Se connecterGrabe ka Mitch, ang gusto mo pa torrid!
Ako naman ay—Teka, nagto-toothbrush naman ako syempre at hindi ako badbreath pero iba pa rin kasi tignan yung sa kanya.Napakunot ang noo niya habang nakatitig sa akin, halatang hindi kumbinsido sa sagot ko.“Wala?” ulit niya, this time mas may diin, parang sinusubukang basahin kung nagsisinungalin
MitchWala na, bumigay na ako.I totally believe him.Hindi ko alam kung dahil ba sa paraan ng pagkakasabi niya, o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Yung tipong wala kang makikitang bakas ng pagsisinungaling. Pero sa sandaling iyon, parang unti-unting naglaho lahat ng takot ko.Yung kaba. Y
MitchHindi ko maiwasan na kabahan habang hinihintay ang sagot niya.Tahimik lang siya sa tabi ko, nakatanaw sa malayo na parang binubuo pa sa isip niya kung paano niya sasabihin ang dapat sabihin. Ramdam ko agad na hindi ito simpleng bagay lang.“Love…” mahina kong tawag ulit, this time mas may hal
MitchHindi ko alam kung bakit parang mas mabilis ang tibok ng puso ko habang paakyat ako ng rooftop. Ilang beses ko nang ginawa ’to—yung tahimik na paglabas ng kwarto, yung pagtingin sa hallway para siguraduhin na walang makakakita, at yung pagpasok sa elevator na may halong excitement at kaba.Per
ChandlerHindi ko agad inalis ang labi ko sa kanya. Hindi iyon yung tipo ng halik na minamadali o pabigla-bigla—kundi yung dahan-dahan, yung parang sinusulit mo bawat segundo dahil alam mong hindi palaging may ganitong pagkakataon.Ramdam ko kung paano siya bahagyang nanigas sa una, pero ilang sanda
Chandler“Shouldn’t I be?” mahina kong sagot habang nakatitig pa rin sa kanya.Ilang segundo siyang natahimik, tapos bigla siyang napangiti. Yung tipong hindi niya naitago, yung may halong kilig at hiya.“Ang seryoso mo naman,” sagot niya, sabay iwas ng tingin.“Serious ako,” tugon ko agad, hindi ko
Arnie“Ituloy mo na ang pagkain mo,” sabi niya sabay tayo. Hinayaan ko na lang siya at tinignan na ang pagkaing nasa harapan ko. Sa hindi malamang dahilan ay bigla akong nawalan ng gana, pero pinilit ko pa rin na makakain ng maayos dahil baka mamaya ang isipin pa ng lalaking yon ay siya ang dahilan.
ArnieDahil sa galit ko ay hindi ko na tinapos ang usapan namin. In-end ko na ang call at tsaka umiyak. Mali ba ako? Alam ko na valid ang nararamdaman niya, pero bakit sinasabi niya na gusto ko ang nangyari, na sinasadya ko ang nangyari?Stressful din sa akin ang lahat dahil iniisip ko siya. Natatak
ChanningNagmamadali ako sa pag-uwi dahil gusto ko nang makita si Arnie. Mas maaga kaysa inasahan natapos ang aming conference. Hindi na rin ako nakipag sosyalan pa sa mga naroon at nagpaalam na ako kay Patrick na kanina pa ako inaasar dahil hindi naman daw ako nakikinig.Hindi na ako tumawag pa kay
ChanningGusto kong malaman kung ano ang nangyari at nagpakasal bigla si Arnie. Sabi ni Tita ay nagulat na lang din daw sila. Wala naman daw siyang masabi dahil hindi rin niya alam ang totoong nangyari.Nasa silid pa rin kami na dating inookupa ni Arnie.“I want to see her, Tita. Gusto ko siyang mak







