MasukAno kaya ang pag-uusapan nila?
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Mitch“Gilbert?” ulit ko, mas malinaw na ngayon ang pagkakabigkas ko, pero mas halata rin ang pagkalito sa boses ko. Lahat kasi sila ay parang natulala na lang, na para bang may biglang bumalik na alaala na hindi nila inaasahan.Walang sumagot sa akin agad.Sa halip, si Cecilio ang unang nagsalita,
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mature ContentChansenHinawakan ko ang kanyang baba at dahan-dahang iniangat para mapatingin siya sa akin. “Tumingin ka lang sa akin, Estella. Huwag kang matakot. Wala nang iba, ako lang. Ako lang ang lalaking hahawak sayo.”Napapikit siya, saka unti-unting dumilat. Doon ko nakita ang pagkalito at
Chansen Ako na yata ang pinakamasayang lalaki or rather, tao sa mundo. Estella agreed. Pwede ko na siyang ipakilala sa pamilya ko. Pangako ko sa sarili ko: hinding-hindi ko sasayangin ang pagkakataong binigay niya. Wala nang mas mahalaga sa akin ngayon kundi ipakita sa kanya kung gaano siya kahalag
EstellaNakahinga na ako ng maluwag at nasabi ko na kay Chansen ang tungkol sa mga adoptive parents ko. Kaya naman, magaan na sa kalooban ko ang magtrabaho. Ito nga at kakatapos lang ng taping ng show, diretso na sana ako palabas papunta sa usual parking space ko nang biglang may pumigil sa braso ko
EstellaNagsimula na kaming mamili nila June ng damit. Dinalhan kami agad ng saleslady ng isang rack na punong-puno ng mga gown na parang galing sa fashion magazine. Halos mapanganga ako sa dami ng choices. Hindi talaga ako magaling pumili ng mga ganito, kaya kung tutuusin, life saver talaga na kasa







