LOGINChandlerHindi agad sumagot si Mitch. Nakatayo lang siya sa harap ko, tuwid ang tindig, pero ramdam ko ang bigat ng emosyon na pilit niyang kinokontrol. Ang mga mata niya—hindi na lang galit—may halong sakit, pagkalito, at kung ano pang hindi niya masabi.“Ano ang gusto mong sabihin ko?” tanong niya
Chandler“No text, no calls… pero kasama si Lily?” sabi niya, nakataas ang isang kilay, matalim ang tingin na parang kayang tumagos sa’kin.Kung ibang sitwasyon lang… baka natawa pa ako.Ang liit niya, pero kung makatingin at magsalita ay parang siya pa ang mas malakas sa amin. Parang kapag nauwi sa
ChandlerTahimik ang biyahe namin ni Lily. Siya nasa backseat, ako nasa harap at nagdadrive, parehong walang imik habang umaandar ang sasakyan sa kalsadang halos walang kasabay. Tanging ingay lang ng makina at mahihinang busina sa malayo ang maririnig—pero kahit gano’n, ramdam ko na may gustong sabi
ChandlerNapatingin kami pareho ni Lily sa pintuan nang bigla itong bumukas, at sabay na pumasok sina Kuya Lualhati at Chanton.“Ano na’ng nangyari?” tanong ko agad, hindi na nagpaka-formal.“Well, alert na ang buong kapulisan,” panimula ni Kuya Lualhati habang naglalakad papasok. “Mabigat ang kason
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Chansen“Dad,” sabi ko nang sagutin niya ang tawag ko.“Where are you?” agad niyang tanong, malamig at diretso.“Office.”“Wala ka raw diyan kanina sabi ng assistant mo.”“Yes, Dad. May pinuntahan lang.” Napakunot noo ako. Bakit parang interrogation line of questioning na agad ito? Hindi ba pwedeng
Estella“Hi.” Nakangiti si Tristan nang salubungin ako pagkaharap ko sa kanya matapos ang online class ko ng 10:30 AM. Halata kong ilang minuto pa lang siyang naghihintay dahil alam naman na niya ang schedule ko.“Hi, have a seat,” sagot ko habang tinuturo ang bakanteng upuan sa tapat ko.“I hope hi
ChansenIsang oras na mula nang umalis si Estella pero nandito pa rin ako sa hotel room na dapat ay para sa aming dalawa. Ang ironic, no? Pang couple ang room na ito pero mag-isa lang ako ngayon na nandito, nakatitig sa kisame na parang may sagot ‘yung puting kulay na ‘yon sa lahat ng gulo sa isip k
Chansen “Estella Salvador is a singer/composer na kilala internationally!” Parang may sumabog na granada sa tenga ko. Nanigas ako sa kinauupuan ko, hindi makagalaw, hindi makapaniwala. Anong pinagsasabi niya? Ang asawa ko? Internationally known? Nanatili akong nakatitig sa kanya, pilit pinoproses







