LOGINAno ka ngayon, Chansen?
Chandler“Anong nangyayari sa inyo?” tanong ni Ryan, halatang nagtataka habang salitan kaming tinitingnan. Hindi naman siguro niya narinig ang usapan namin, pero sapat na siguro yung aura naming dalawa para mahalata na may tension sa hangin.Bahagyang kumunot ang noo niya habang nakatayo sa tabi ni
Chandler“Chandler!” bulalas niya nang maghiwalay ang mga labi namin, sabay tulak nang marahan sa dibdib ko na parang tsaka pa lang nagsi-sink in sa kanya kung nasaan kami at kung ano ang ginawa ko.Halos mamula ang buong mukha niya habang nakatitig sa akin na para bang hindi makapaniwala sa nangyar
Chandler“I’m sorry about that,” sabi ko matapos ang ilang segundong katahimikan sa pagitan namin. Napansin ko agad ang bahagyang gulat sa mukha niya, parang hindi niya inaasahan na ako ang unang magsasalita tungkol sa nangyari kagabi.“Bakit ka nagso-sorry?” tanong niya habang nakatingin sa akin, h
ChandlerI was feeling guilty dahil sa hindi ko pag-uwi kagabi. Excited pa naman ako na magkita kami ni Mitch sa rooftop at kahit saglit lang ay makapag-usap kami nang maayos, walang ibang tao, walang team, walang trabaho. Simula nang maging ganito ang setup namin, bihira na yung pagkakataon na kami
MitchHabang kumakain ako, hindi pa rin mawala sa isip ko si Chandler. Kahit anong pilit kong mag-focus sa pagkain, paulit-ulit pa rin bumabalik sa utak ko yung nangyari sa stream kanina. Yung notification. Yung comment. Yung pang-aasar ng viewers. At higit sa lahat, yung sinabi ko na friend lang.N
MitchHindi ko malaman kung anong gagawin ko lalo na nang humahangos na dumating ang iba ko pang teammates sa likod ko. Isa-isa silang sumilip sa monitor ko, at kitang-kita ko sa reflection ng screen ang mga mukha nilang may halong pagtataka at pang-aasar.Halata rin na nabasa nila ang comment na du
Arnie“Ituloy mo na ang pagkain mo,” sabi niya sabay tayo. Hinayaan ko na lang siya at tinignan na ang pagkaing nasa harapan ko. Sa hindi malamang dahilan ay bigla akong nawalan ng gana, pero pinilit ko pa rin na makakain ng maayos dahil baka mamaya ang isipin pa ng lalaking yon ay siya ang dahilan.
ChanningBinitawan ko ang aking cellphone at agad na nagbihis. Nataranta ako dahil kanina pa raw si Arnie sa tapat ng silid ko doon. Baka kung ano ang isipin ay biglang umalis kapag nainip.Bitbit ang aking gamit ay ang bilis kong nakarating ng elevator at mabuti na lang ay madali lng din iyon. Agad
ChanningNagmamadali ako sa pag-uwi dahil gusto ko nang makita si Arnie. Mas maaga kaysa inasahan natapos ang aming conference. Hindi na rin ako nakipag sosyalan pa sa mga naroon at nagpaalam na ako kay Patrick na kanina pa ako inaasar dahil hindi naman daw ako nakikinig.Hindi na ako tumawag pa kay
ArnieAgad agad akong naligo at nagbihis. Tapos ay tinawagan ko si Christian at sinabing male-late ako kaya hanapin lang niya si Selena pagdating niya doon. Okay lang naman daw sa kanya kaya nakahinga ako ng maluwag.“And okay lang din kung hindi mo na ako mahatid mamaya, just do what you need to do







