로그인ChandlerHindi agad sumagot si Mitch. Nakatayo lang siya sa harap ko, tuwid ang tindig, pero ramdam ko ang bigat ng emosyon na pilit niyang kinokontrol. Ang mga mata niya—hindi na lang galit—may halong sakit, pagkalito, at kung ano pang hindi niya masabi.“Ano ang gusto mong sabihin ko?” tanong niya
Chandler“No text, no calls… pero kasama si Lily?” sabi niya, nakataas ang isang kilay, matalim ang tingin na parang kayang tumagos sa’kin.Kung ibang sitwasyon lang… baka natawa pa ako.Ang liit niya, pero kung makatingin at magsalita ay parang siya pa ang mas malakas sa amin. Parang kapag nauwi sa
ChandlerTahimik ang biyahe namin ni Lily. Siya nasa backseat, ako nasa harap at nagdadrive, parehong walang imik habang umaandar ang sasakyan sa kalsadang halos walang kasabay. Tanging ingay lang ng makina at mahihinang busina sa malayo ang maririnig—pero kahit gano’n, ramdam ko na may gustong sabi
ChandlerNapatingin kami pareho ni Lily sa pintuan nang bigla itong bumukas, at sabay na pumasok sina Kuya Lualhati at Chanton.“Ano na’ng nangyari?” tanong ko agad, hindi na nagpaka-formal.“Well, alert na ang buong kapulisan,” panimula ni Kuya Lualhati habang naglalakad papasok. “Mabigat ang kason
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
NoelleLumipat na nga kami sa sala at nagkaumpukan habang nagkakape at nagtsa-tsaa. Ang akala ko ay casual conversation lamang iyon. 'Yung tipong may mapag-usapan lang para hindi tahimik. Pero nagulat ako nang biglang magtanong si Sir Maximus tungkol sa mga tiyuhin ko.“Noelle, nabanggit na sa akin
NoelleNaiwan ako sa condo.Mukhang galit pa ng umalis dahil pabalabag niyang isinara ang pinto kaya napaigtad ako sa gulat.Nakakagalit ba ang paltos na kaya kong tiisin ang sakit?Ewan ko ba sa lalaking ‘yon, sobrang concern.Sumandal ako at tsaka tumingin sa kisame. Hindi kaya may nararamdaman na
NoelleSa tulong ng mga magulang ni Joy na tumayong mga guardian ko, natapos namin ni Chanden ang lahat ng kailangang ayusin para sa aming kasal. Hindi ko inaasahan na ganito kabilis ang mga pangyayari, pero sa isang banda, mas mabuti na rin. Mas maaga kong makakamtan ang katahimikan na matagal ko n
“Bago ‘yon, gusto kong malaman. What’s the catch?”“Anong catch? Nothing!”“Hindi ako naniniwala sayo. Negosyante ka, mayaman, gwapo maganda ang katawan. Kahit sinong babae ay pwede mong makuha na kahit hindi mo pakasalan ay papayag na magpa-angkin sayo.”“Have you been fooled all your life?” tanong







