LOGINAba, nabuko na ba n i Ate Cha??
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Mitch Sa sandaling bumagsak ang huling depensa ng Toplist at tuluyang nag-flash sa screen ang salitang Honorable, saka ko lang naramdaman ang bigat ng hiningang matagal ko palang pinipigilan. Hindi ako agad gumalaw. Nakatitig lang ako sa monitor, pinapanood ang aftermath ng laban—ang mga hero na
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
EstellaNakahinga na ako ng maluwag at nasabi ko na kay Chansen ang tungkol sa mga adoptive parents ko. Kaya naman, magaan na sa kalooban ko ang magtrabaho. Ito nga at kakatapos lang ng taping ng show, diretso na sana ako palabas papunta sa usual parking space ko nang biglang may pumigil sa braso ko
Mature ContentChansenHinawakan ko ang kanyang baba at dahan-dahang iniangat para mapatingin siya sa akin. “Tumingin ka lang sa akin, Estella. Huwag kang matakot. Wala nang iba, ako lang. Ako lang ang lalaking hahawak sayo.”Napapikit siya, saka unti-unting dumilat. Doon ko nakita ang pagkalito at
Chansen“Hi, Ate Cha. Hi, Tita,” nakangiting bati ni Maui sa pamilya ko nang makalapit kami. May lambing pa sa boses niya, parang sanay na sanay na siya sa kanila. Pero agad kong napansin kung paano siya biglang tumingin kina Estella, seryosong-seryoso ang mukha ng asawa ko, walang hint o kahit anon
EstellaNagsimula na kaming mamili nila June ng damit. Dinalhan kami agad ng saleslady ng isang rack na punong-puno ng mga gown na parang galing sa fashion magazine. Halos mapanganga ako sa dami ng choices. Hindi talaga ako magaling pumili ng mga ganito, kaya kung tutuusin, life saver talaga na kasa







