MasukMitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
ChandlerHindi ko akalain na kahit nasa gitna kami ng ingay, tawanan, at walang katapusang kulitan ng buong team, makakahanap pa rin kami ni Mitch ng sarili naming mundo. Isang espasyo na kahit maraming tao sa paligid, parang kami lang ang nagkakaintindihan. At mas delikado iyon kaysa sa inaakala ko
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
“Ah– eh–”“Sige na Ate Nina, minsan lang naman tayo lumabas.” Pilit pa niya…“Tawagan ko muna ang kuya mo,” tugon ko. Dumukot ako sa bulsa ng aking shorts at kinuha ang aking cellphone. Hindi naman umalis sa harapan ko si Chastity at mukhang may balak pang makinig.“Hello love,” sagot ni Chase sa ka
“She’s fine now, hon. I just saw her and believe me, mas kamukha mo siya kaysa kamukha ko.” Pinunasan ko ang luhang muling dumaloy sa kanyang pisngi.“I w-wan-t to see h-her..” mahina niyang sabi at napansin kong hinndi na siya ganon ka utal kung magsalita.“Kapag pwede ka nang mai-upo sa wheelchair
Red“Hanggang ngayon ba ay hindi mo pa rin nakakalimutan ang babaeng ‘yon?” tanong ni Lakeisha ng matapos kami. Hindi ko siya tinignan or tinugon dahil alam kong masasaktan lang siya.“Ano ba ang dapat kong gawin para matutunan mo akong mahalin, Red? Hindi ba pwedeng panindigan mo ang desisyon mong
Mature ContentNinaSimula ng dumating si nanay sa bahay ay lagi siyang kinakausap ni Chase sa tuwing may pagkakataon. Sa palagay ko nga ay talagang binibigyan ng lalaki ng panahon ang aking ina dahil talagang nananatili siya sa sala para lang magkausap sila kasama si Riz.Sabado, hindi pumasok si C







