabi ni Arnie ng makabalik na ito. Tumayo ako para ipag-urong siya ulit ng upuan at nginitian na naman niya ako. Nagpatuloy kami sa pagkain at napansin kong panay ang tingin niya sa akin.“Tell me what it is, babe.” Naghinang ang aming mga mata. Alam kong may gusto siyang sabihin at
ChanningNakaupo na kami ni Arnie sa isang pandalawahang couch habang ang Jr.Voice ay nasa aking kaliwang side kung saan nakaharap sila sa audience. Mga nakasuot sila ng kaswal pero coordinated sa isa’t-isa. Magaling ang stylist nila dahil napapalabas niya ang kani-kaniyang katangian ng bawat isa.K







