LOGIN“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Mitch Sa sandaling bumagsak ang huling depensa ng Toplist at tuluyang nag-flash sa screen ang salitang Honorable, saka ko lang naramdaman ang bigat ng hiningang matagal ko palang pinipigilan. Hindi ako agad gumalaw. Nakatitig lang ako sa monitor, pinapanood ang aftermath ng laban—ang mga hero na
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
EstellaPakiramdam ko ay may pumipigil sa paghinga ko. Kakaloka! Bakit ba kailangang banggitin pa ng ginang ang pangalan ko? At mas nakakapanindig-balahibo, paano niya ako nakilala?“Excuse me?” halos pabulong kong tanong, pilit pinapakalma ang sarili. Hindi naman sa nagmamataas ako, gusto ko lang p
Chansen“Bago ka mag-react, wala akong kinalaman sa pag-imbita sa’yo ni Mommy sa lunch,” paliwanag ko agad habang tinatanggal ko ang relo sa pulsuhan ko. Medyo naiinis ako sa sarili ko dahil parang ako pa tuloy ang guilty. “Nagulat din ako nang makita kong magkakasama kayo.”“Wala naman akong sinasa
Hindi ko sila nakita pagpasok ko. Gusto ko silang lapitan ngunit naunahan na nila ako."Aba at ibang-iba talaga ha..." Tinignan nila ako ng mabuti."Tigilan niyo ako ng pang-aasar niyo ha.." nakangiti ko sa kanilang banta."Masama ba na purihin namin ang kagandahan at kaseksihan mo ngayon?" tugon ni
Estella “Tawang-tawa talaga ako!” halos mapasigaw si Vivian habang hawak ang tiyan niya sa kakatawa. Halata pa sa kinang ng mata niya na hindi pa siya maka-get over. “Grabe, hindi umabot si Nayomi! Imagine, kailangan pa niyang bumalik ulit. Juicekoload, sigurado akong umuusok ang ilong niya sa inis







