Mag-log in'Wag kang mag-alala, super love ka na ni Chansen.
At sa simpleng palitan ng mga salitang iyon, pakiramdam ko ay gumaan ang lahat.Hindi ko man alam kung ano ang eksaktong nangyari sa dinner nila, pero base sa tono niya, wala namang mali. Wala akong naramdamang bigat mula sa kanya, sapat na iyon para sa ngayon.Mas magaan ang pakiramdam ko habang na
Isipin mo, halos kasing edad lang ni Mitch si Honey tapos tatawagin kong ate.“Nasa ikapitong buwan na,” sagot ni Chanton, may halong ngiti habang sinisiguradong maayos ang pagkakalagay ng pagkain sa harap ng asawa niya. “Malapit na.”“Magkakaroon na kami ng baby dito!!” biglang sabat ni Amber, halo
Walang paligoy-ligoy.Walang pagtatago.“Hindi lang naman ako basta lalaki sa buhay niya,” dagdag ko, mas mabagal ang tono. “Boss niya ako. Mas matanda ako. At… alam niyo naman kung anong klaseng pamilya ang meron ako.”Tahimik ulit.Ramdam ko na iniintindi nila.Hindi nila ako pinuputol. Hindi nila
ChandlerDahil wala si Mitch, nagdesisyon akong pumunta sa agency ni Chanton.Hindi ko rin maipaliwanag kung bakit doon agad ang punta ko, pero siguro dahil iyon ang lugar na alam kong may kakayahang pakalmahin ako o kahit paano, ilihis ang isip ko sa bagay na hindi ko makontrol.Sa totoo lang, kina
MitchParang biglang bumagal ang oras matapos kong bitawan ang mga salitang iyon.“May boyfriend na po ako.”Hindi ko na iyon binawi. Wala na ring dahilan para palambutin pa. Sa mismong sandaling iyon, alam kong wala nang atrasan—kahit gaano pa kabigat ang maaaring kasunod.Tahimik.Iyon ang unang s
Dahil si Chandler… hindi lang basta lalaki sa buhay ko.Amo ko siya.Ipinagkatiwala ako ng mga magulang ko sa kanya—yung taong inaasahan nilang gagabay at mag-aalaga sa akin sa mundong pinasok ko.At ngayon, siya rin yung taong minahal ko.Doon ako natakot.Huminga ako nang malalim, pilit kinakalma
EstellaDahan-dahan kong pinunasan ang mga luha sa pisngi ni Chansen. Nakapikit na siya ngayon, marahil ay sa sobrang sakit na naramdaman niya sa huli ng pagkaalam niya na pagkawala ng aming anak. Ang bigat ng dibdib ko habang tinititigan ko siya; parang kahapon lang ay laging siya ‘yung matatag, ‘y
Chansen “Dad, masyado mo naman akong pinapakaba. May nangyari ba na hindi ko alam?” halos pabulong kong tanong habang pilit kong pinipigilan ang panginginig ng boses ko. Ramdam ko pa ang bahagyang pag-vibrate ng dibdib ko sa kaba na parang may kung anong mabigat na paparating. Tumingin lang siya s
Ngumiti rin ako pero ramdam kong kumakabog pa rin ang dibdib ko. Kahit na may halong biro, totoo ang sinabi ni Doc, isang maling galaw lang, pwedeng mawala ulit ang lahat. At sa sandaling ‘yon, habang pinagmamasdan ko si Estella, napagtanto ko kung gaano siya kalakas... at kung gaano ako kaswerte.
Estella Dumating si Ate Cha na parang whirlwind of energy. Palaging nakangiti, at may dalang mabangong amoy ng floral perfume na agad naghalo sa paligid. Masaya niya akong binati, sabay yakap. “Akala ko hindi mo ako pupuntahan, ha,” sabi niya, medyo may halong biro pero ramdam ko ang sinseridad. “







