MasukMagulo.Makulit.Pero organized sa sarili nilang paraan.Si Mitch ay tumingin kay Venice, at bagamat mabilis lang, nahuli ko iyong bahagyang pagbabago sa expression niya.Hindi tuluyang nawala iyong ngiti.Pero hindi na rin iyon katulad kanina.May kaunting tension.Kaunting pag-iingat.At dahil kil
ChandlerNakarating kami sa 6th floor kung saan naroon ang apat na gaming rooms.“So…” sabi niya habang umiikot ang tingin sa paligid. “This is your world.”Bahagya akong napangiti.“I guess you can say that.”Hindi ko na idinagdag ang katotohanan na ilang beses na rin akong kinausap ni Kuya Chanden
Competitive gaming was different.May adrenaline. May strategy. May pressure na parang chess na may kasamang digmaan.Kaya nang malaman kong unti-unting pinapalawak ng pamilya ang negosyo papunta sa IT at digital industry kapalit ng casino sa lahat ng hotel and resort business namin ay hindi ko na i
Chandler“Venice.”Bahagya akong napataas ng tingin nang makita ang babaeng kakapasok pa lamang sa aking opisina. Nakasuot siya ng eleganteng blouse at skirt na bagay sa kaniyang polished image. Tulad ng dati, maayos ang kaniyang aura at may dala iyong klaseng confidence na alam kong matagal nang ba
Chandler“Love, are we good?”“Ha?” maang niyang tanong habang nakatingin sa akin na parang lutang pa rin.Napangiti ako bago marahang pinisil ang dulo ng ilong niya.Cute.Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o matatakot dahil mukhang nakalimutan na niya iyong tungkol kay Venice.Well, kung gano’n ng
Mitch“Good morning, Love…”Nakangiting mukha ni Chandler agad ang bumungad sa akin nang dahan-dahan kong idilat ang mga mata ko.Ilang segundo muna akong nakatulala habang ina-adjust ng utak ko iyong liwanag sa paligid at iyong init ng katawan niyang nakahiga sa tabi ko.At nang tuluyan akong matau
ChansenNagsimula na ang programa at doon ko lang talaga naramdaman na nakahinga ako nang maluwag. Kanina pa ako kabado, pero nang magbalik sa normal ang ekspresyon ni Estella, pati ang tono ng boses niya sa akin, parang bumalik din sa ayos ang mundo ko.Hanggang sa pinakilala na si Maui. Umakyat si
Estella “Uy, mas maganda kung ganito,” sabi ni Ate Sheree habang nakapamewang at tinuturo ang isang gown sa brochure ng kanilang boutique. Para bang convinced na siya na iyon na ang perfect choice. “Ay naku, napaka-old fashion mo talaga!” Hinila ni Ate Loren ang brochure at tiningnan ito na parang
“Chansen…” mahina kong tawag sa kanya. Kita ko na ang luha na dahan-dahang gumuhit sa pisngi niya. It was the first time I saw him cry, the man who always tried to appear strong, cold, and in control, ngayon ay unti-unting gumuho sa harap ko.“I was at fault,” mahina kong sabi, pilit pinipigilan ang
“Then why are you still worried?” tanong ni Tristan, marahan pero puno ng concern.“Because…” Napahinga ako nang malalim, sabay napayuko. “Because I’m jealous of her.”Tumingin siya sa akin, halatang nagulat sa pag-amin ko.Ipinikit ko ang mga mata ko sandali bago muling nagsalita. “Extremely jealou







